Ημέρα 8η Innsbruck Town

Αυστρία – Ιταλία 30/7/2012 Ημέρα 8η

Ξύπνησα νωρίς και σηκώθηκα γεμάτος όρεξη για περπάτημα στην πόλη του Innsbruck. Η διαδρομή γνωστή καθώς θα ακολουθούσα την ίδια που είχα κάνει το προηγούμενο βράδυ. Έφαγα ένα γρήγορο πρωινό με τα απαραίτητα που είχα πάρει από super market και βρέθηκα ξανά να περπατάω στο δρομάκι παράλληλα με το ποτάμι. Ο καιρός ιδανικός χωρίς να έχει κρύο αλλά ούτε και την ζέστη που είχε η Ελλάδα τέλος Ιουλίου.

Σε 20’ ήμουν ξανά στην παλιά πόλη. Έβαλα τον χάρτη στην τσάντα μου και αποφάσισα να περιπλανηθώ στα στενά χωρίς να ξέρω που βρίσκομαι… όπως θα έκανε κάθε ταξιδιώτης. Ήταν όλα εκεί και με περίμεναν να τα ανακαλύψω… Το χαμόγελο μόνιμα καρφωμένο στα χείλη μου, ένα συναίσθημα ευτυχίας με έκανε να κοιτάζω τα πάντα γύρω μου σαν μικρό παιδί που το άφησαν ελεύθερο οι γονείς του σε Λούνα Παρκ! Ήθελα να τα δω ΟΛΑ και να μιλήσω με τους ντόπιους, να μάθω όσα περισσότερα μπορούσα για την χώρα και τις συνήθειες τους.

 

 

Το Innsbruck είναι η πρωτεύουσα του Τιρόλου, της κυριότερης τουριστικής επαρχίας της Αυστρίας. Ο κεντρικός δρόμος της παλιάς πόλης είναι ο Herzog – Friedrich strasse που πλαισιώνεται από προσόψεις μπαρόκ σπιτιών. Από τα πιο σημαντικά αξιοθέατα είναι ο καθεδρικός ναός Dom st Jakob, το Goldenes dachl με τα 2.657 επιχρυσωμένα χάλκινα κεραμίδια που λάμπουν στο φώς του ήλιου, το αυτοκρατορικό ανάκτορο Hofburg , η γοτθική εκκλησία Hofkirche που χτίστηκε το 1553 – 1563 και ήταν αρχικά μαυσωλείο του Μαξιμιλιανού πλαισιωμένο από επιβλητικά αγάλματα και στην συνέχεια ανακαινίστηκε σε ρυθμό μπαρόκ, ο πύργος που βρίσκεται δίπλα στο παλαιό δημαρχείο με ύψος 56μ και πολλά άλλα.

Το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να αφεθείτε στην μαγεία της πόλης και να χαθείτε στα στενά αποθηκεύοντας όλες τις όμορφες εικόνες που θα δείτε .

Δεν θα πω περισσότερα, θα αφήσω τις εικόνες να μιλήσουν από μόνες τους…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αφού περπάτησα όλη μέρα και χάθηκα και στο μικρότερο στενό της παλιάς πόλης είχε φτάσει η ώρα που θα γυρνούσα στο Hostel. Θα ήταν άδικο να μην χαρίσω στον εαυτό μου για καληνύχτα μία εικόνα με την θέα της πόλης από ψηλά. Στο δρομάκι που είχα επιλέξει να πηγαινοέρχομαι απο και προς το κέντρο(αυτό που είναι παράλληλα με το ποτάμι… με την τέλεια θέα, μην τα ξαναλέμε…) ήταν ο σταθμός του τελεφερίκ που σε ανεβάζει στην κορυφή του βουνού. Δεν υπήρχε υπάλληλος για να βγάλω εισιτήριο και ο μόνος τρόπος ήταν η χρήση πιστωτικής κάρτας στο ειδικό μηχάνημα.

 

 

 

Γεμάτος εικόνες και τα συναισθήματα να βαράνε κόκκινο για ακόμα μία ημέρα, επέστρεψα στο Hostel, κάθισα σε ένα παγκάκι ακριβώς μπροστά στο ποτάμι με μπύρα από ένα κοντινό βενζινάδικο και προσπάθησα να βάλω σε τάξη τις σκέψεις μου. Αυτές οι στιγμές ήταν που θα ήθελα να έιχα και κάποιον άλλον παρέα… αλλά και μόνος μου καλά περνούσα!  Παραδόθηκα στο μαλακό στρώμα του κρεβατιού με το χαμόγελο να συνεχίζει να είναι καρφωμένο στα χείλη μου…

Ξημέρωνε μία νέα ημέρα που θα άφηνα πίσω μου τις ομορφιές της Αυστρίας για να πάρω μία μικρή γεύση από Βόρεια Ιταλία – Δολομίτες.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s