Ημερα 9η Nis – Φλώρινα

Ημέρα 9η

Προτελευταία ημέρα του ταξιδιού, σε λίγες ώρες και αφού περνούσαμε δύο συνοριακούς σταθμούς θα ήμασταν πίσω στην Ελλάδα.

Αφιερώσαμε χρόνο να απολαύσουμε το πρωινό του ξενοδοχείου που όπως αποδείχτηκε δεν το ετοίμαζαν εκεί. Σου έφερναν έναν κατάλογο, διάλεγες τι ήθελες και το παράγγελναν απ έξω. Μας έκανε μεγάλη εντύπωση γιατί όσα ταξίδια και αν έχουμε κάνει δεν είχαμε συναντήσει ξανά κάτι τέτοιο. Δεν μας χάλασε, ίσα ίσα, ήταν και η πρώτη φορά που καταφέραμε να βρούμε Freddo Capucino.

Την ώρα της πληρωμής μας περίμενε μία μικρή έκπληξη, βγάζοντας την κάρτα για να πληρώσουμε το δωμάτιο (κάτι που συνηθίζουμε στο εξωτερικό καθώς δεν υπάρχει λόγος να κουβαλάμε μετρητά) η κοπέλα στην reception με μισά Σέρβικα και μισά Αγγλικά προσπαθούσε να μας πει ότι δεν δέχονται κάρτες. Δεν καταλάβαμε αν ήταν κάποιο προσωρινό τεχνικό πρόβλημα του μηχανήματος ή η γενική πολιτική του ξενοδοχείου. Έπρεπε λοιπόν να βρω κάπου ΑΤΜ για να κάνω ανάληψη μετρητών. Η θερμοκρασία αν και πρωί είχε αρχίσει να ανεβαίνει επικίνδυνα κάνοντας ανυπόφορο το περπάτημα στους δρόμους της Nis με μπότες και εξοπλισμό μηχανής. Ευτυχώς μερικά τετράγωνα πιο κάτω υπήρχε μηχάνημα ΑΤΜ αλλά η απόσταση ήταν αρκετή για να αρχίσουν τα ρούχα να κολλάνε επάνω στο δέρμα.

Δέσιμο αποσκευών στην μηχανή και πριν αφήσουμε πίσω μας την Nis θέλαμε να επισκεφτούμε το Skull Tower (Πύργος των Κρανίων) που βρίσκεται σε απόσταση 4 χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλης.

IMG_5158

DSCN3785

DSCN3786

DSCN3788

DSCN3789

DSCN3794

DSCN3792

DSCN3795

DSCN3796

Ο Πύργος των Κρανίων (σερβικά : Ћеле-кула) είναι ένα ιστορικό μνημείο της πρώτης σερβικής επανάστασης στην σημερινή Σερβία . Το μνημείο στήθηκε από τους Οθωμανούς μετά την νικηφόρα μάχη τους επί των επαναστατημένων Σέρβων το οποίο έχτισαν με τα κρανία των ηττημένων.

Στις 31 Μαΐου 1809, στον λόφο Cegar οι Σέρβοι επαναστάτες υπέστησαν την μεγαλύτερη ήττα τους από τους Οθωμανούς, παρ’όλα αυτά 6000 Οθωμανοί έχασαν την ζωή τους].
Ο Χουρσίτ Πασάς μετά το τέλος της μάχης έδωσε εντολή κι αποκεφαλίστηκαν οι νεκροί επαναστάτες, γδάρθηκαν τα κρανία τους και αφού γέμισαν με βαμβάκι τα έστειλαν στον Σουλτάνο, τα κρανία που έμειναν τα έχτισαν φτιάχνοντας ένα τείχος για παραδειγματισμό.

Ο πύργος χτίστηκε από τον Ιούνιο έως το φθινόπωρο του 1809, αποτελείται από τέσσερις τοίχους αντιστήριξης (πλάτος 4,5 m και 0,5 m πάχος) που ακουμπούν ο ένας πάνω στον άλλο κάνοντας ένα κοίλο, το αρχικό του ύψος ήταν 5 πόδια. Σε αυτό χτίστηκαν τα κρανία 952 σέρβων επαναστατών, σήμερα έχουν απομείνει 52 , τα υπόλοιπα έπεσαν λόγω κακοκαιρίας ή αποκολλήθηκαν από ντόπιους ή συγγενείς των νεκρών και θάφτηκαν. Στην κορυφή του έβαλαν το κρανίο του Στεβάν Σίντελιτς, Σέρβου ηγέτη της μάχης.

Παρά το γεγονός ότι κατά το δεύτερο μισό του δέκατου ένατου αιώνα ο Μιτάτ Πασάς αποφάσισε να γκρεμιστεί, το τείχος παρέμεινε μέχρι το 1892. Σήμερα το τμήμα που διασώζεται αποτελεί μουσείο και μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς της Σερβίας.

Ότι έχει απομείνει από τον Πύργο φυλάσσεται μέσα σε ένα ναό, στο κέντρο του βρίσκεται το τοίχος και γύρω γύρω διάφορες πληροφορίες και εικόνες της εποχής.

IMG_5172

IMG_5173

IMG_5175

IMG_5178

IMG_5182

IMG_5184

IMG_5187

IMG_5193

IMG_5194

IMG_5199

Ξεκινήσαμε με προορισμό την πόλη Βράνιε και από εκεί προς τα σύνορα Σερβίας – Fyrom. Μια απόσταση 150 χιλιομέτρων.

DSCN3810

DSCN3812

DSCN3809

Ήταν ο πρώτος συνοριακός σταθμός που μας ζήτησαν την πράσινη κάρτα της μηχανής. Έγγραφο απαραίτητο για οποιονδήποτε ταξιδεύει οδικώς στο εξωτερικό και μπορείτε να το προμηθευτείτε από την ασφαλιστική εταιρεία χωρίς χρέωση. Δηλώνετε μόνο τις χώρες απ’ όπου θα περάσετε και έχει περιορισμένη ισχύ οπότε κάθε τόσο θέλει ανανέωση.

Το να διασχίσεις το Fyrom είναι αρκετά εύκολο από την στιγμή που θα επιλέξεις να κινηθείς σε κεντρικές αρτηρίες. Υπάρχει Εθνική οδός όπου μέχρι τον συνοριακό σταθμό Νίκη είναι 200 χιλιόμετρα περίπου. Το όριο της Εθνικής στα περισσότερα κομμάτια είναι τα 130 χιλιόμετρα. Φροντίστε να έχετε ψιλά για τα διόδια που μέχρι τα σύνορα της Ελλάδας είναι τρία.

Σε μία στάση για καφέ είχα την τύχη να γνωρίσω έναν ταξιδευτή από την Αμερική. Εξήντα πέντε χρονών και ταξίδευε με την μοτοσυκλέτα του τους τελευταίους 5 μήνες. Έστειλε τη μηχανή με καράβι, γύρισε σχεδόν όλη την Ευρώπη και ανέβαινε προς Δανία όπου θα συναντούσε την γυναίκα του που θα ερχόταν από Αμερική με αεροπλάνο. Τελικά το μικρόβιο του να ταξιδεύεις και να περιπλανιέσαι με το σιδερένιο σου άλογο αλλάζοντας χώρες και αναζητώντας το άγνωστο δεν φεύγει ποτέ και ο καινούριος μου φίλος ήταν ζωντανή απόδειξη. Άραγε θα έχω το κουράγιο στην ηλικία του να μπορώ να κάνω το ίδιο?

IMG_5201

IMG_5204

IMG_5205

Ανταλλάξαμε στοιχεία και αποχαιρετιστήκαμε… και που ξέρεις ίσως κάποια στιγμή στο μέλλον να συναντηθούμε ξανά κάπου εκεί έξω.

Τα τελευταία μας χιλιόμετρα σε ξένη άσφαλτο πέρασαν γρήγορα και πλέον είχαμε μπει σε Ελληνικό έδαφος.

IMG_5208

DSCN3900

Για να είναι πιο ξεκούραστο το ταξίδι και εφόσον δεν είχαμε πίεση χρόνου αντί να συνεχίσουμε για Αθήνα, αποφασίσαμε να διανυκτερεύσουμε κάπου κοντά στα σύνορα με σκοπό να επισκεφτούμε και τη Φλώρινα. Βρήκαμε δωμάτιο λίγο έξω από την πόλη στον δρόμο Φλώρινας – Κρυσταλλοπηγής.

DSCN3926

DSCN3925

DSCN3924

DSCN3922

DSCN3920

DSCN3919

Είχε αρχίσει να βραδιάζει και ευτυχώς η θερμοκρασία ήταν πλέον ιδανική. Περιπλανηθήκαμε λίγο στα στενά της Φλώρινας αλλά η κούραση των ημερών είχε αρχίσει να κάνει την εμφάνιση της.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s