Ημέρα 8η Zlatibor–Nis

Αφύπνιση νωρίς, χωρίς ξυπνητήρι καθώς το άγχος ύστερα από 7 ημέρες στον δρόμο, μας είχε πια εγκαταλείψει. Ο οργανισμός πλέον είχε προσαρμοστεί στο πρόγραμμα του ταξιδιού. Δεν μας ένοιαζε να ξεκινήσουμε νωρίς ούτε αν θα μας έβρισκε η νύχτα στον δρόμο. Όσο και αν πλησιάζαμε στο τέλος ενός ακόμα ταξιδιωτικού προσπαθούσαμε να ζούμε την κάθε στιγμή, το κάθε χιλιόμετρο που αφήναμε πίσω μας. Οι ρόδες της μηχανής κυλούσαν ήρεμα στην Σέρβικη επαρχία και ο νους ταξίδευε μαζί με εμάς σε όλα αυτά που είχαμε αφήσει πίσω μας και σε αυτά που είχαμε ακόμα να δούμε τις τελευταίες 3 ημέρες μέχρι να επιστρέψουμε στην βάση μας. Άνθρωποι γεμάτοι… από όλες τις απόψεις, εικόνες αποθηκευμένες μέσα μας και μερικές ακόμα κουκίδες προστέθηκαν στον χάρτη με τα μέρη που είχαμε περάσει. Πόσα έχουμε ακόμα να δούμε όμως… όσα χρόνια και αν ταξιδεύουμε, πάντα θα υπάρχει κάτι νέο … έστω και αν τύχει να περάσουμε από τα ίδια μέρη. Το πέρασμα του χρόνου αλλάζει τα πάντα οπότε ακόμα και αυτά που έχουμε ήδη επισκεφτεί πάντα θα έχουν κάτι νέο να μας προσφέρουν. Αλλάζει ακόμα και εμάς… και βλέπουμε τα ίδια πράγματα με άλλο όμως μάτι…

Αφιερώσαμε λίγο χρόνο στο Zlatibor για να το δούμε και μέρα και μετά συνεχίσαμε προς την Nis όπου και θα διανυκτερεύαμε. Τα χιλιόμετρα της ημέρας ήταν περίπου 280 όπου τα 160 ήταν σε επαρχιακό δρόμο και μετά θα μπαίναμε στον αυτοκινητόδρομο.

DSCN3644

DSCN3646

DSCN3653

DSCN3655

DSCN3656

DSCN3658

DSCN3660

 DSCN3666

Τόσο ο Βορράς όσο και ο Νότος της Σερβίας έχει πολύ όμορφα τοπία και απολαμβάνεις την οδήγηση στους επαρχιακούς δρόμους, αν και μερικές φορές σου αποσπάει την προσοχή κάποιο μπάλωμα στον δρόμο ή κάποια λακκούβα, σε γενικές γραμμές όμως η ποιότητα της ασφάλτου είναι σε καλό επίπεδο ειδικά αν την συγκρίνουμε με τους Ελληνικούς δρόμους που ήμαστε συνηθισμένοι.

Όπου βρίσκαμε την ευκαιρία κάναμε στάσεις όχι τόσο για ξεκούραση αλλά κυρίως για να απολαύσουμε την ηρεμία της φύσης παρέα με καφε και τσιγάρο. Ευκαιρία να δώσουμε χρόνο στον εαυτό μας να αποθηκεύσει τις εικόνες γύρω μας.

DSCN3673

DSCN3674

DSCN3676

DSCN3678

DSCN3680

Τα τελευταία χιλιόμετρα στην εθνική ήταν βαρετά αλλά θέλαμε να φτάσουμε στην Nis πριν πέσει ο ήλιος ώστε να προλάβουμε να την δούμε. Μπαίνοντας στην πόλη είπαμε να δοκιμάσουμε την τύχη μας στο GPS για να βρούμε το ξενοδοχείο που είχαμε κλείσει, η τύχη όμως αποφάσισε να γυρίσει την πλάτης της καθώς δεν υπήρχε καν ο δρόμος στον χάρτη (πρέπει να θυμηθώ στα επόμενα ταξίδια να κάνω αναβαθμίσεις επιτέλους). Αν και στην αρχή αφήσαμε το ένστικτο να μας οδηγήσει… χωρίς αποτέλεσμα βέβαια καθώς βρεθήκαμε να περνάμε από τους ίδιους δρόμους 2-3 φορές. Συμπληρώστε στα παραπάνω την θερμοκρασία που ήταν αρκετά υψηλή, την ζέστη του κινητήρα της μηχανής να καίει τα πόδια σε κάθε κόκκινο φανάρι μετατρέποντας τα δευτερόλεπτα μέχρι να ανάψει πράσινο σε αιώνες. Γι‘ αυτό δεν μ αρέσουν οι πόλεις όταν ταξιδεύουμε…

DSCN3714

DSCN3719

DSCN3720

DSCN3724

DSCN3727

DSCN3732

DSCN3734

DSCN3681

DSCN3698

DSCN3710

DSCN3713

Μπήκε σε εφαρμογή το σχέδιο Β….το ‘’Ρωτώντας πας στην πόλη’’. Σταματήσαμε κάτι περαστικές όπου με δυσκολία καταλάβαιναν αυτά που ρωτούσαμε. Το μόνο που κατάλαβαν ήταν ότι ήμασταν απο Ελλάδα.Έβγαλε τότε η μία το κινητό και κάλεσε έναν φίλο τους Έλληνα ….. ούτε αυτός όμως γνώριζε να μας πει οδηγίες για το που βρισκόταν το ξενοδοχείο, οπότε αφού τους ευχαριστήσαμε συνεχίσαμε το ψάξιμο.

Μετά απο αρκετό κόπο καταφέραμε και βρήκαμε το ξενοδοχείο, πρώτη ήτα,…. δεν υπήρχε παρκινγκ που έγραφε στο booking…. Και όταν ρώτησα που παρκάρω μου έδειξε με χαμόγελο το πεζοδρόμιο ακριβώς μπροστά στην είσοδο. Μου επιβεβαίωσαν ότι δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος και ότι ποτέ δεν είχε συμβεί κάτι στο παρελθόν. Οπότε αποφάσισα να το ρισκάρω…έτσι και αλλιώς η κούραση δεν άφηνε περιθώρια για να ψάξω εναλλακτική πρόταση.

IMG_5161

Δεύτερη ήτα ήταν ότι για ακόμα μία φορά το ξενοδοχείο δεν είχε ασανσέρ και κλασσικά το δωμάτιο ήταν στους τελευταίους ορόφους….οπότε τα πράγματα έπρεπε να τα ανεβάσουμε με τα σκαλιά… αυτό σε συνδυασμό τα ζεστά ρούχα μου φαινόταν υπερπαραγωγή… δεν υπήρχε όμως άλλη επιλογή.

Αφού λοιπόν τακτοποιηθήκαμε είπαμε να δοκιμάσουμε την κουζίνα του ξενοδοχείου… όταν όμως ζητήσαμε κατάλογο μας έφερε διάφορους καταλόγους απο μαγαζιά με delivery. Χωρίς πολλές σκέψεις επιλέξαμε γρήγορα τα πρώτα που μας έκαναν εντύπωση και περιμέναμε με αγωνία να δούμε τι θα μας έφερναν.Παραδόξως το φαγητό ήταν αρκετά καλό και έτσι με γεμάτα πλέον στομάχια αρχίσαμε να περπατάμε στα στενά της Nis προσπαθώντας να ενσωματωθούμε με την καθημερινότητα των κατοίκων της και να προλάβουμε να δούμε όσο περισσότερα γίνεται μέσα στον περιορισμένο χρόνο που είχαμε στην διάθεση μας.

DSCN3735

DSCN3742

DSCN3749

DSCN3750

DSCN3752

Όλο το κέντρο μύριζε ποπ-κορν και ήταν λες και βρισκόμασταν σε ένα τεράστιο Λούνα Παρκ χωρίς παιχνίδια…

DSCN3764

DSCN3765

DSCN3772

DSCN3776

DSCN3759

Κόσμος παντού… τα μαγαζιά ήταν γεμάτα… κάτι σαν την Ελλάδα. Αν κάτσεις και παρατηρήσεις λίγο θα δεις πολλά κοινά στοιχεία στους δύο λαούς.

IMG_5139

DSCN3777

IMG_5079

IMG_5092

IMG_5097

IMG_5121

IMG_5135

IMG_5141Παρόλο που δεν είχε κάτι ιδιαίτερο σαν πόλη σου έβγαζε κάτι θετικό, ήταν όμορφα να περπατάμε νύχτα στους δρόμους της παρατηρώντας τα πάντα γύρω μας και χαζεύοντας την ζωή των κατοίκων.

Ήταν η τελευταία μας νύχτα σε Σέρβικο έδαφος, απο αύριο θα μπαίναμε Ελλάδα διασχίζοντας Fyrom με τελικό προορισμό ένα χωριό λίγο έξω απο την Φλώρινα όπου και διανυκτερεύαμε.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s