Ημέρα 4η Grossglockner – Zell Am See

Αυστρία – Ιταλία 26/7/2012 Ημέρα 4η

Πρωινό ξύπνημα στις 8:00 (αναγκαστικά λόγω της υγρασίας που δεν με άφησε να κοιμηθώ όλη νύχτα). Αποφάσισα λοιπόν να το εκμεταλλευτώ και πήγα βόλτα στην λίμνη.

 

Από το camping ξεκινούσε ένα μονοπάτι που στο δεξί σου χέρι είχες πότε λιβάδι καταπράσινο και πότε πανύψηλα δένδρα και αριστερά η λίμνη που σε έκανε να ξεχάσεις ό,τι σε απασχολούσε και να αφεθείς στην γαλήνη του τοπίου.

Ζευγαράκια περπατούσαν χέρι – χέρι, άλλοι έτρεχαν ακούγοντας μουσική, άλλοι πήγαιναν με τον σκύλο τους βόλτα και άλλοι, όπως εγώ, που με τη φωτογραφική στο χέρι, αποθανάτιζαν το επιβλητικό τοπίο ίσως για να πάρουν μαζί τους στην χώρα τους όσες περισσότερες φωτογραφίες μπορούσαν.

  

Δεν έμεινα πολύ, καθώς έπρεπε να μαζέψω σχετικά γρήγορα μιας και η μέρα ήταν αφιερωμένη στο περίφημο Grossglockner. Γρήγορο φόρτωμα λοιπόν και ξανά στους δρόμους.

 

Έφυγα από την λίμνη παίρνοντας τον δρόμο 87 και λίγο πριν μπώ στην Lienz πήρα τον 107 όπου με έβγαλε στα διόδια του Grossglockner. Πριν τα διόδια με έπιασε ξανά βροχή οπότε αναγκάστηκα να φορέσω αδιάβροχα. Πλήρωσα 22 ευρώ και μαζί με την απόδειξη μου έδωσαν έντυπο με πληροφορίες για τη διαδρομή και ένα αυτοκόλλητο το οποίο κόλλησα αμέσως στη μηχανή για να μου θυμίζει μόλις γυρίσω στη μουντή Αθήνα το μαγικό ταξίδι μου.

 

  

Ό,τι και να πω για τη διαδρομή αυτή είναι λίγο… Δεν υπάρχουν λέξεις να μεταφέρω αυτά που νιώθεις όταν φτάνεις εκεί πάνω. Θυμάμαι που χάζευα φωτογραφίες στο Google πριν το ταξίδι και δεν πίστευα στα μάτια μου. Τώρα όμως ήμουν εκεί και ζούσα όλα αυτά που είχα ονειρευτεί…

Η θερμοκρασία ήταν 8ο C αλλά ευτυχώς είχα πάρει τα κατάλληλα ρούχα μαζί και δεν κρύωνα. Η βροχή είχε σταματήσει και όλα ήταν ιδανικά ώστε να μπορέσω να απολαύσω το τοπίο με την ησυχία μου. Η μηχανή συνέχιζε να κάνει τα δικά της αλλά πλέον δεν με τρόμαζε και απλά την οδηγούσα αφήνοντας την να μπερδεύει όσο θέλει, παρόλο τα γεμίσματα με Αυστριακή βενζίνη που της έκανα.

  

Συνέχισα στον δρόμο 107 με επόμενο προορισμό τη λίμνη Zell am See. Οι στροφές συνεχίστηκαν με κατάβαση και εγώ σαν γνήσιος ταξιδιώτης – τουρίστας σταματούσα κάθε 5 λεπτά για φωτογραφίες.

 

 

Φτάνοντας στην λίμνη για ακόμα μία φορά μου κόπηκε η φωνή (όχι ότι είχα να μιλήσω και σε κανέναν αλλά είχα αρχίσει τελευταία να μιλάω μόνος μου). Μπήκα στο κέντρο της μικρής αυτής πόλης όπου έπρεπε να κάνω το γύρο για να φτάσω στο camping που είχα αποφασίσει ότι θα με φιλοξενούσε.

   

Ευτυχώς δεν είχε πολύ κόσμο αλλά όπως και το προηγούμενο βράδυ, η υγρασία ήταν ανυπόφορη, γεγονός που με ανησύχησε για το αν θα κατάφερνα να κοιμηθώ.

Αφού έστησα και τακτοποιήθηκα, πήγα μια βόλτα στο κέντρο της πόλης με σκοπό να δοκιμάσω καμιά τοπική σπεσιαλιτέ και να επιστρέψω στο camping. Είχα αρχίσει να απολαμβάνω το μοναχικό μου ταξίδι, χωρίς άγχος για το πρόβλημα της μηχανής και με την πεποίθηση ότι όλα θα πάνε καλά μέχρι να εγκαταλείψω το απίστευτο Αυστριακό έδαφος.

Η νύχτα συνεχίστηκε με τοπική μπύρα στην reception του camping, επικοινωνία με αγαπημένα πρόσωπα με την βοήθεια της τεχνολογίας και επιστροφή στη σκηνή για τον απαραίτητο ύπνο. Ένοιωθα ευχαριστημένος και ήμουν σίγουρος ότι η 5η μέρα θα είχε ακόμη περισσότερες ευχάριστες εκπλήξεις…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s