ΜΟΝΑΞΙΑ ΜΟΥ ΟΛΑ…ΜΟΝΑΞΙΑ ΜΟΥ ΤΙΠΟΤΑ…

Πριν λίγες μέρες χρειάστηκε να ταξιδέψω μόνος μου με πλοίο με προορισμό την Κάλυμνο. Είχα πολύ καιρό να κάνω ταξίδι πάνω από 4-5 ώρες μόνος μου. Είχα βγάλει εισιτήρια με πρωινό καράβι αλλά λόγο απεργίας εκείνη την ημέρα αναγκάστηκα να τα αλλάξω και να πάρω το βραδινό. Δεν με χάλασε ιδιαίτερα μιας και το βράδυ είναι πιο όμορφο το ταξίδι γιατί έχει ηρεμία και αυτή την καλοκαιρινή ψυχρούλα. Είχα πάρει μαζί τον απαραίτητο εξοπλισμό sleeping bag, στρώμα κ.α και αφού έδεσα την συνταξιδιώτισσα μου στο γκαράζ , ξεκίνησα την βόλτα στο κατάστρωμα με σκοπό να βρω ένα καλό μέρος για ύπνο.

vstrom ship

Δεν θα ξεχάσω ποτέ πριν από περίπου 10 – 14 χρόνια που ταξίδευα για Σάμο σχεδόν κάθε καλοκαίρι και ορισμένες φορές μόνος μου, τι όμορφα που ένιωθα όταν ξύπναγα πιασμένος από τον σκληρό πάγκο και έβλεπα από πάνω μου τον ουρανό και τον ήλιο να ξεπροβάλει πίσω από βραχονησίδες παίζοντας με τα χρώματα!! Καθόμουνα εκεί ακίνητος και έκανα σκέψεις για το μέλλον… οργάνωνα τα ταξίδια που ήθελα να κάνω με την μηχανή μου όταν θα μεγάλωνα.. (και θα μπορούσα να έχω δίπλωμα για απεριόριστα κυβικά 🙂 )προβληματιζόμουν τι επάγγελμα ήθελα να κάνω, έφερνα στο μυαλό μου ανθρώπους αγαπημένους που δεν ήταν ποια μαζί μου, και ένιωθα τόσο ήρεμος…όσο κι αν με τρόμαζε το μέλλον.

Αφού λοιπόν βρήκα το κατάλληλο μέρος που θα πέρναγα την νύχτα.. άρχισα να απολαμβάνω την ηρεμία του καραβιού!! Οι περισσότεροι είχανε πέσει από νωρίς για ύπνο και το μόνο που ακουγόταν ήταν ο αέρας και η θάλασσα…

Επικοινώνησα μέσω Instant Messenger ( να ναι καλά η τεχνολογία που έχει προχωρήσει και έχουμε internet σχεδόν παντού) με φίλους και μετά τυλίχτηκα με το sleeping bag μέχρι που κοιμήθηκα κάνοντας χιλιάδες σκέψεις … όπως παλιά.

bed

Όταν άνοιξα τα μάτια μου το πρωί.. αντίκρισα ξανά τον ουρανό.. και τον ήλιο που έβγαινε διστακτικά πίσω από ένα ξερονήσι.. . όλα ήταν ίδια με τότε..μόνο εγώ είχα αλλάξει, πιο ώριμος, πιο ψηλός, με λιγότερα μαλλιά :-)(μη γελάς.. όχι και καραφλός αλλά δεν είναι κάτω από τους ώμους όπως ήταν τότε). Ακολούθησα το επάγγελμα που είχα επιλέξει (αν και στην πορεία το άλλαξα λίγο αφού η χώρα μας φημίζεται στο να διώχνει τα παιδιά της και να τα απωθεί γενικότερα)αλλά τουλάχιστον δεν με εμπόδισε κανείς στο να δοκιμάσω και αυτό είναι το πιο σημαντικό. Ο αριθμός των αγαπημένων ανθρώπων που δεν είναι πια μαζί μου έχει μεγαλώσει… αλλά… οι σκέψεις μου ήταν ακριβώς οι ίδιες. Σκεφτόμουν ταξίδια.. μέρη που θέλω να πάω.. μέρη που πήγα.. ανθρώπους που γνώρισα, μηχανές που άλλαξα όλα αυτά τα χρόνια..τι επάγγελμα θα ακολουθήσω όταν φρικάρω και ξεκινήσω από το μηδέν… αν αξίζει να κάθομαι στην Αθήνα, γιατί δεν παίρνω την απόφαση να ζήσω κάπου αλλού πιο ήρεμα και ένιωθα σαν μικρό παιδί …(δυστυχώς δεν είμαι πλέον).

coffee

Πήρα καφεδάκι άναψα τσιγάρο και συνέχισα να σκέφτομαι μέχρι που έφτασα στην ΚΩ .. από εκεί με πολύ κύμα(δεν ξέρω πόσα beaufort είχε αλλά κούναγε πολύ) κρατούσα την μηχανή σε ένα καραβάκι που με το ζόρι χωρούσε 4-5 παπιά να μην πέσει από το κούνημα, γέμισα παντού γράσο, και γενικότερα μία κατάσταση που σε άλλη φάση θα με χαλούσε… το διασκέδαζα όμως γιατί ήμουν ήρεμος… είχα αδειάσει το μυαλό μου από ηλίθιες σκέψεις.. είχα πολλές ώρες να δω πρόσωπα που μου χαλάνε την μέρα 🙂 και εξάλλου δεν έχει νόημα το ταξίδι (για όπου κι αν είναι) αν δεν έχει λίγη δόση περιπέτειας … και στο φινάλε..αυτά είναι που μας μένουν!

kws

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!

Advertisements

Μια σκέψη σχετικά μέ το “ΜΟΝΑΞΙΑ ΜΟΥ ΟΛΑ…ΜΟΝΑΞΙΑ ΜΟΥ ΤΙΠΟΤΑ…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s