Ημέρα 6η Salzburg Town – Hellbrun Palace

Αυστρία – Ιταλία 28/7/2012 Ημέρα 6η

Επιτέλους κατάφερα και κοιμήθηκα!

Το καινούριο μου sleeping bag έκανε την δουλειά του και με αγκάλιασε ζεστά κρατώντας την υγρασία μακριά μου. Σήμερα η μέρα ήταν αφιερωμένη στο Salzburg και όσο εγώ θα περιπλανιόμουν στα σοκάκια του η συνταξιδιώτισσα θα ξεκουραζόταν στο camping (όχι ότι είχε ανάγκη … αν και τα μπερδέματα συνεχίζονται κανονικά). Επέλεξα το λεωφορείο για να πάω στο κέντρο καθώς η στάση ήταν πολύ κοντά και δεν υπήρχε λόγος να ταλαιπωρούμαι με την μηχανή και να έχω το άγχος μην με γράψουν.

 

Πρώτη στάση το Hous de Natur ή αλλιώς Μουσείο Φυσικής Ιστορίας. Βρίσκεται στην οδό Museumplatz 5 και υπάρχουν περισσότερες από 90 αίθουσες σε συνολικά 5 ορόφους όπου φιλοξενούνται πολλά είδη ζώων όπως δεινόσαυροι, ερπετά, αλιγάτορες του Μισισιπή και πολλά άλλα. Στις υπόλοιπες αίθουσες μπορείτε να δείτε εκθέματα για το διάστημα, το ανθρώπινο σώμα και πολύτιμους λίθους.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Επόμενος προορισμός η πολυσύχναστη οδός της πόλης η Getreidegasse που στο νούμερο 9 θα βρούμε το σπίτι που γεννήθηκε ο Mozart στις 27 Ιανουαρίου του 1756 και χρησιμοποιείται πλέον ως μουσείο με διάφορα προσωπικά αντικείμενα του συνθέτη.

 

Στην κεντρική πλατεία του Mozart βρίσκεται το Salzburg Museum με μοντέρνο στυλ που παρουσιάζει αρχαιολογικά ευρήματα καθώς και την ιστορία – κουλτούρα της πόλης. Στην KapitelPlaz 7 θα δούμε τον καθεδρικό (Dom). Ο 1ος καθεδρικός ναός χτίστηκε τον 8ο αιώνα. Αφού ανακατασκευάστηκε πολλές φορές, μετά την πυρκαγιά του 1958 αποφάσισαν να χτίσουν νέο ναό που τον σχεδίασε ο Ιταλικής καταγωγής αρχιτέκτονας Santino Solari.

 

 

 

 

 

 

Με την βοήθεια του τελεφερίκ επισκέφτηκα το φρούριο Hochensalzburg που βρίσκεται στην κορυφή του βράχου Festungsberg . Χτίστηκε τον 11ο αιώνα κατά την διάρκεια των πολέμων μεταξύ του Πάπα και της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους. Οι Αρχιεπίσκοποι το χρησιμοποιούσαν ως καταφύγιο.

 

 

 

 

 

 

 

Κατηφόρισα ξανά στην πόλη του Salzburg και κατευθύνθηκα προς την οδό Mirabellplatz με σκοπό να επισκεφτώ το Schloss Mirabell. Το 1606 ο αρχιεπίσκοπος Wolf Dietrich έχτισε ένα μέγαρο για να στεγάσει την ερωμένη του Σαλώμη Άλτ που φημολογείται ότι έκαναν μαζί 15 παιδιά. Το 1727 ο Johann Lukas von Hildebrandt ξαναέχτισε το μέγαρο. Το 1818 πυρκαγιά κατέστρεψε ένα μέρος του, όμως το κλιμακοστάσιο των Αγγέλων και η μαρμάρινη αίθουσα με επιχρυσωμένα γυψοτεχνήματα σώθηκαν. Σήμερα στεγάζονται διοικητικές υπηρεσίες και περιβάλλεται από πανέμορφους κήπους. Στην Νότια πτέρυγα στεγάζεται το Μουσείο Μπαρόκ.

 

 

 

Αποφάσισα να κατευθυνθώ μερικά χιλιόμετρα έξω από το κέντρο της πόλης ώστε να επισκεφτώ το Hellbrunn Palace και τον ζωολογικό κήπο. Κοιτώντας τον χάρτη που είχα, με σημειωμένα όλα τα τουριστικά αξιοθέατα πήρα τον δρόμο προς το παλάτι. Δεν ήθελα να μπλέξω με λεωφορεία και αποφάσισα να περπατήσω, μέχρι την στιγμή που συνειδητοποίησα ότι είναι αρκετά μακριά (αυτά παθαίνει όποιος δεν κοιτάει σωστά τους χάρτες) και τελικά γύρισα πίσω ψάχνοντας πιο λεωφορείο θα με πήγαινε εκεί . Ευτυχώς ήμουν στην σωστή κατεύθυνση οπότε δεν δυσκολεύτηκα να το βρω.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το Schloss hellbrunn ήταν η θερινή κατοικία του Marcus Sitticus και έχει πολλά στοιχεία Ιταλικής Αρχιτεκτονικής καθώς η μητέρα του καταγόταν από εκεί. Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του παλατιού ήταν ο κήπος που σε κάθε γωνία υπήρχε κάποιο σιντριβάνι ή άλλης μορφής τρεχούμενο νερό. Γίνεται ξενάγηση από επαγγελματίες ξεναγούς κάθε μισή ώρα περίπου που αξίζει να την κάνετε γιατί μόνο έτσι θα έχετε την ευκαιρία να δείτε όλα αυτά τα τρικ – παιχνίδια που είχε κατασκευάσει ο Marcus Sitticus για να διασκεδάζει τους καλεσμένους του. Όταν τελείωσε η ξενάγηση καταλήξαμε στην πίσω πλευρά του παλατιού σε μία τεράστια έκταση με πανέμορφα λουλούδια. Έκατσα για λίγο σε ένα παγκάκι ώστε να μπορέσω να αποθηκεύσω όλη αυτή την ομορφιά και ακολούθησα τις πινακίδες που οδηγούσαν στον ζωολογικό κήπο.

 

 

 

 

 

 

 

Όταν αποφάσισα να φύγω από τον ζωολογικό κήπο και να επιστρέψω στο κέντρο του Salzburg συνειδητοποίησα ότι ο καιρός είχε αρχίσει να αλλάζει . Μαύρα σύννεφα είχαν σκεπάσει τον ουρανό και εγώ έπρεπε να βρω την στάση του λεωφορείου και να καταφέρω να μπω στο σωστό (έχω ένα μικρό θέμα με τις συγκοινωνίες γι αυτό συνήθως επιλέγω να μετακινούμαι με τα πόδια).

Ο νόμος του Μέρφυ όμως δεν θα με άφηνε να μείνω στεγνός έστω και αν δεν ήμουν με την μηχανή. Περπατούσα μέσα στην βροχή αλλά είπαμε… είναι Αυστρία και ο καιρός μπορεί ανα πάσα στιγμή να κάνει ότι θέλει. Βρήκα την στάση σχετικά γρήγορα και στο λεωφορείο που μπήκε ο περισσότερος κόσμος ακολούθησα κι εγώ. Ευτυχώς στην πορεία κατάλαβα ότι είχα μπει στο σωστό. Η πείνα είχε αρχίσει να δείχνει τα σημάδια της και έπρεπε να βρω ένα εστιατόριο για να την καταπολεμήσω. Όλα όσα έβρισκα μπροστά μου ήταν Junk Food και το τελευταίο που ήθελα ήταν κάτι τέτοιο. Συνέχισα να περπατάω ελπίζοντας ότι θα έβρισκα κάτι καλύτερο.

Τα πόδια πήγαιναν μόνα τους καθώς ήμουν στον δρόμο από το πρωί και έπρεπε να βρω κάπου να κάτσω. Μπήκα σε ένα εμπορικό κέντρο και είδα μία πινακίδα που έγραφε την λέξη grill… οπότε μπήκα μέσα χωρίς δεύτερη σκέψη. Παρήγγειλα μία μπύρα να ξεκινήσω μέχρι να έρθει το φαγητό αλλά το βλέμμα του σερβιτόρου με έβαλε σε σκέψεις. Με κοίταξε περίεργα και μου απάντησε με άνεση ότι δεν έχουν μπύρα αλλά θα μπορούσε να μου βρει από το διπλανό μαγαζί αν ήθελα πολύ. Ομολογώ ότι παραξενεύτηκα γιατί δεν είναι δυνατόν σε εστιατόριο της Αυστρίας να μην έχουν μπύρα… μέχρι που κατάλαβα ότι ήταν Αραβικό και προφανώς δεν επιτρεπόταν το αλκοόλ. Μου έφερε την μπύρα από το δίπλα μαγαζί και σε λίγο ήρθε και το φαγητό μου. Ήταν από τα χειρότερα που είχα φάει στο έως τώρα ταξίδι μου αλλά δεν το έκανα θέμα καθώς η πείνα δεν μου άφηνε περιθώρια για επιλογές. Ήταν θέμα ‘’επιβίωσης’’. Ευτυχώς όταν ζήτησα τον λογαριασμό η τιμή ήταν ανάλογη του φαγητού που μόλις είχα καταβροχθίσει γνωρίζοντας ο καταστηματάρχης τι σερβίρει.

Έχοντας ικανοποιήσει πλέον την ανάγκη για φαγητό μπήκα στο λεωφορείο που θα με οδηγούσε πίσω στο camping. Το μόνο που ήθελα ήταν να βρεθώ στην σκηνή μου – κοντά στην φύση το συντομότερο δυνατό και να ξαπλώσω στην ζεστασιά του καινούριου μου sleeping bag. Ο Μέρφυ όμως για ακόμα μία φορά είχε άλλα σχέδια… άνοιξα το φερμουάρ της σκηνής και δεν ήξερα πώς να αντιδράσω με αυτό που αντίκρισα. Όλη μου η προίκα στο κέντρο και γύρω – γύρω μία λίμνη από βρόχινο νερό που είχε διαπεράσει τις ραφές της 100% αδιάβροχης σκηνής κατά τα λεγόμενα του πωλητή από το κατάστημα που την είχα αγοράσει. Την επόμενη φορά θα πρέπει να είμαι πιο ενημερωμένος και να προσέξω καλύτερα από πού θα ψωνίσω.

Έπρεπε να βρω έναν τρόπο να μαζέψω τα νερά για να μπορέσω να κοιμηθώ. Η μόνη λύση που μου ήρθε στο μυαλό ήταν να χρησιμοποιήσω τα άπλυτα ρούχα που είχαν μαζευτεί όλες αυτές τις ημέρες που ήμουν στον δρόμο σαν σφουγγαρόπανα και αυτό έκανα.

Αφού κατάφερα και συμμάζεψα λίγο το χάος που επικρατούσε στο ‘’παλάτι’’ μου (βοήθησε και λίγο ο ήλιος που εμφανίστηκε απο το πουθενά), πήγα να κάνω ένα ντους και να επιστρέψω στην στεγνή πλέον σκηνή να ξεκουραστώ, ο καιρός όμως είχε αντίθετη άποψη. Μόλις μπήκα στην σκηνή άρχισε ξανά να βρέχει και κράτησε μέχρι τις 3:00 περίπου όπου τελικά σταμάτησε. Όλη αυτή την ώρα ήμουν ξύπνιος και μάζευα τα νερά που έμπαιναν μέσα, με την συνοδεία νευρικού γέλιου :). Τί κι αν ήταν ζόρικη στιγμή, τι και αν η κούραση είχε φέρει νεύρα… ήξερα πως θα το θυμάμαι όταν με το καλό γυρίσω στην πατρίδα μου και θα γελάω.

Χωρίς δεύτερη σκέψη έπεσα για ύπνο αλλά δυστυχώς κατά τις 5:00 ξεκίνησε ξανά η βροχή, πιο δυνατή αυτή την φορά. Είχα κάτσει στο κέντρο της σκηνής ακουμπώντας το κεφάλι στα χέρια μου, προσπαθώντας να μείνω ξύπνιος ώστε να δω τι θα κάνω ενώ παράλληλα μάζευα τα νερά που έμπαιναν μέσα. Αγανάκτησα και επειδή ο καιρός δεν έδειχνε σημάδια βελτίωσης αποφάσισα να μαζέψω τα πράγματα και να βγω νωρίς στον δρόμο… συνεχίζοντας το ταξίδι μου. Τελείωσα το πακετάρισμα – φόρτωμα με την συνοδεία της βροχής και συνειδητοποίησα ότι ήταν ακόμα πολύ νωρίς και η reception θα άνοιγε στις 9:00 για να μπορέσω να πληρώσω. Είχα στην διάθεση μου περίπου 2 ώρες και το μόνο που σκεφτόμουν ήταν πώς θα έβρισκα ένα μέρος προφυλαγμένο από την βροχή ώστε να καταφέρω να κοιμηθώ ακόμα λίγο. Το μόνο που υπήρχε διαθέσιμο ήταν οι τουαλέτες και τα ντους. Δεν θέλουν και πολύ σκέψη αυτά τα πράγματα… μπήκα στα ντους, έκατσα σε έναν ξύλινο πάγκο έγειρα το κεφάλι στον τοίχο και κοιμήθηκα μέχρι την στιγμή που άρχισαν να έρχονται οι πρώτοι πρωινοί ένοικοι του camping με ακράτεια.

Η ώρα ήταν πλέον 9 παρά οπότε πήγα στην reception, πλήρωσα και βγήκα ξανά στο αγαπημένο μου περιβάλλον… το δρόμο, με προορισμό το Innsbruck αφού πρώτα περνούσα από το Kaprun – ανάβαση στο Kitzsteinhorn – τους καταρράκτες Krimmler και άλλο ένα Αυστριακό πάσο το Gerlos Pass.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s