ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Δεν έχει περάσει ούτε μία εβδομάδα που γυρίσαμε από τα Βαλκάνια και μου φαίνεται πάνω από μήνας. Μόλις πάτησα το πόδι μου στην άδεια πλέον πρωτεύουσα, με περίμενε μία πολύ ωραία ίωση ίσα να μου χαλάσει τις 2-3 μέρες άδειας που είχα αφήσει για να προσαρμοστώ πριν επιστρέψω στην δουλειά. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή…

Ήταν αρχές Αυγούστου… ¨ξημέρωμα Σαββάτου¨ (που λένε και οι Πυξ Λαξ) όπου οι ρόδες της μηχανής μόλις είχαν πατήσει σε Ελληνικό έδαφος ύστερα από μοναχική περιπλάνηση 11 ημερών στα βουνά της Αυστρίας. Οδηγούσα παρέα με τον φίλο Thomas (που πριν λίγες ώρες είχα γνωρίσει στο καράβι) στην άδεια Εθνική και ο ήλιος μόλις είχε αρχίσει να βγαίνει.

DSCN1580

Ήμασταν και οι δύο χαμένοι στις σκέψεις μας… εμένα μόλις είχαν τελειώσει οι διακοπές και αυτός μόλις ξεκίναγε.. Είχαν περάσει τόσο γρήγορα οι μέρες που σχεδόν δεν είχα καταλάβει τίποτα, σκυμμένος πίσω από το fairing της μηχανής, σκόρπιες εικόνες από Αλπικά τοπία τριγυρνούσαν στο μυαλό μου και ήχοι από μελαγχολικές κιθάρες στο Mp3 μου κρατούσαν παρέα στα τελευταία χιλιόμετρα του ταξιδιού. Μέσα σε όλα αυτά είχα και την σκέψη αν θα κατάφερνα να ξανακάνω ένα ταξίδι στο εξωτερικό καθώς τα οικονομικά πήγαιναν από το κακό στο χειρότερο.

Οι μήνες περνούσαν και στο μυαλό μου ήταν πάντα το επόμενο ταξίδι, στις βραδινές εξόδους με φίλους, στις ατελείωτες ώρες της δουλειάς, στο τελείωμα κάθε ημέρας όταν ξάπλωνα στο κρεβάτι, το μυαλό ταξίδευε σε μέρη με φιδίσιες διαδρομές, σε λίμνες και βουνά παρθένα … να χάνομαι στους δρόμους κάποιου χωριού και να ψάχνω μέρος για να κοιμηθώ. Ήξερα ότι θα ήταν δύσκολο… και προσπαθούσα να βγάλω από την σκέψη μου. Όλο και κάτι με προσγείωνε στην πραγματικότητα όσο κι αν δεν ήθελα να το πιστέψω. Μόλις πήγαινα να μαζέψω μερικά χρήματα κάποιος δημόσιος φορέας έπρεπε να μου τα πάρει. Ξανά το κεφάλι μέσα ,από το πρωί μέχρι το βράδυ στην δουλειά απλά και μόνο για να καλύπτω τα έξοδα. Η σκέψη του επόμενου ταξιδιού όσο δύσκολο κι αν φάνταζε μου έδινε κουράγιο… να ξεχνιέμαι… να ταξιδεύω έστω και νοερά. Αυτό δεν κάνω τόσα χρόνια άλλωστε? Ονειρεύομαι …. και πάντα δουλεύει…. πάντα στο τέλος πραγματοποιούνται τα όνειρα μου…

Η ιδέα έπεσε και βγήκαν χάρτες… προορισμός Τσεχία –Σλοβακία – Σλοβενία με λίγο πέρασμα από Αυστρία και βόρεια Ιταλία ξανά. Άνοιγα χάρτες, σχεδίαζα, ξενυχτούσα πάνω από τουριστικούς οδηγούς μέχρι που ολοκληρώθηκε η ¨χάραξη¨ της διαδρομής και έφτασα στο σημείο των εξόδων…. και εκεί γκρεμίστηκαν ξανά όλα. Έμειναν μόνο οι γραμμές στον χάρτη και τα χαρτάκια με τις σημειώσεις μου σκόρπια σε όλο το σπίτι… και ξανά στο μηδέν… όνειρο κάθε μοτοσικλετιστή είναι το Nordkapp (και το δικό μου) όλοι οι προορισμοί φάνταζαν σαν το Nordkapp… πολυέξοδοι για τα δικά μου δεδομένα.

Οι μέρες συνέχισαν να περνούν και πλησίαζε ξανά το καλοκαίρι, κ εγώ .. ανοργάνωτος και άδειος. Δεν είχα επιλέξει προορισμό, δεν είχα σχεδιάσει τίποτα, η ιδέα να περάσω τις μέρες μου σε ένα Ελληνικό νησί δεν με γέμιζε … ωραία η θάλασσα και η ξαπλώστρα αλλά αν γλυκαθείς γράφοντας χιλιόμετρα εκεί έξω ίσως σε καλύπτει κ εσένα πιο πολύ που ξέρεις? Είναι αρρώστια ο δρόμος…

Σε ένα από τα διαλύματα για τσιγάρο στην δουλεία πέταξα για πλάκα… ¨Ωραία αφού λοιπόν δεν υπάρχουν λεφτά για Τσεχία ή όποιο άλλο Nordkapp…την κάνουμε για λίγο πιο κοντά… για ΒΑΛΚΑΝΙΑ… έχω διαβάσει σε άλλα ταξιδιωτικά ότι είναι οικονομικό ταξίδι¨ J . Τα τσιγάρα έσβησαν και γυρίσαμε στα γραφεία μας… αλλά η ατάκα που μόλις είχα πετάξει για πλάκα δεν μου έμοιαζε καθόλου αστεία!!! Το ίδιο κιόλας βράδυ είχα αρχίσει να μαζεύω πληροφορίες για Βαλκανικές χώρες και οι νέες σημειώσεις άρχισαν να μπερδεύονται με τις παλιές της Τσεχίας… από το μυαλό μου έφευγαν σιγά-σιγά οι δροσερές διαδρομές των Άλπεων και την θέση τους έπαιρναν δρόμοι που είναι ακόμα υπο κατασκευή , κάρα με άλογα και τσιγγάνους να περιφέρονται …. άνθρωποι που θα δυσκολευόμαστε να βρούμε κοινή γλώσσα επικοινωνίας (εκτός του σώματος) … και φτηνές μπύρες!! Οι σχετικές ανακοινώσεις σε γνωστούς και φίλους έγιναν και άρχισαν τα πειράγματα ¨πού θα πάτε ρε, θα σας φάνε λάχανο εκεί πάνω, θα γυρίσετε με τα πόδια, θα κάτσετε στα σύνορα για ώρες… ¨ Δεν με ένοιαζε τίποτα, δήλωνα άγνοια για τις χώρες αυτές και ήθελα να τις ζήσω. Δεν με τρόμαζαν όσα κι αν άκουγα, δεν με ένοιαζε τίποτα… είχα πλέον προορισμό και μάλιστα κοντινό και το κυριότερο… τον άντεχε η τσέπη J

Οι μέρες περνούσαν αργά και βασανιστικά και το μυαλό ΠΑΝΤΑ κολλημένο στο ταξίδι, ότι ελεύθερος χρόνος μου έμενε τον αφιέρωνα να ψάχνω διαδρομές και πληροφορίες για τις χώρες που θα περνούσαμε. Όλα ήταν στον αέρα, η μηχανή ήθελε μαζέματα, οι άδειες δεν είχαν κανονιστεί, τα λεφτά δεν είχαν βρεθεί και το μόνο που είχα ήταν…. Όρεξη να γράψω χιλιόμετρα.

Ξεκίνησα με τα σίγουρα…  κανόνισα ραντεβού για service , αλλαγή αλυσίδα – γρανάζια, λάδια, φίλτρα, εγκατάσταση παροχής ρεύματος (που να ήξερα τι με περιμένει με αυτή την παροχή J ) και τα πρώτα λεφτά είχαν ήδη κάνει φτερά. Σιγά-σιγά βγήκαν και οι άδειες (τελευταία στιγμή όπως πάντα) και ορίστηκε ημερομηνία αναχώρησης…….. 30 Ιουλίου. BALKAN ROADTRIP λοιπόν….. ΧΑΙΝΤΕ!!!!!

https://www.youtube.com/watch?v=LOvvITnsJTE

Επόμενη Σελίδα

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s