ΠΗΛΙΟ (Κυκλώνοντας το βουνό των κενταύρων)

Κείμενο/φωτογραφίες : Σωκράτης Πανουσίου

image

Το Πήλιο είναι ένα από τα ομορφότερα ελληνικά βουνά. Αποτελεί ταυτόχρονα και έναν από τους δημοφιλέστερους προορισμούς της πατρίδας μας.  Με μέγιστο υψόμετρο τα 1.624 μέτρα και θέα το Αιγαίο και τον Παγασητικό, το «Βουνό των Κενταύρων»* συνδυάζει με απίστευτη αρμονία την οργιώδη βλάστηση, τα άφθονα πηγαία νερά, τις πεντακάθαρες εξωτικές παραλίες, τα αρχοντικά με την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική φυσιογνωμία και την αυθεντική ελληνική παραδοσιακή κουζίνα.

Στο Πήλιο σύμφωνα με τη μυθολογία κατοικούσαν οι περιβόητοι Κένταυροι, πλάσματα που ήσαν κατά το ήμισυ άνθρωποι και κατά το ήμισυ άλογα! Ένας άλλος μύθος λέει ότι από την Ιωλκό (που βρισκόταν περίπου εκεί που βρίσκεται σήμερα ο Βόλος) ο Ιάσων επιβιβάστηκε στην Αργώ και ξεκίνησε την Αργοναυτική Εκστρατεία για να φέρει το χρυσόμαλλο δέρας από την Κολχίδα της Μικράς Ασίας.

image

Το Πήλιο θεωρείται και είναι το πιο πυκνοκατοικημένο Ελληνικό βουνό. Στον κυρίως όγκο του βουνού βρίσκονται περίπου 30 παραδοσιακά χωριουδάκια, το καθένα με το δικό του χαρακτήρα, τα περιποιημένα σπιτάκια, τους ξενώνες, τις ταβέρνες, τα καλντερίμια και τα "παζάρια". Έτσι αποκαλούν στο βουνό των Κενταύρων τις πλατείες. Και τι πλατείες! Η μία πιο όμορφη από την άλλη! Όλες με τον απαραίτητο πλάτανο, την πέτρινη βρυσούλα, τα καφενεδάκια και τα τσιπουράδικα!Ειδικότερα η κυκλική διαδρομή ξεκινώντας από Βόλο προς Πορταριά – Μούρεσι – Τσαγκαράδα – Μηλιές – Αγριά και επιστροφή στο Βόλο είναι γνωστή στους ντόπιους αλλά και στον ταξιδιάρικο μοτοσυκλετιστικό κόσμο και ονομάζεται «μεγάλος γύρος του Πηλίου».

Ξεκινώντας από Βόλο αξίζει να περάσουμε πρώτα από την πανέμορφη Μακρυνίτσα που θεωρείται – όχι άδικα – και το «μπαλκόνι του Πηλίου». Χαρακτηρισμός αρκετά πετυχημένος μιας και η Μακρυνίτσα έχει την ιδιαιτερότητα να είναι χτισμένη αμφιθεατρικά σε υψόμετρο από 300 μ. μέχρι 850 μ. με την κεντρική της πλατεία να είναι στα 625 μ. , απ’ όπου ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει την άπλετη θέα προς Βόλο και τον Παγασητικό Κόλπο. Διατηρητέος οικισμός μιας και ξεχωρίζει για την αρχιτεκτονική του φυσιογνωμία, τα καλοδιατηρημένα και αναστηλωμένα αρχοντικά του, τα γραφικά και αριστοτεχνικά καλντερίμια του, τις 60 περίπου παραδοσιακές του κρήνες (από τις οποίες οι 40 έχουν χαρακτηριστεί ιστορικά διατηρητέα μνημεία) και το καταπράσινο τοπίο με τα πλατάνια, τις καστανιές, τις καρυδιές και τις οξιές. Ο δρόμος τερματίζει στην πλατεία Μπράνη όπου είναι και το Παρκινγκ για τα οχήματα μιας και ο πλακόστρωτος κεντρικός δρόμος που ξεκινάει από εκεί χρησιμοποιείται μόνο για προσωρινή επιβίβαση αποβίβαση. Εμείς κινηθήκαμε άνετα σε αυτόν αφού ήταν και επιλέξαμε να χρησιμοποιήσουμε την Μακρυνίτσα ως διαμονή και βάση για τις περαιτέρω εξορμήσεις μας.

Μακρυνίτσα (Το μπαλκόνι του Πηλίου)

Ο κεντρικός δρόμος:

image

Επόμενος προορισμός  Πορταριά (3χιλ. από Μακρυνίτσα) και συνεχίζουμε ανηφορικά μέχρι τα Χάνια (1200μ. υψόμετρο) το χειμερινό θέρετρο όπου αποτελεί ορμητήριο για τους λάτρεις του χειμερινού σκι μιας και λίγο μετά βρίσκεται η τοποθεσία Αγριόλευκες με το πολύ καλά οργανωμένο χιονοδρομικό κέντρο Πηλίου (1427μ). Tip… Όσο δεν υπάρχει χιόνι προσφέρεται και για κάποιες «ειδικές» διαδρομές με μηχανή.

Από εκεί ξεκινάει η κατάβαση με θέα πλέον προς το Αιγαίο. Ο δρόμος στο τμήμα αυτό (επαρχ. Δρόμος Κισσού) είναι σχετικά νέος οπότε η ποιότητα του οδοστρώματος είναι άριστη προσφέροντας καλή πρόσφυση, ωστόσο δεν μπορείς να χαλαρώσεις με το δίτροχο αφού οι δρόμοι σε όλο το βουνό είναι σχετικά στενοί και απαιτείται πολύ προσοχή. Εναλλακτικά υπάρχει και δρόμος προς Ζαγορά που είναι εξίσου όμορφος και γραφικός ειδικά στα πρώτα χιλιόμετρα.

image

Κατηφορίζοντας φτάνουμε στο Μούρεσι και σε άλλα τουριστικά θερινά θέρετρα με υπέροχες εξωτικής ομορφιάς παραλίες (εκτεθειμένες όμως στον Βοριά). Το γνωστότερο είναι ο Άγιος Ιωάννης (επίνειο του Αγ. Δημήτριου) όπου υπάρχει και το οργανωμένο camping PapaNero στην ομώνυμη παραλία.

Λίγο παραπέρα είναι η Τσαγκαράδα που λέγεται ότι είναι ένα χωριό μέσα στο δάσος ή το δάσος είναι μέσα στο χωριό. Ο παραδοσιακός αυτός οικισμός είναι ο πιο αραιοκατοικημένος, όχι μόνο στο βουνό των Κενταύρων, αλλά και σε ολόκληρη την Ελλάδα, αφού στην ουσία πρόκειται για μία πολύ μεγάλη περιοχή πνιγμένη στο πράσινο. Τα ψηλότερα σπίτια βρίσκονται στα 540 μ. υψόμετρο και τα χαμηλότερα δίπλα στη θάλασσα. Η κεντρικότερη πλατεία (της Αγ. Παρασκευής) έχει 420 μ. υψόμετρο.

Χάρη στην οργιώδη βλάστηση, τους θερινούς μήνες η θερμοκρασία στα ψηλότερα σημεία του χωριού είναι το μεσημέρι έως και 8°C χαμηλότερη απ’ ό,τι είναι την ίδια ώρα στα χαμηλά, δηλαδή στη θάλασσα. Κάνεις δηλαδή το μπάνιο σου στη θάλασσα και σε 5 λεπτά αράζεις σε κάποια δροσερή πλατεία για τα περαιτέρω σχετικά μεζεδάκια…

image

Άξιο αναφοράς και το ομώνυμο πετρόχτιστο τοξωτό γεφύρι. Χτίστηκε τον 18ο αιώνα (Χτίστηκε το 1787) και γεφυρώνει το φαράγγι του Μυλοποτάμου που βρίσκεται ανάμεσα στην Τσαγκαράδα και το Ξουρίχτι. Η πρόσβαση σε αυτό είναι πολύ εύκολη. Από τον κεντρικό δρόμο μετά την πινακίδα που οριοθετεί την Τσαγκαράδα θα συναντήσετε μία πινακίδα που γράφει «παλιό γεφύρι». Ένα κατηφορικό μονοπάτι ανάμεσα στις καστανιές σας οδηγεί σε λίγα λεπτά σε ένα απίθανο μέρος μέσα στο δάσος με τα πλατάνια.

Από Τσαγκαράδα επίσης μπορεί να υπάρξει άλλη μια μικρή απόκλιση (7 χιλ.) προς την χιλιο φωτογραφημένη παραλία του Μυλοπόταμου. Στην ουσία πρόκειται για μια διπλή παραλία που χωρίζεται φυσικά σε βόρειο και νότιο μέρος μέσω ενός τρύπιου βράχου που επιτρέπει την επικοινωνία των δύο τμημάτων.

Περνώντας το καταπράσινο φαράγγι συνεχίζουμε τον δρόμο προς Μηλιές – Βυζίτσα – Πινακάτες. Οικισμοί που ξεχειλίζουν από γραφικότητα και την ιδιαίτερη πηλιορείτικη αρχιτεκτονική. Όχι άδικα θεωρείται ότι αυτοί οι γραφικότατοι οικισμοί αποτελούν ένα ζωντανό υπαίθριο μουσείο της παραδοσιακής πηλιορείτικης αρχιτεκτονικής.

Η μαρμάρινη νεοκλασική κρήνη με λεοντοκεφαλές του 1894

image

Άξιο αναφοράς η αναβίωση του θρυλικού «Μουντζούρη» το τρενάκι που τα τελευταία χρόνια μπήκε και πάλι στις ράγες και ξεκινάει από τα Άνω Λεχώνια και καταλήγει στις Μηλιές. Παλαιότερα η αφετηρία του ήταν στο κέντρο του Βόλου και εξυπηρετούσε όλη την επιβατική κίνηση προς το νοτιοδυτικό τμήμα του βουνού. Σήμερα πλέον έχει τουριστικό χαρακτήρα και εκτελεί δρομολόγια κυρίως τη θερινή σεζόν.

Ο Θρυλικός Μουντζούρης:

image

Από εκεί κατηφορίζουμε  με θέα πλέον τον Παγασητικό ,μια υπέροχη διαδρομή  με συνεχόμενα στροφηλίκια. Φθάνοντας στον Αγιο Βλάσιο (παλαιότερα το χωριό λεγόταν Καραμπάσι) η βλάστηση σκεπάζει τον δρόμο. Το κομμάτι της διαδρομής που αξίζει περισσότερο είναι τα 2-3 χλμ. από τον οικισμό Παλαιόκαστρο μέχρι τα Άνω Λεχώνια. Ο δρόμος χώνεται μέσα σε μια ρεματιά με πυκνή αδιαπέραστη βλάστηση, σα να είμαστε στη ζούγκλα! Στο μεγαλύτερο τμήμα αυτού του κομματιού ο ήλιος δεν φτάνει ποτέ στο έδαφος, αφού τα δέντρα εκατέρωθεν του οδοστρώματος είναι τόσο σφιχτά αγκαλιασμένα, που δυσκολεύεσαι να ξεχωρίσεις ποιο κλαδί ανήκει σε ποιο δέντρο ενώ με άφθονα ρυάκια κυλούν δίπλα στο δρόμο.

Από εκεί μπορούμε να αποκλίνουμε αν θέλουμε προς Άγιο Λαυρέντιο (10 χιλ στο πήγαινε).

Εν κατακλείδι ακολουθούμε την διαδρομή προς Αγριά και στην συνέχεια οδηγούμε προς Βόλο όπου κλείνει και η κυκλική διαδρομή μας. 
Το Πήλιο δίνει την ευκαιρία σε κάθε μοτοταξιδιώτη να απολαύσει αυτήν την ευλογημένη γη κατά μήκος του οδικού του δικτύου αλλά και μέσω των κατάφυτων μονοπατιών του! Είναι ένας "πρέπει να πας " προορισμός για όλους !

image

Ευχαριστώ πολύ τον φίλο μοτοσικλετιστή Σωκράτη Πανουσίου για την παραχώρηση του άρθρου.

Το άρθρο έχει δημοσιευτεί και στο Moto Taxidiotis

Advertisements

THE RANCH – (ΚΤΗΜΑ ΣΚΟΥΡΑ)

1

Η οικονομική κρίση έχει χτυπήσει για τα καλά την χώρα μας και όλοι εμείς που ζούμε για τις αποδράσεις, μικρές η μεγάλες, δεν έχει σημασία, έχουμε αναγκαστεί να βάλουμε λίγο φρένο σε αυτό που τόσο μας γεμίζει. Δεν σημαίνει βέβαια ότι θα κλειστούμε και στα σπίτια μας. Μπορεί να μην φεύγουμε όσο συχνά θέλουμε αλλά το μυαλό πάντα θα μας ταξιδεύει σε μέρη που έτυχε να δούμε ένα βράδυ χαζεύοντας στο internet ή που κάποιος γνωστός μας είπε ότι πήγε.

Σάββατο βράδυ κλεισμένος στο σπίτι και κάτι με ενοχλεί, κάτι μου χτυπάει καμπανάκι. Είναι από αυτές τις στιγμές που συνειδητοποιείς ότι το μόνο που κάνεις τον τελευταίο καιρό είναι δουλειά και μετά σπίτι είτε γιατί τα λεφτά δεν φτάνουν είτε γιατί ο χρόνος είναι περιορισμένος. Έχω βάλει από νωρίς κρασί στο ποτήρι και το μυαλό μου ταξιδεύει σε μέρη που έχω επισκεφτεί. Η εικόνα της Μέρκελ έρχεται μπροστά μου κάθε φορά που σκέφτομαι Εθνική οδό… ΟΧΙ όμως τώρα. Κοιτάζω πρόγνωση καιρού για αύριο και όλα τα site δείχνουν ηλιοφάνεια χωρίς αέρηδες και με θερμοκρασία ιδανική για βόλτα…. Λατρεύω αυτές τις μέρες που ναι μεν η θερμοκρασία δεν είναι για να κυκλοφορείς με καλοκαιρινό διάτρητο μπουφάν αλλά με σωστό ντύσιμο δεν σε ενοχλεί τίποτα, ίσα- ίσα που είναι καλύτερα από τον καυτό ήλιο του καλοκαιριού και όσοι έχουν ταξιδέψει με μοτοσυκλέτα τους καλοκαιρινούς μήνες καταλαβαίνουν πολύ καλά τι θέλω να πω.

Παίρνω το τηλέφωνο και ρίχνω την ιδέα σε φίλο μηχανόβιο που ξέρω ότι και αυτός έχει πολύ καιρό να βγει εκτός Αθήνας… “’Έλα ρε Βαλεντίνο (ξάδερφος του Rossi)…. αύριο έχει ήλιο και η Μέρκελ έμαθα ότι θα κοιμάται στο σπίτι της… ετοίμασε μπότες, σπιρούνια και χαλινάρια και πάμε μία βόλτα προς το Σοφικό Κορινθίας να δούμε άλογα και καυτές σέλες”. Κάτι από Brokeback Mountain μου κάνει η συνομιλία!!! Δεν του άφησα και πολλά περιθώρια να το σκεφτεί, του έδωσα ώρα συνάντησης και του έκλεισα το τηλέφωνο στην μούρη ώστε να μην έχει χρόνο αντίδρασης. Αυτά τα πράγματα δεν θέλουν σκέψη!

Συνάντηση λοιπόν στα πρώτα διόδια (γνωστό σημείο για τους περισσότερους) και ύστερα από τις κλασσικές καλημέρες με τσιγάρο και πειράγματα είμαστε ξανά στον δρόμο με τον ήλιο να αντανακλά πάνω στα όργανα της μηχανής και ένα χαμόγελο καρφωμένο στα χείλη. Προορισμός το Κτήμα Σκούρα ή αλλιώς THE RANCH!

Ευτυχώς η κίνηση περιορισμένη και μπορούμε να χαρούμε την άδεια Εθνική χωρίς άγχος. Βγαίνουμε στην έξοδο που λέει προς Επίδαυρο και σε λίγα χιλιόμετρα βλέπουμε πινακίδες που οδηγούν στο κτήμα Σκούρα. Έχουμε κάνει 97 χιλιόμετρα περίπου από την στιγμή που ξεκινήσαμε . Παρκάρουμε τα “άλογα” στο παρκινγκ….

2 (2)

και περνάμε την πύλη του κτήματος.

4

Αμέσως αλλάζεις εποχή… βρίσκεσαι ξαφνικά σε ένα μέρος που θυμίζει άγρια δύση. Ατμοσφαιρικά Saloons, μαγικά ξύλινα χωριά, Cowboys με άμαξες, παιχνιδιάρικα άλογα, μυστηριώδη μονοπάτια… είναι όλα εκεί για να σε κάνουν να ξεφύγεις, να νιώσεις παιδί (κι ας έχουν περάσει μερικές δεκαετίες από πάνω σου), να νιώσεις λίγο ξέγνοιαστος καβαλάρης!

5

Ακολουθήστε τα μονοπάτια και επισκεφτείτε τον παραδοσιακό αλευρόμυλο, δείτε την κοσκίνα που ξεχώριζε την πρώτη ύλη, τον κόφτη και τις μυλόπετρες που άλεθαν δημητριακά. Δείτε το παραδοσιακό Ελαιοτριβείο, παρακολουθήστε βήμα – βήμα την διαδικασία τυροκόμισης τυριών στο Τυροκομείο, επισκεφτείτε το Τσαγκαράδικο.

8

9

11

12

15

16

17

18

14

Ανήκετε στην κατηγορία ¨Αλήτης μαλλιάς μηχανόβιος¨?, το Κουρείο είναι εκεί και περιμένει να σας μεταμορφώσει σε άντρα έτοιμο για όλα = μελλοντικό υποψήφιο γαμπρό.

Περπατήστε στην Φάρμα και τους Στάβλους και δείτε από κοντά τα 25 άλογα. Παρακολουθήστε την διαδικασία πεταλώματος και αρμέγματος (είπαμε για τα άλογα του χώρου όχι για τα δικά μας… δεν θα αλλάξουμε και λάστιχα, μία απλή βόλτα ήρθαμε).

19

20

22

23

Και μετά από όλα αυτά συνεχίστε με παιχνίδι στην παιδική χαρά, εξερευνήστε την φύση με διαδρομές περιπάτου, κάντε βόλτα με το μηχανοκίνητο τραινάκι και ποιος είπε ότι θα φύγετε με άδειο στομάχι?? Ο Σεφ του THE RANCH σας περιμένει στο ξύλινο Western Saloon – Restaurant να δοκιμάσετε παραδοσιακά εδέσματα.

21

26

40

41

42

43

44

45 b

Ξεχαστήκατε και σας έπιασε η νύχτα ? Ποιος να γυρίζει τώρα ε? Ύστερα από συνεννόηση με τους υπευθύνους, ίσως μπορέσετε να διανυκτερεύσετε στις ξύλινες παραδοσιακές κατοικίες. Τα σπιτάκια μπορούν να φιλοξενήσουν από 2 έως 6 άτομα και διαθέτουν και θέρμανση.

39

Αφήνοντας πίσω μας το κτήμα και όλο αυτό το παραμυθένιο σκηνικό, συνεχίσαμε για το χωριό Κόρφος που απέχει μόλις 14 χιλιόμετρα. Χαζέψαμε τις ψαρόβαρκες και γεμίσαμε όμορφες εικόνες.

46

47

48

Νύχτα στην Εθνική με την θερμοκρασία να έχει πέσει αισθητά και το μυαλό να ταξιδεύει στις ομορφιές της χώρας μας. Ύστερα από κάθε βόλτα μικρή ή μεγάλη πάντα έχω την ίδια απορία……. να φύγω ή να μείνω… να αναζητήσω ένα καλύτερο μέλλον σε κάποια χώρα του εξωτερικού ή να κάτσω εδώ και να ζήσω με ψίχουλα και ένα αβέβαιο μέλλον? Έχει και εκεί όμορφα μέρη αλλά δεν βοηθάει ο καιρός για βόλτες με την μηχανή εκτός από μερικούς μήνες του χρόνου. Μήπως τελικά είναι καλύτερα να την κάνουμε σιγά – σιγά και να ερχόμαστε στην Ελλάδα ΜΟΝΟ για διακοπές?

Keep on riding brothers.…

ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΕΣ ΔΡΥΜΩΝΑ

Είχα κλειστεί στην Αθήνα για αρκετό καιρό και είχα αρχίσει να έχω σημάδια στέρησης ενός ταξιδιού στην φύση , στην ηρεμία, εκεί που το κινητό δυσκολεύεται να πιάσει σήμα ,οι φωνές και τα νεύρα των γύρω εξαφανίζονται και την θέση τους παίρνουν κελαιδίσματα πουλιών και ο ήχος από το τρεχούμενο νερό…

Ο χρόνος ήταν περιορισμένος και έπρεπε να βρεθεί ένας προορισμός σχετικά κοντά στην Αθήνα ώστε να γινόταν ημερήσια εκδρομή χωρίς την ανάγκη διανυκτέρευσης. Πάντα στο μυαλό μου έχω μέρη που έτυχε κάποια στιγμή να διαβάσω ή να μου πει κάποιος ότι επισκέφτηκε και αξίζει να πας, είτε μακρινούς είτε κοντινούς προορισμούς.. . αυτά είναι που ονειρεύομαι όταν κλείνω τα μάτια και όταν έρθει η ώρα τα ξεθάβω και με την χρήση της τεχνολογίας χαράζω πορεία.

Χωρίς να δυσκολευτώ ξέθαψα λοιπόν ένα μέρος που είχα διαβάσει στην Βόρεια Εύβοια αλλά δεν έτυχε ποτέ να επισπευτώ… και φυσικά θα συνδύαζε τις παραπάνω απαιτήσεις … οι ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΕΣ ΔΡΥΜΩΝΑ.

Οι καταρράκτες βρίσκονται ανάμεσα στα χωριά Δρυμώνα και Κερασιά και απέχουν από την Αθήνα 170 χιλιόμετρα περίπου (2 ώρες και 45 λεπτά). Η διαδρομή μέχρι την Χαλκίδα γνωστή και βαρετή.. δεν μπαίνουμε μέσα στην Χαλκίδα και στο τέλος του δρόμου κάνουμε δεξιά προς Αρτάκη – Ψαχνά. Αφού περάσουμε τα Ψαχνά, ακολουθούμε πινακίδες προς τον Αγιο Ιωάννη τον Ρώσο γνωστή πιστεύω στους περισσότερους. Σχετικά καλός δρόμος με αρκετές στροφές και πράσινο παντού…

Προσοχή μόνο γιατί ο δρόμος έχει μετατραπεί σε πίστα από πολλούς με αποτέλεσμα ορισμένες φορές να γίνεται επικίνδυνος.

Αφού περάσουμε τον Άγιο Ιωάννη τον Ρώσο συνεχίζουμε προς Αγία Άννα (το χωριό όχι την παραλία) και μετά στρίβουμε αριστερά προς το χωριό Κερασιά. Αμέσως μετά το χωρίο συναντάμε πινακίδα που μας στέλνει αριστερά προς Καταφύγιο – Καταρράκτες και αφού περάσουμε ένα καταπράσινο λιβάδι με ξύλινο σπιτάκι

θα δούμε στο δεξί μας χέρι παγκάκια, πινακίδες με πληροφορίες για την περιοχή και αρκετά κιόσκια με ίσκιο ..παρκάρουμε και κατεβαίνουμε το μονοπάτι που καταλήγει στους καταρράκτες.

 

Η διαδρομή είναι πολύ σύντομη (3-4 λεπτά περπάτημα) και το τοπίο μαγικό. Δεν περιγράφεται με λόγια όπως κανένα όμοιο του. …πρέπει να το ζήσεις, να μυρίσεις τα δέντρα, να ακούσεις το νερό να σκάει με δύναμη στις πέτρες, να βρέξεις τα πόδια σου και να νιώσεις το πόσο παγωμένο είναι ,να κλείσεις τα μάτια για λίγο και να ονειρευτείς … για τον επόμενο προορισμό… για το μέλλον σου… για όλα αυτά και αυτούς που αγαπάς και φυσικά να χαμογελάσεις γιατί πραγματοποίησες ακόμα ένα από τα ταξίδια που ονειρευόσουν όλα αυτά τα βράδια πριν σε πάρει ο ύπνος.

       

Για την επιστροφή εμείς επιλέξαμε να κατηφορίσουμε προς Αιδηψό και από εκεί να πάρουμε το καραβάκι για Αρκίτσα ώστε να είναι πιο άνετη η διαδρομή καθώς από την στιγμή που περάσεις απέναντι έχεις να διανύσεις 140 χιλιόμετρα Εθνικής οδού. Η διάρκεια του καραβιού είναι περίπου στα 40 λεπτά και το κόστος είναι 6 € η μηχανή και 3 € το άτομο. Δεν θα δυσκολευτείτε καθώς έχει καραβάκια κάθε μία ώρα.

 

Αν και τα έξοδα για βενζίνη και διόδια δεν είναι λίγα για ημερήσια απόδραση (εκεί που έχει φτάσει η βενζίνη είναι είδος πολυτελείας ) αξίζει με το παραπάνω καθώς όλη η περιοχή της Βόρειας Εύβοιας είναι πανέμορφη και πρέπει να την επισπευτείς και να εξερευνήσεις τις ομορφιές που έχει να προσφέρει στον ταξιδιώτη.

Εξαφανίσου λοιπόν στα δάση της και άσε τους άλλους να σκοτώνονται στα κανάλια …

ΚΕΡΚΥΡΑ (CORFU)

Το φετινό καλοκαίρι ύστερα από ακύρωση ταξιδιού στο εξωτερικό, επιλέξαμε σαν προορισμό την Κέρκυρα όπου θα συνδύαζε αρκετά οδικά χιλιόμετρα αλλά και την απαραίτητη ξεκούραση σε παραλίες και όμορφα τοπία.

Η Κέρκυρα απέχει από την Αθήνα 476 χλμ περίπου αν επιλέξουμε την διαδρομή Αθηνών – Πατρών, και 553 χλμ απο την Αθηνών – Λαμίας, Μέτσοβο – Ηγουμενίτσα. Εμείς επιλέξαμε την Αθηνών – Πατρών παρόλο που δεν την συμπαθώ καθόλου απλά γιατί ήταν πιο κοντά. Μέχρι την Ηγουμενίτσα είναι 440 χιλιόμετρα και η διάρκεια ταξιδιού μαζί με τις στάσεις κτλ περίπου στις 6:30 – 7 ώρες. Γενικά θέλει προσοχή όπως κάθε Ελληνικός δρόμος καθώς δεν λείπουν οι γνωστές λακκούβες – υπόνομοι, αρκετά κομμάτια που γλιστράνε και προσπεράσεις από άσχετους οδηγούς. Για την Αθηνών – Πατρών δεν έχω να πω τίποτα απολύτως καθώς είναι γνωστή σε όλους μας. Για να μη λέμε όμως μόνο τα κακά… υπάρχει και ένα κομμάτι της Εγνατίας οδού που πραγματικά απολαμβάνεις οδήγηση. Ευθεία με καλή άσφαλτο, διαχωριστικό στην μέση και λίγη κίνηση. Ότι πρέπει να απολαύσεις την μηχανή σου, αν είχε και λίγες στροφές με σωστή κλίση θα ήταν ότι καλύτερο.

 

Φτάνοντας στην Ηγουμενίτσα ένα από τα οχήματα της παρέας έπαθε λάστιχο και ως σωστοί Έλληνες φυσικά είχαμε μαζί το λάθος μέγεθος κλειδιού για τα μπουλόνια οπότε έπρεπε να βρούμε κάποιον να σώσει την κατάσταση. Λίγο δύσκολο για Κυριακή μεσημέρι. Το καλύτερο ήταν η απάντηση υπαλλήλου γνωστής οδικής βοήθειας όπου πήγαμε στο κατάστημα με σκοπό να δανειστούμε το σωστό κλειδί και μας ανακοίνωσε ότι δεν μπορεί να μας δώσει αλλά μπορεί αν θέλουμε να μας κάνει εγγραφή και να έρθει επι τόπου το αυτοκίνητο να μας δώσει το κλειδί να βάλουμε την ρεζέρβα. Φυσικά και βρέθηκε άλλη λύση αλλά πραγματικά δεν ήξερα τι να απαντήσω στην υπάλληλο. Το σίγουρο είναι ένα… ότι δεν θα γίνω ΠΟΤΕ πελάτης της συγκεκριμένης εταιρείας.

 

Υπάρχουν αρκετά συχνά δρομολόγια για Κέρκυρα και η έκδοση εισιτηρίων γίνεται στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας. Το κόστος για την μηχανή ήταν 11,30 € και το κάθε άτομο 9,50 € με το πλοίο ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ Π.

 

Τα δωμάτια που είχαμε κάνει κράτηση ήταν έξω από την πόλη της Κέρκυρας στην περιοχή ΠΕΡΑΜΑ. Δυσκολευτήκαμε λίγο να το βρούμε καθώς μπλεχτήκαμε στα στενά και την κίνηση του κέντρου. Η κίνηση είναι κάτι που θα σας εκνευρίσει αρκετά ειδικά τις απογευματινές ώρες και το παρκάρισμα αυτοκινήτου είναι λίγο δύσκολο, οπότε.. υπομονή ή καλύτερα παρκάρισμα εκτός κέντρου και περπάτημα.

 

Η ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

Η Κέρκυρα είναι η πρωτεύουσα του Νησιού και η πρωτεύουσα της περιφέρειας του Ιόνιου. Είναι κτισμένη στην ανατολική παραλία νησιού πάνω σε μία χερσόνησο, που διαιρεί την πόλη σε δύο τμήματα. Η Κέρκυρα έχει πληθυσμό 31.359 κατοίκους Το νέο τμήμα της πόλης χαρακτηρίζεται από τις μεγάλες πλατείες της τις μεγάλες λεωφόρους και τα σύγχρονα κτίρια. Το παλιό τμήμα Κέρκυρας είναι από τα πιο γραφικά μέρη στην Ελλάδα με τα χαρακτηριστικά παλιά καλντερίμια τα γνωστά σε όλους και χιλιοτραγουδισμένα, Καντούνια της Κέρκυρας. Αυτή είναι η παραδοσιακή Κέρκυρα με το εντελώς ξεχωριστό στυλ της μεσαιωνικής πολιτείας.

Το επόμενο χαρακτηριστικό της Κέρκυρας είναι ο έντονος τουρισμός. Η Κέρκυρα είναι πανέμορφη με καταπράσινο τοπίο, υπέροχες παραλίες, φιλόξενους κατοίκους και αποτελεί ιδανικό τουριστικό προορισμό για κάθε είδους διακοπές. Το νησί από μορφολογική άποψη είναι ημιορεινό και αυτό συντελεί στη δημιουργία φυσικών κόλπων που με τη σειρά τους δημιουργούν υπέροχες παραλίες. Σχεδόν όλη η Κέρκυρα καλύπτεται από υψώματα που τα σημαντικότερα είναι ο Παντοκράτορας, το Στραβοσκιάδι και η Τσούκα.

Στην πόλη της Κέρκυρας συναντάμε δύο χαρακτηριστικά βενετικά φρούρια και πολλές παλιές εκκλησίες, σημαντικά μνημεία αρχιτεκτονικής. Εκτός όμως από τα ενετικά μνημεία. Υπάρχουν πολλά αξιοθέατα που στολίζουν την πόλη, όπως η Σπηνιάδα μια πανέμορφη πλατεία από τα χαρακτηριστικότερα σημεία της Κέρκυρας, η εκκλησία του πολιούχου Άγιου Σπυρίδωνα, οι τάφοι του Καποδίστρια και του αγωνιστή της επανάστασης Φώτου Τζαβέλα, το σημείο όπου υπήρχε ο τάφος του Εθνικού μας ποιητή Διονύσιου Σολωμού και το ανάκτορο Αχίλλειο, που έχει πάρει το όνομα του από το άγαλμα του Αχιλλέα που βρίσκεται στο κήπο του.

Το Αχίλλειο χρησιμοποιήθηκε κατά καιρούς σαν θερινή κατοικία πολλών διεθνών προσωπικοτήτων. Στην πόλη της Κέρκυρας συναντάμε τον πρώτο τάφο του εθνικού μας ποιητή Διονύσιου Σολωμού που έζησε τα τελευταία του χρόνια στο νησί. Τα οστά του μεταφέρθηκαν το 1865, υπάρχει όμως στην Κέρκυρα επίγραμμα αφιερωμένο στον ποιητή στο σημείο του πρώτου τάφου του. Διατηρείται επίσης στα Μουράγια, σε αρκετά καλή κατάσταση, το σπίτι όπου πέρασε τις τελευταίες στιγμές του. Άλλα αξιοθέατα είναι το πρώην βασιλικό θερινό ανάκτορο "Μον Ρεπό", το Αρχαιολογικό και Σινοϊαπωνικό μουσείο της πόλης, η Δημόσια Βιβλιοθήκη και το Δημαρχείο της Κέρκυρας.

IMG_4543

ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΠΗΡΙΔΩΝΑ

Ο ναός του Αγίου Σπυρίδωνα, ένα από τα σημαντικότερα μεταβυζαντινά μνημεία της πόλης της Κέρκυρας, αποτελεί πόλο έλξης για τους επισκέπτες της πόλης και του νησιού. Φτάνεται εύκολα, καθώς περιδιαβαίνοντας την Παλιά Πόλη και την οδό Νικηφόρου Θεοτόκη, ενώ έχετε αφήσει πίσω σας το Λιστόν, βλέπετε στα δεξιά σας να ανοίγεται η ομώνυμη πλατεία με τον Ιερό Ναό να δεσπόζει στο βάθος.Πρόκειται για ένα απλό κτίσμα εξωτερικά. Μονόκλιτη ξυλόστεγη επτανησιακού βασιλικού ρυθμού, κτητορική άλλοτε της οικογένειας Βούλγαρη, που είχε στην κατοχή της και το σκήνωμα του Αγίου, προσομοιάζει περισσότερο με τους χριστιανικούς ναούς της Δύσης παρά της Ανατολής, καθώς της λείπουν τα αυστηρά βυζαντινά πρότυπα, που απαντώνται στην ηπειρωτική Ελλάδα.

Πρόκειται για ένα γεγονός που εξηγείται πολύ εύκολα καθώς η Κέρκυρα υπήρξε επί αιώνες βενετοκρατούμενη και δεν γνώρισε τον οθωμανικό ζυγό, χαρακτηριστικό όλων των Επτανήσων, που δέχτηκαν έτσι απρόσκοπτα τις επιδράσεις της Ιταλικής Αναγέννησης και κατά συνέπεια της Τέχνης του 17ου αιώνα. Το σχήμα της λοιπόν είναι μακρόστενο και χαμηλοτάβανο όπως σε όλες τις εκκλησίες των νησιών του Ιονίου, με εντυπωσιακό πυργοειδές καμπαναριό, το οποίο μοιάζει εξαιρετικά με το καμπαναριό της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων στη Βενετία(San Giorgio dei Greci), με τις οποίες χτίστηκαν την ίδια περίπου εποχή.

Όταν διαβείτε την είσοδο το βλέμμα σας θα παγιδεύσει η «ουρανία», η οροφή της εκκλησίας, που αποτελείται από 17 χρυσοποίκιλτα φατνώματα, στα οποία αναπαριστώνται σκηνές τόσο από τη ζωή του Αϊ-Σπυρίδωνα όσο και από τα Ευαγγέλια.Τα πλαίσια των φατνωμάτων είναι τα αυθεντικά ενώ οι τοιχογραφίες είναι αντίγραφα των αρχικών, που είχε φιλοτεχνήσει ο Παναγιώτης Δοξαράς το 1727. Τις τοιχογραφίες, οι οποίες καταστράφηκαν από την υγρασία, αντικατέστησε κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα ο Ασπιώτης. Το μαρμάρινο τέμπλο του ναού, που σχεδόν αγγίζει την «ουρανία», έργο του αρχών του 20ου αιώνα, είναι ένα ακόμα χαρακτηριστικό της επτανησιακής αρχιτεκτονικής. Να σημειωθεί εδώ ότι το παλιό λίθινο τέμπλο της εκκλησίας μεταφέρθηκε στο ναό του Αγίου Γεωργίου Π. Φρουρίου, μια εκκλησία που κουβαλά τη δική της ιστορία. Το λείψανο του Αγίου Σπυρίδωνα φυλάσσεται σε μία αργυρή πολυτελή λάρνακα, έργο του 19ου αιώνα, που βρίσκεται τοποθετημένη στα δεξιά του Ιερού.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η αρχική εκκλησία ήταν χτισμένη στο Σαρόκκο αλλά κρίθηκε επιβεβλημένη η κατεδάφιση της για την επέκταση των τειχών του φρουρίου. Ο σημερινός ναός χτίστηκε το 1589.

IMG_4583

IMG_4525 

ΠΑΛΑΙΟ ΦΡΟΥΡΙΟ

Στα ανατολικά της Παλιάς Πόλης υψώνεται το πρώτο φρούριο της Κέρκυρας, το Παλιό ή Φορτέτσα (Fortezza), ένα αρχιτεκτονικό αριστούργημα της οχυρωματικής τέχνης τόσο της βυζαντινής εποχής όσο και της βενετσιάνικης. Χτίστηκε προκειμένου να περιβάλει τη νέα πόλη που έχτισαν οι επιζήσαντες Κερκυραίοι, όταν καταστράφηκε, τον 6ο αιώνα, από τους επιδρομείς η Παλαιόπολη, που βρισκόταν στο Κανόνι. Οι Κερκυραίοι αναζήτησαν νέο τόπο για να ριζώσουν, που θα τους πρόσφερε μεγαλύτερη ασφάλεια.Τον τόπο αυτό τον ανακάλυψαν στο ανατολικό άκρο της σημερινής Παλιάς Πόλης, σε μια απόκρημνη χερσόνησο. Η σημερινή πύλη του Φρουρίου βρίσκεται ακριβώς μπροστά από το θρυλικό Λιστόν, στην πλατεία Σπιανάδα. Για να εισέλθετε πρέπει να διαβείτε τη γέφυρα, πάνω από την τεχνητή τάφρο, την Κόντρα Φόσσα, που έχει μετατρέψει το Παλαιό Φρούριο της Κέρκυρας σε νησί.

Τις αρχικές εργασίες των Βυζαντινών, τα τείχη των οποίων δε διασώζονται σήμερα, ενίσχυσαν οι Βενετσιάνοι το 16ο αιώνα, ανοίγοντας μεταξύ άλλων περισσότερες τάφρους σε μια προσπάθεια να αυξήσουν την αμυντική του ικανότητα ενώ για περισσότερη ασφάλεια λείαναν τα τείχη, προκειμένου να αποτρέψουν οποιαδήποτε μελλοντική απόπειρα επιδρομέων να αναρριχηθούν.Η εξαιρετική του θέση πρόσφερε πρόσθετα στρατηγικά πλεονεκτήματα στους υπερασπιστές της πόλης καθώς το καθιστούσε εύκολα υπερασπίσιμο από την ξηρά ενώ η καθαρή οπτική πρόσβαση προς τις γύρω ακτές και την ανοιχτή θάλασσα, το έκανε σχεδόν απροσπέλαστο. .

Δύο μεγάλοι προμαχώνες υψώνονται δεξιά και αριστερά της κεντρικής Πύλης ενώ οι δύο μεγάλοι Πύργοι, ο Πύργος της Ξηράς και ο Πύργος της Θάλασσας χτίστηκαν πάνω στις δύο κορυφές, που έδωσαν στην πόλη το βυζαντινό της όνομα, Πόλη των Κορυφών. Αργότερα το όνομα αυτό επικράτησε για ολόκληρο το νησί, Corfu.

Στο εσωτερικό του Παλαιού Φρουρίου της Κέρκυρας διατηρούνται επιβλητικά κτίρια, κατασκευασμένα από τους Βενετούς και τους Εγγλέζους, για την εξυπηρέτηση των στρατιωτικών τους αναγκών: μία ενετική φυλακή (1786), η οποία στη συνέχεια επεκτάθηκε από τους Άγγλους, δύο αγγλικοί στρατώνες (1850) και ένα στρατιωτικό νοσοκομείο, που σήμερα φιλοξενεί το μουσικό σχολείο. Θα πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφθείτε τη δωρική εκκλησία του Αγίου Γεωργίου (1840) καθώς και την αξιόλογη βυζαντινή συλλογή με εικόνες και μωσαϊκά. Στα βόρεια της βενετσιάνικης ακρόπολης υπάρχει το Μαντράκι, ένα μικρό λιμανάκι ενώ η τάφρος που περιβάλλει το Παλαιό Φρούριο αποτελεί σήμερα ασφαλές αραξοβόλι για τα ψαροκάικα.

Στη βόλτα σας, για να φτάσετε από το ένα σημείο στο άλλο, θα χρησιμοποιήσετε σήραγγες και γαλαρίες ενώ θα περάσετε και δύο τάφρους. Και φυσικά ο προορισμός σας είναι ένας: οι εντυπωσιακές επάλξεις απ’ όπου μπορείτε να απολαύσετε μια εκπληκτική θέα τόσο της Παλιάς Πόλης όσο και της θάλασσας.

IMG_5182

IMG_5190 

ΝΕΟ ΦΡΟΥΡΙΟ – FORTEZZA NUOVA

Το Νέο Φρούριο της Κέρκυρας (Fortezza Nuova), που δεσπόζει στο λόφο του Αγίου Μάρκου, χτίστηκε από τους Βενετσιάνους το 16ο αιώνα, όταν έγινε επιτακτική η ανάγκη προστασίας της πόλης, την ασφάλεια της οποίας δεν μπορούσε πλέον να εξασφαλίσει το Παλιό Φρούριο. Η οικοδόμηση του ξεκίνησε το 1576 και δεν ολοκληρώθηκε παρά το 1645, μολονότι γνώρισε αρκετές ανακατασκευές και επεκτάσεις από τότε. Είναι χτισμένο σε δύο επίπεδα προκειμένου να ανταποκρίνεται στο διπλό του ρόλο: την προστασία του λιμανιού και τον έλεγχο της ενδοχώρας.

Σύμφωνα με την ιστορία ο Βενετσιάνος αρχιτέκτονας Francisco Vitelli προκειμένου να βρει τα οικοδομικά υλικά που απαιτούνταν χρειάστηκε να κατεδαφίσει περισσότερα από 2.000 οικήματα, στην πλειοψηφία τους κατοικίες και εκκλησίες. Ωστόσο ανάμεσα στις καταστροφές συγκαταλέγεται και μια από τις ομορφότερες Πύλες της πόλης, η Porta Reale. Τo Φρούριο δέχτηκε πολλά πλήγματα κατά τη διάρκεια των αιώνων. Οι ίδιοι οι Κερκυραίοι αναγκάστηκαν να καταστρέψουν μεγάλο τμήμα τους, όπως και τα περισσότερα τείχη, που το ένωναν με το Παλιό Φρούριο, και τα οποία περιέβαλλαν την πόλη, μετά από απαίτηση των Μεγάλων Δυνάμεων, τις παραμονές της ένωσης των Επτανήσων με την Ελλάδα το 1864. Ωστόσο διατηρούνται μέχρι σήμερα, χωρίς να είναι προσβάσιμες στο κοινό, οι σήραγγες που το ένωναν με το Παλιό Φρούρο. Το Νέο Φρούριο δέχτηκε σφοδρές επιθέσεις και κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Πρόκειται για ένα στιβαρό αυστηρό οικοδόμημα, το οποίο στέκεται επιβλητικό πάνω από το Παλιό Λιμάνι, απ’ όπου έχει και πρόσβαση, και προσφέρει μια μοναδική πανοραμική θέα της πόλης και της ανοιχτής θάλασσας.

Η Πύλη του είναι διακοσμημένη με έναν υπέροχο ανάγλυφο Λέοντα του Αγίου Μάρκου, το έμβλημα που θα δένει αιώνια το Φρούριο με τη Βενετία.

Τα σημάδια τους άφησαν και οι Εγγλέζοι: δύο αγγλικοί στρατώνες, ο ένας δίπλα στην Πύλη και ο άλλος στο δεύτερο επίπεδο ενώ υπάρχει και ένας ναός, πιθανότατα του 17ου αιώνα, η Παναγία η Σπηλαιώτισσα.

Σήμερα εκτός από εγκαταστάσεις του Πολεμικού Ναυτικού το Νέο Φρούριο φιλοξενεί εκθέσεις φωτογραφίας, ζωγραφικής κ.α. ενώ στους χώρους του βρίσκουν στέγη μουσικές συναυλίες αλλά και άλλες καλλιτεχνικές δραστηριότητες.

IMG_5246

IMG_5158

IMG_5141

IMG_4575  

ΤΟ ΛΙΣΤΟΝ

Μια βόλτα στην υπέροχη Παλιά Πόλη της Κέρκυρας δεν μπορεί παρά να ξεκινά ή να καταλήγει στο Λιστόν. Δεκάδες καφέ και εστιατόρια, στεγασμένα στις μεγάλες τοξωτές στοές με τις υπέροχες καμάρες, ή βόλτες όπως τις λένε οι Κερκυραίοι, στη δυτική πλευρά της πλατείας Σπιανάδα, αποτελούν τον ελκυστικότερο πόλο έλξης για κατοίκους και επισκέπτες. Η οικοδόμηση του συγκροτήματος ξεκίνησε επί εποχής της Β΄ Γαλλικής Κυριαρχίας του νησιού μεταξύ 1807-1814 σε σχέδια του Γάλλου μηχανικού Ματτιέ ντε Λεσέψ, πατέρα του κατασκευαστή της Διώρυγας του Σουέζ και είναι στα πρότυπα της διάσημης rue de Rivoli του Παρισιού ενώ στην κατασκευή του συνεργάστηκε και ο Έλληνας μηχανικός Ιωάννης Παρμεζάν.

Κατά την περίοδο της Αγγλικής Αρμοστείας (1815-1864) οι Εγγλέζοι επέκτειναν τις τοξοστοιχίες ενώ σταδιακά πρόσθεσαν τους ορόφους, που σήμερα φιλοξενούν κατοικίες και γραφεία.

Το Λιστόν αποτελεί το κοσμοπολίτικο κέντρο της πόλης. Εδώ θα δώσετε τα ραντεβού σας και εδώ είναι το πιθανότερο μέρος για ξαφνικές και απρόσμενες συναντήσεις. Τα ηλιόλουστα πρωινά της Κυριακής θα απολαύσετε τον καφέ σας σε ένα από τα πάμπολλα καφέ ενώ τα μεσημέρια του Σαββάτου θα παρακολουθήσετε αγώνες κρίκετ στην Σπιανάδα. Από μπροστά σας θα παρελάσουν οι πολλές Φιλαρμονικές της πόλης και οι Λιτανείες του Άη Σπυρίδωνα.

IMG_4488

ΜΟΝ ΡΕΠΟ

Στην Παλαιόπολη, όπου «αναπαύονται» τα ίχνη της αρχαίας πόλης της Κέρκυρας (8ος αι. π.Χ.) βρίσκεται το καταπράσινο κτήμα του Μον Ρεπό, το οποίο απλώνεται σε 258 στρέμματα πυκνής βλάστησης και πανέμορφων κήπων, τους οποίους στολίζουν διάσπαρτα θραύσματα της αρχαίας μνήμης. Στο κτήμα του Μον Ρεπό, το οποίο απέχει μόλις 3 χλμ από την πόλη της Κέρκυρας, και το οποίο καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος του λόφου της Αναλήψεως, έχτισε τη θερινή του έπαυλη το 1831 ο Άγγλος Αρμοστής των Ιονίων Νήσων Φρέντερικ Άνταμ (Frederic Adam) για χάρη της αγαπημένης του γυναίκας της Κερκυραίας Νίνας Παλατιανού, σε σχέδια του Άγγλου αρχιτέκτονα Γουάιτμορ (Whitmore).

Το 1864, μετά την Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα, ο δήμος της Κέρκυρας παραχώρησε το παλάτι και τους κήπους στη δυναστεία του Γεωργίου του Α’ προκειμένου να το χρησιμοποιούν ως θερινή κατοικία. Ο βασιλιάς Γεώργιος Α’ ήταν εξάλλου εκείνος που του έδωσε τόσο παραστατικά το όνομα Mon Repos (= Ανάπαυση Μου). Στο παλάτι, που έχει απρόσκοπτη θέα στη θάλασσα, φιλοξενήθηκε για ένα μεγάλο διάστημα, το 1863, και η αυτοκράτειρα της Αυστροουγγαρίας Ελισάβετ, η θρυλική πριγκίπισσα Σίσσι, πριν χτίσει, μαγεμένη από την Κέρκυρα, το Αχίλλειο, ενώ εδώ γεννήθηκε και ο Φίλιππος Μάουνμπάντεν, ο μετέπειτα Δούκας του Εδιμβούργου και σύζυγος της βασίλισσας της Αγγλίας, Ελισάβετ. Το Μον Ρεπό εξάλλου είχε επιλέξει και ο Παρίνι, ο Ιταλός πολιτικός διοικητής των Ιονίων Νήσων, ως θερινή κατοικία κατά τη διάρκεια της Κατοχής.

Η βασιλική δυναστεία νεμόταν κατ’ αποκλειστικότητα τόσο το κτήμα όσο και το παλάτι έως το 1967. Με τη μεταπολίτευση επιστράφηκε στο Δήμο της Κέρκυρας αλλά τότε άρχισε η νέα του περιπέτεια καθώς ο Κωνσταντίνος Γλίξμπουργκ τα διεκδίκησε ως προσωπική του οικογενειακή περιουσία.

Οι δικαστικές μάχες ολοκληρώθηκαν μόλις το 1991, οπότε η Δικαιοσύνη απεφάνθη ότι το Μον Ρεπό ανήκει στο λαό της Κέρκυρας. Στην απόφαση αυτή βοήθησαν πολύ και τα ερείπια των αρχαίων ναών, του καλύτερα σωζόμενου, που σύμφωνα με τις αρχαιολογικές μαρτυρίες πιστεύεται ότι ανήκει στον Απόλλωνα, αλλά και του παλαιότερου και μεγαλύτερου, αν και πλέον σώζονται ελάχιστα στοιχεία, της Ακραίας Ήρας όπως και τα υπόλοιπα σημάδια που άφησε ο χρόνος, από τότε που στην έκταση του εκτεινόταν η Παλαιόπολη, η αρχαία πόλη της Κέρκυρας. Αξίζει να σημειώσουμε ότι μέχρι και το 1991 η πρόσβαση στο κτήμα για τους επισκέπτες ήταν αδύνατη.

Τo κομψό και εντυπωσιακό παλάτι με τα μεγάλα ανοίγματα είναι αποικιακού ρυθμού με έντονα ελληνικά και νεοκλασικά στοιχεία. Δεσπόζει στη μέση του κτήματος και φτάνετε εκεί, αφού περάσετε την είσοδο και περπατήσετε στα φαρδιά μονοπάτια, τα καλυμμένα με λευκό χαλίκι κάτω από τη σκιά των καταπράσινων πεύκων. Στους πανέμορφους κήπους του κάποτε φιλοξενούνταν περισσότερα από 2.000 είδη φυτών, δώρα ευρωπαϊκών βασιλικών οίκων.

Σήμερα το παλάτι του Μον Ρεπό στεγάζει το Μουσείο της Παλαιόπολης, καθώς ο Δήμος της Κέρκυρας το έχει παραχωρήσει για 50 χρόνια στο Υπουργείο Πολιτισμού. Οι περισσότερες εξάλλου εργασίες αναστήλωσης και ανάδειξης του έγιναν το 1994 για το χατίρι της Ευρωπαϊκής Συνόδου Κορυφής που είχε φιλοξενηθεί εκείνον τον Ιούνιο στην Ελλάδα, που ασκούσε την εξαμηνιαία Προεδρία της Ένωσης.

Στο Μον Ρεπό μπορείτε να φτάσετε αν δε διαθέτετε αυτοκίνητο είτε με το ΚΤΕΛ, καθώς είναι πολύ συχνή η συγκοινωνία από την Κέρκυρα είτε με ταξί αφού η απόσταση είναι μόλις τρία χιλιόμετρα. Εξάλλου στην είσοδο του κτήματος υπάρχει αφετηρία ταξί για την επιστροφή σας.

Μον Ρεπό, περιοχή Βασίλη, Παλαιόπολη, Κέρκυρας

Τηλέφωνο: 26610 41369 Λειτουργία Από Απρίλη έως Οκτώβριο

Ωράρια Δευτέρα:κλειστά Τρίτη – Κυριακή:08:30 – 15:00

  

ΤΟ ΚΑΝΟΝΙ

Τόπος μαγευτικής ομορφιάς, αλλά και από τα πιο γνωστά της αξιοθέατα της Κέρκυρας, είναι το κοσμοπολίτικο Κανόνι. Βρίσκεται στην ομώνυμη χερσόνησο, που φιλοξενεί πανέμορφα ακρογιάλια και παραλίες, στα νότια της πόλης της Κέρκυρας. Το Κανόνι προσφέρει μια μαγευτική θέα προς το νησάκι με το μοναστήρι της Βλαχέρνας, με οποίο ενώνεται με μια υπερυψωμένη λωρίδα γης, ενώ στο βάθος δεσπόζει ο θρυλικός καταπράσινος βράχος, το Ποντικονήσι με το μοναστήρι του Παντοκράτορα, το οποίο σύμφωνα με τον Όμηρο ήταν το καράβι του Οδυσσέα το οποίο πέτρωσε ο θεός Ποσειδώνας κατά τη διάρκεια της καταιγίδας που ξέβρασε το θρυλικό ναυαγό, στο νησί των Φαιάκων, τελευταίο του σταθμό πριν την επιστροφή του στην Ιθάκη.

Οποιαδήποτε ώρα της ημέρας κι αν βρεθείτε στο Κανόνι η επιβλητική θέα θα σας καθηλώσει. Τα χρώματα, το φωτεινό γαλάζιο, το θαλασσινό μπλε, το σμαραγδένιο πράσινο αποτελούν μια όαση για τα μάτια και τις αισθήσεις. Ωστόσο η πιο όμορφη στιγμή για να το επισκεφθείτε είναι την ώρα που ο ήλιος βυθίζεται στα βαθυγάλανα νερά και ο ουρανός αντανακλά πορτοκαλί και πορφυρές ανταύγειες. Η ίδια η διαδρομή μέχρι το Κανόνι σας επιφυλάσσει ανέλπιστες χαρές ενώ η «χαρτογράφηση» του συμπυκνώνει μέσα σε λίγα χιλιόμετρα την ιστορία της Κέρκυρας. Στην περιοχή βρίσκονται τόσο η αρχαία πόλη της Κέρκυρας, που ιδρύθηκε τον 8ο αι. π.Χ. όσο και ο αρχαίος ναός της Άρτεμης.

Ολόκληρη η περιοχή οφείλει το όνομα του στα οχυρωματικά έργα των Γάλλων, αναπόσπαστο κομμάτι μιας σειράς κατακτητών, που άφησαν την ανεξίτηλη σφραγίδα τους στο σμαραγδένιο νησί του Ιονίου.

Για να φτάσετε στη μικρή πλατεία, δίπλα στο τουριστικό περίπτερο, απ’ όπου θα μπορέσετε να απολαύσετε τη θέα, θα ανηφορίσετε το λόφο της Ανάληψης. Στο μέρος αυτό είχαν επιλέξει οι Γάλλοι δημοκρατικοί, το 1798, να στήσουν μια πυροβολαρχία, το θρυλικό Κανόνι που δεσπόζει πάνω από τη μικρή πλατεία.

Στο Κανόνι βρίσκεται και η είσοδος του Καζίνο της Κέρκυρας ενώ θα ήταν μεγάλη παράλειψη αν δεν αναφερόμασταν στην απρόσκοπτη θέα, που προσφέρει προς τους διαδρόμους προσγείωσης και απογείωσης του παρακείμενου αεροδρομίου «Ιωάννης Καποδίστριας», και η οποία συγκεντρώνει μεγάλο πλήθος παρατηρητών.

 

ΠΑΡΑΛΙΕΣ

Οι παραλίες της Κέρκυρας είναι πολλές και όμορφες που χρειάζεται αρκετές μέρες για να μπορέσεις να τις απολαύσεις. Αναφέρω μερικές.

Αρίλας: Από τις καλύτερες αμμώδης παραλίες στο νησί. Είναι περίπου 35χμ. από το κέντρο του νησιού. Είναι καθαρή και ιδανική για κολύμβηση και θαλάσσια σπόρ. Έχει ξαπλώστρες και είναι κοντά στις ταβέρνες και τα καταστήματα. Αξίζει να δείτε το ηλιοβασίλεμα.

Σιδάρι: Βρίσκεται βορειοδυτικά του νησιού και είναι αμμώδης. Είναι ιδανική για οικογένειες με παιδιά καθώς τα νερά της είναι ήρεμα και ρηχά. Από το Σιδάρι μπορείτε να πάρετε βάρκα και να πάτε σε τρία μικρά γοητευτικά νησιά, την Ερικούσα, το Μαθράκι και τους Οθωνούς.

Ρόδα: Η Ρόδα ήταν ένα μικρό χωριό ψαράδων που εξελίχτηκε σε μικρό τουριστικό θέρετρο. Έχει μια μεγάλη αμμώδη παραλία (8χμ.) που φθάνει ως την περιοχή Αχαράβη. Ιδανική για κολύμβηση αφού έχει ρηχά νερά.

Αχαράβη: Η παραλία Αχαράβη είναι μια μεγάλη αμμώδης παραλία. Έχει θαλάσσια σπορ και ναυαγοσώστες και είναι πολύ καθαρή, με ζεστά νερά.

Κασσιόπη: Η Κασσιόπη είναι μια μικρή γραφική πόλη με μια μικρή ακτή. Είναι μια παραλία τέλεια για τα ζευγάρια αφού είναι ήσυχη και ιδανική για χαλάρωση.

Μπαρμπάτι: Το Μπαρμπάτι είναι μια παραλία που έχει βραβευθεί με τη Μπλε Σημαία για την καθαριότητά της. Δεν είναι άμεσα προσιτή από τον κεντρικό δρόμο αλλά με έναν σύντομο περίπατο μέσα από τα δέντρα. Είναι μια όμορφη αμμώδης παραλία με καθαρά γαλάζια νερά. Υπάρχουν ντους, τουαλέτες και ξαπλώστρες με ομπρέλες προς ενοικίαση.

Ύψος και Πυργί: Οι παραλίες ‘Υψος και Πυργί βρίσκονται στην ίδια ακτή και διαμορφώνουν μια μεγάλη αμμώδη παραλία. Θαλασσιά σπορ και θαλάσσια ποδήλατα είναι διαθέσιμα, καθώς και βάρκες προς ενοικίαση.

Γλυφάδα: Η Γλυφάδα είναι μια πολύ μεγάλη αμμώδης παραλία. Μπορείτε να επιλέξετε από μια μεγάλη ποικιλία θαλάσσιων σπορ και να βρείτε κοντά πολλά καταστήματα, ξενοδοχεία και εστιατόρια και beach bar.

Παλιοκαστρίτσα: Η Παλιοκαστρίτσα είναι πολύ γνωστή περιοχή της Κέρκυρας. Εδώ έγιναν μερικά γυρίσματα για την ταινία James Bond «Για Τα Μάτια Σου Μόνο». Είναι η μεγαλύτερη παραλία στα δυτικά της Κέρκυρας, με υπέροχη θέα και σπηλιές για να εξερευνήσετε. Μπορείτε να νοικιάσετε και βάρκα.

IMG_4458

IMG_4455

IMG_4452

IMG_4465

IMG_5110          

AQUA LAND: Το υδροψυχαγωγικό πάρκο AQUALAND είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά και μεγαλύτερα water parks της Ευρώπης. Η τέλεια θέση του στο κέντρο της Κέρκυρας, στον κεντρικό δρόμο προς Γλυφάδα προσφέρει εύκολη πρόσβαση από όλα τα σημεία του νησιού. Εκτείνεται σε 75.000 μ2 και προσφέρει άνετο δωρεάν παρκινγκ για 600 αυτοκίνητα σε 12.000μ ιδιόκτητου χώρου, στους επισκέπτες του. Μέσα στο πάρκο θα βρείτε την μεγαλύτερη ποικιλία από νεροτσουλήθρες, παιχνίδια νερού και εγκαταστάσεις εξυπηρέτησης. Ειδικά εκπαιδευμένοι ναυαγοσώστες βρίσκονται  σε  ετοιμότητα  έτσι  ώστε να εξασφαλίζεται  η  ασφάλεια  των λουόμενων στις πισίνες και στα παιχνίδια – τσουλήθρες. Το   νερό   κάθε   πισίνας   ανανεώνεται   καθημερινά   και   ανακυκλώνεται   -φιλτράρεται, αναλόγως το μέγεθος της πισίνας, από μισή ώρα ως τέσσερις ώρες, κάνοντας τις εγκαταστάσεις μας από τις πιο σύγχρονες στον κόσμο. Ειδική φροντίδα έχει δοθεί για την εξυπηρέτηση ατόμων με ειδικές ανάγκες. www.aqualand-corfu.com

       

Για το φαγητό δεν έχω να πω και πολλά καθώς τα περισσότερα εστιατόρια και ταβέρνες που κάτσαμε ήταν πολύ καλά και με σχετικά καλές τιμές. Περίπου 15 – 20 € το άτομο ήταν αρκετά για να σε καθηλώσουν στην καρέκλα χωρίς να μπορείς να πάρεις ανάσα. Θα αναφερθώ μόνο σε ένα όπου μου άρεσε στο σύνολο, χώρος – φαγητό – ιδιοκτήτης. Είναι Ιταλικό και λέγεται:

ΒΑΖΟΥΒΙΟΣ / IL VEZUVIO. Βρίσκεται στην περιοχή ΠΟΤΑΜΟΣ περίπου 4 χιλιόμετρα από την πόλη της Κέρκυρας και πραγματικά αξίζει να το επισκεφτείτε. Ιταλικές γεύσεις με το ζυμάρι να φτιάχνεται μπροστά σου και φυσικά μην ξεχάσετε να δοκιμάσετε pizza με Merenda.

   

Γενικά η Κέρκυρα αφήνει πολύ καλές εντυπώσεις και είναι από τα νησιά που θα ήθελα να ξαναπάω στο μέλλον καθώς 7 ημέρες δεν ήταν αρκετές για να δούμε πολλά πράγματα. Οι δρόμοι δεν είναι και οι καλύτεροι καθώς υπάρχουν κομμάτια με πολλές κλειστές στροφές και λακκούβες με αποτέλεσμα να είσαι σε ετοιμότητα και να μην μπορείς να χαρείς την διαδρομή. Επίσης όπως ανέφερα θα ταλαιπωρηθείτε λίγο κάποιες ώρες της ημέρας στο κέντρο λόγω της κίνησης και του δύσκολου παρκαρίσματος. Αν είστε όμως με μηχανή ακόμα καλύτερα.

IMG_5260

Πηγές: www.ionian-islands.com, www.kerkyrainfo.gr

ΙΤΕΑ – ΤΡΙΤΑΙΑ – ΑΓΙΑ ΕΥΘΥΜΙΑ – ΣΕΡΝΙΚΑΚΙ

Η διαδρομή μέχρι την Ιτέα είναι γνωστή στους περισσότερους.

Φεύγοντας απο την Ιτέα με κατεύθυνση το Γαλαξίδι συναντάμε στα δεξιά μας πινακίδα που μας οδηγεί στα χωριά Τριταία , Αγία Ευθυμία και  Σερνικάκι. Δεν θα πω πολλά καθώς κάναμε μία γρήγορη περιήγηση στην περιοχή και δεν βγάλαμε πολλές φωτογραφίες… γεμίσαμε όμως τις μπαταρίες μας !!

IMAG0005

IMAG0016

IMAG0014

IMAG0020

IMAG0030

IMAG0040

IMAG0043

IMAG0044

IMAG0045

ΑΡΧΑΙΑ ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ με Vstrom Hellas Forum

Ξύπνημα Κυριακή πρωί και τι καλύτερο από μία οργανωμένη βόλτα με τα παιδιά από το Vstrom Hellas Forum στην Αρχαία Επίδαυρο. Ιδανική θερμοκρασία για ταξιδάκι και πεντακάθαρος ουρανός χωρίς εκπλήξεις ξαφνικής βροχής. Ύστερα από έλεγχο σε γνωστά site πρόγνωσης καιρού (Meteo.gr, Freemeteo, poseidon) επιβεβαιωθήκαμε και σε ελάχιστο χρόνο ήμασταν στην Αττική οδό με κατεύθυνση Ελευσίνα. Το ραντεβού με τα υπόλοιπα παιδιά ήταν μετά τα διόδια. Το μόνο που με προβλημάτισε μπαίνοντας στην Αττική οδό ήταν ο δυνατός αέρας όπου πολλές φορές γινόταν αρκετά επικίνδυνος αναγκάζοντας να οδηγώ υπό κλίση ή να μας αλλάζει λωρίδα εκεί που δεν το περιμένεις. Άρχισα να σκέφτομαι την περίπτωση του γυρισμού αλλά είπαμε να πάμε μέχρι τα διόδια και να αποφασίσουμε εκεί.

Πλησιάζοντας τα διόδια, έβλεπες καμιά 30αριά μηχανές αραγμένες η μία δίπλα στην άλλη και τους οδηγούς να περιμένουν εμάς 🙂 και τα υπόλοιπα παιδιά του Forum. Παρκάρισμα κι εμείς λοιπόν (ευκαιρία για πρωινό τσιγαράκι) και καθιερωμένες χαιρετούρες. Ευτυχώς ο αέρας έδειχνε να ηρεμεί όσο περνούσε η ώρα και θα μας έκανε την χάρη να απολαύσουμε την διαδρομή χωρίς άγχος.

dscf5788g

dscf5792

dscf5823d

dscf5826

dscf5829m

     P100411_15.45

Η Αρχαία Επίδαυρος ανήκει στον νομό Αργολίδας και απέχει 124klm περίπου από την Αθήνα (1 ώρα και 50 λεπτά). Η διαδρομή από την στιγμή που βγαίνεις από την Εθνική είναι πολύ όμορφη με στροφές 🙂 και αρκετό πράσινο.

Πρώτη στάση το Αρχαίο Θέατρο Ασκληπιείου. Είσοδος 6€ το άτομο (δημοσιογράφοι δεν πλήρωναν).

DSC02318

DSC02313 

‘Ένας από τους πλέον σημαντικούς και ωραιότερους αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας.
Σε μια καταπράσινη πεδιάδα, περιτριγυρισμένη από φιλικά βουνά, χώρος παγκόσμιας ακτινοβολίας και πολιτιστικής ανάτασης, το Αρχαίο θέατρο, στην πλαγιά του Κυνόρτιου όρους, το θαύμα της Επιδαύρου κτισμένο από τον αρχιτέκτονα και γλύπτη του Αργους, Πολύκλειτο τον νεώτερο. Κτίσθηκε σε δύο διακεκριμένες οικοδομικές φάσεις. Στα τέλη του 4ου π.Χ. η πρώτη, και στα μέσα του 2ου π.Χ. αι. η δεύτερη, αποκρυστάλλωσαν με τον πλέον θαυμαστό τρόπο, την χαρακτηριστική τριμερή διάρθρωση του Ελληνιστικού θεάτρου στην Επίδαυρο, Κοίλο- Ορχήστρα- Σκηνή. Η μεγαλύτερη ακτίνα χάραξης του κοίλου φτάνει τα 58μ., ενώ η διάμετρος της ορχήστρας είναι περίπου 20μ. Τα δύο διαζώματά του, χωρίζονται σε 13 κλίμακες και 12 κερκίδες το κάτω, και σε 23 κλίμακες καί 22 κερκίδες το άνω.

DSC02311

DSC02325 

Το θέατρο, αποτελώντας την τελειότερη μορφή της αρχιτεκτονικής εμπειρίας της αρχαιότητας στην δομή του θεατρικού χώρου, εντυπωσιάζει με την ομορφιά και την συμμετρία του. Είναι χωρητικότητας 15.000 θεατών περίπου.
Η συστηματική του ανασκαφή ξεκίνησε το 1881 από τον αρχαιολόγο Παναγιώτη Καββαδία.
Το θέατρο που, με την περίφημη ακουστική του να μη χάνει ποτέ την μάχη με τον χρόνο, αποτελεί σημαντικό πόλο έλξης μεγάλου αριθμού επισκεπτών απ’ όλο τον κόσμο. Εδώ κάθε καλοκαίρι, πραγματοποιείται τι φεστιβάλ της Επιδαύρου, με τις περίφημες παραστάσεις αρχαίου δράματος και κωμωδίας.

DSC02297

Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου (πρόγραμμα εκδηλώσεων).

DSC02298

DSC02305

DSC02301 

Το Μικρό Θέατρο

Στην Ακρόπολη της αρχαίας πόλης της Επιδαύρου και στην Ν.Δ. πλαγιά της, ιδρύθηκε σε παλαιότερη του Ασκληπιείου περίοδο, το μικρό θέατρο, για τις δημόσιες ανάγκες έκφρασης της εποχής, κυρίως όμως γιά τα δρώμενα της Διονυσιακής λατρείας, γι’ αυτό και ήταν αφιερωμένο στον θεό Διόνυσο.
Από τις αφιερωματικές επιγραφές, προκύπτει ότι η κατασκευή του θεάτρου, πραγματοποιήθηκε τον 4ο π.Χ. αι., από χορηγίες εξεχόντων αρχόντων και επιλέκτων προσώπων της τοπικής κοινωνίας, εκείνης της εποχής.
Το κοίλο του θεάτρου, στην σημερινή του μορφή, περιλαμβάνει 9 κερκίδες με 18 σειρές εδωλίων στην κάθε μία. Στην αρχική του κατασκευή είχε χωρητικότητα 5.000 θεατών.
Χαρακτηριστικό του θεάτρου είναι οι επιγραφές, που αποτελούν ένα πραγματικό – ζωντανό μουσείο. Για τον λόγο αυτό αποκαλείται και "λαλούν θέατρο".

Μετά από 23 αιώνες σιωπής, το 1971 άρχισε η ανασκαφή του.
Κάθε Ιούλιο, εδώ στο μικρό θέατρο, πραγματοποιούνται σημαντικές μουσικές εκδηλώσεις από το Υπουργείο Ανάπτυξης, το οποίο τις εντάσσει στο πρόγραμμα των θερινών πολιτιστικών δραστηριοτήτων του Ε.Ο.Τ., που με την σειρά του, από το 1998 έχει αναθέσει την οργάνωση παραγωγής & εκτέλεσης των προγραμμάτων του "Μουσικού Ιουλίου", στον οργανισμό Μεγάρου Μουσικής Αθηνών.

Αρχαία Επίδαυρος (Παλαιά)

Ο μικρός κάμπος της Επιδαύρου, κέντρο του Δήμου Επιδαύρου, είναι ένα από τα πιο γραφικά μέρη στην Αργολίδα. Η προφυλαγμένη τοποθεσία του και το φυσικό περιβάλλον, η ομορφιά του τοπίου και η γονιμότητα του εδάφους, προσέλκυσε όχι μόνο ανθρώπους, αλλά και θεούς. Εδώ ο Ασκληπιός εγκαθίδρυσε το πιο φημισμένο ιερό του. Εδώ ακόμα δημιουργήθηκε άλλος ένας πολύ σημαντικός πυρήνας, του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού.
Το τοπίο γύρω από την μικρή πόλη έμεινε αναλλοίωτο μέσα στους αιώνες και όταν οι επισκέπτες αντικρίζουν τις δασώδεις περιοχές, δεν μπορούν να μην αναρωτηθούν, αν ο χρόνος έμεινε σταματημένος εδώ από την εποχή που ο Όμηρος περιγράφει στα γραφόμενά του. Η Αρχαία Επίδαυρος, ένα πολύ γνωστό ιερό μέρος το οποίο για χιλιάδες χρόνια θεράπευε ασθένειες του σώματος και της ψυχής, περιβεβλημένη από την ήρεμη γαλάζια θάλασσα και καλλυμένη από το πράσινο της ελιάς, του πεύκου και των εσπεριδοειδών, περιμένει τους επισκέπτες, κουρασμένους από το άγχος της καθημερινότητας, για να φυτέψει ένα μαγικό βάλσαμο γαλήνης στην ψυχή τους. Δεν ήταν κατά τύχη, που η Επίδαυρος επιλέχθηκε ως μέρος για την εγκαθίδρυση του κύριου θεραπευτικού ιερού του θεού Ασκληπιού. Η ομορφιά και η γαλήνη του τοπίου, είχε και ακόμα έχει ευεργετική επίδραση στη ψυχή κάθε ανθρώπινου όντος.
Οι πρώτοι κάτοικοι της περιοχής ήταν οι Κάρρες. Αργότερα ήρθαν οι Δωριείς.
Η πόλη πήρε μέρος στον Τρωικό πόλεμο, πολέμησε ενάντια στους Πέρσες στις Πλαταιές και στην Σαλαμίνα και βρέθηκε στο πλευρό των Σπαρτιατών στον Πελοποννησιακό πόλεμο. Καλοί ναυτικοί και έμποροι οι Επιδαύριοι, ίδρυσαν πάμπολλες αποικίες και ανέβασαν την πόλη τους σε υψηλό επίπεδο κοινωνικό-οικονομικό-πολιτικής κατάστασης.
Ο πολιτισμός των Επιδαυρίων, ήρθε στο φώς κατά την διάρκεια των ανασκαφών στην χερσόνησο, που διχοτομεί την παραλία της Επιδαύρου, το "Νησί" όπως το αποκαλούν σήμερα οι ντόπιοι. Εκεί μπορούμε να δούμε απομεινάρια της Ακρόπολης, των Ρωμαϊκών τειχών, ερείπια παλατιού και σπιτιών, στύλους Δωρικού ναού, Μυκηναϊκούς τάφους και το μεγαλοπρεπές στολίδι της πόλης, "το μικρό αρχαίο θέατρο", το ονομαζόμενο "κοχύλι του Σαρωνικού", για να ξεχωρίζει από το "Μεγάλο θέατρο" στο ιερό του Ασκληπιού. Όχι πολύ μακριά από το "Νησί", μπορεί κάποιος να δει, είτε από βάρκα είτε κάνοντας μπάνιο, τα βυθισμένα κτίρια ενός κομματιού της αρχαίας πόλης. Οι σημερινές-σύγχρονες ανέσεις (ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια, κάμπινγκ, εστιατόρια, ταβέρνες, εμπορικά μαγαζιά, τράπεζα κλπ.) σε συνδυασμό με τις πανέμορφες παραλίες και την καταγάλανη θάλασσα, κάνουν την Επίδαυρο ένα μεγάλο πόλο έλξης πλήθους τουριστών.
Ήλιος, κρυστάλλινα καθαρά νερά, αμμώδεις παραλίες, ο δροσερός καλοκαιρινός ίσκιος των πεύκων που φτάνουν ως την θάλασσα, κάνουν το μέρος ιδανικό για διακοπές.
Η Επίδαυρος ευρισκόμενη πολύ κοντά στην Αθήνα, αλλά και κατέχοντας το κέντρο ανάμεσα σε άλλα αξιόλογα αρχαιολογικά και τουριστικά θέρετρα (Μυκήνες, Αργος, Ναύπλιο, Ερμιόνη, Μέθανα, Τροιζήνα, Πόρο, Κόρινθο και Λουτράκι) είναι ιδανικό μέρος ακόμα και για ημερήσιες εκδρομές.

Νέα Επίδαυρος

Στην περιοχή της Νέας Επιδαύρου, πρωτοεμφανίστηκαν οικισμοί κατά την διάρκεια των πρώιμων Μυκηναϊκών χρόνων.
Την αρχαία εποχή ήταν συνδεδεμένη με την Επιδαυρία μέσω κοινής μοίρας και ιστορίας. Με το πέρασμα του χρόνου η Νέα Επίδαυρος κατέληξε να κατέχει τρία σημαντικά μοναστήρια, ένα ζωτικής σημασίας Βυζαντινό κάστρο και περισσότερες από 20 εκκλησιές, που σε συνδυασμό με την ευρύτερη περιοχή γης που κατείχε, αποτελούσε -κατά την Βυζαντινή περίοδο- τον κεντρικό πυρήνα της Επιδαύρου.
Σήμερα η Νέα Επίδαυρος, με πληθυσμό 1100 περίπου κατοίκους, είναι το πρώτο δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Επιδαύρου που συναντάει κάποιος, ερχόμενος από Αθήνα-Κόρινθο-Επίδαυρο. Πρόκειται για ένα όμορφο-τουριστικό χωριό, με παραδοσιακή αρχιτεκτονική, και γραφικά στενά σοκάκια, χτισμένο στις πλαγιές του όρους "Ακρος". Στον παρακείμενο βραχώδη λόφο, σώζονται τα ερείπια Βυζαντινού κάστρου, ενώ στην βάση (του ίδιου λόφου) υπάρχει ένα φαράγγι μοναδικό για την φυσική του ομορφιά, γνωστό ως το φαράγγι του "Βόθυλα".
Το χωριό εκτείνεται ως την θάλασσα, καταλήγοντας σε δύο πανέμορφες φυσικές παραλίες με πεντακάθαρο νερό για κολύμπι και ψάρεμα.
Πεύκα, ελιές και πορτοκαλιές αγκαλιάζουν όλη την περιοχή έως την παραλία.

Στη Νέα Επίδαυρο, στις 12 Δεκεμβρίου του 1821-1822, έγινε η Α’ Εθνική των Ελλήνων Συνέλευση, κατά την διάρκεια της οποίας ψηφίστηκε το πρώτο Ελληνικό Σύνταγμα, ορίστηκε η Γαλανόλευκη ως Εθνική Σημαία, καθιερώθηκε η κεφαλή της Αθηνάς στην Εθνική σφραγίδα και λειτούργησε το πρώτο αλληλοδιδακτικό Σχολειό.
Οι κάτοικοι της Επιδαύρου είναι κατά κύριο λόγο αγρότες που καλλιεργούν ελιές – εσπεριδοειδή και κηπευτικά, ενώ και η αλιεία είναι επίσης σημαντικός για αυτούς τομέας. Ο επισκέπτης μπορεί ν’ απολαύσει τις φυσικές και ιστορικές ομορφιές της περιοχής, διαμένοντας στα τοπικά ξενοδοχεία, κάμπινγκ και ενοικιαζόμενα δωμάτια. Υπάρχουν επίσης εστιατόρια, ταβέρνες, καφέ, μπαρ και ντίσκο για ημερήσια και νυχτερινή διασκέδαση.
Κατά την διάρκεια του καλοκαιριού, στην μία από τις υπέροχες παραλίες του χωριού, γίνεται το πανηγύρι του Σωτήρος στις 6 Αυγούστου, όπου και συγκεντρώνεται αρκετός κόσμος για να τιμήσει αυτή την ημέρα.

Πηγή: http://www.epidavros.cc/

018co

DSC02330

DSC02333 

Μετά την επιμορφωτική επίσκεψη στον Αρχαιολογικό χώρο, σειρά είχε καφεδάκι στην παραλία και άδειασμα του μυαλού από τις αρνητικές σκέψεις και το άγχος. Μπαίνοντας στον οικισμό οι κάτοικοι πρέπει να τρόμαξαν βλέποντας να καταφθάνουν τόσες μηχανές η μία πίσω από την άλλη χαλώντας την ηρεμία της περιοχής . Τα πιτσιρίκια έβγαλαν τα ποδήλατα και μπήκαν και αυτά στην παρέα μας ενώ οι μαγαζάτορες έτριβαν τα χέρια τους βλέποντας μας να ψάχνουμε το κατάλληλο μαγαζί για καφέ.

DSC02336

DSC02337

DSC02342

DSC02346

DSC02350

dscf5859

P100411_15.52       

Η επιστροφή ήταν το ίδιο απολαυστική με την έξοδο μας το πρωί από την Αθήνα (παρόλο που ήταν Κυριακή και περιμέναμε αυξημένη κίνηση στην Εθνική) και χάρηκα που είδα ξανά στον δρόμο μηχανές όλων των κατηγοριών και κυβισμού (άντε γιατί είχαμε σκουριάσει τόσους μήνες με το κρύο).

Άντε και στα επόμενα…

P100411_15.54

ΣΤΕΝΗ (ΕΥΒΟΙΑ) με Vstrom Club

Είχαμε ξαναπάει στην Στενή παλιότερα… αλλά ποτέ δεν λέμε όχι σε βολτούλα με καλή παρέα!!!

168352_498984599070_608569070_6189710_3506444_n

169092_498984319070_608569070_6189700_6131975_n

180308_498984749070_608569070_6189718_4539107_n

180354_498988664070_608569070_6189814_7599975_n

180364_498984224070_608569070_6189697_6672891_n

180508_498984514070_608569070_6189706_2125245_n

180548_498985219070_608569070_6189734_4196561_n

181564_498984839070_608569070_6189722_1070543_n

182280_498984704070_608569070_6189717_1601985_n

182456_498985134070_608569070_6189730_4113986_n

182808_498985589070_608569070_6189740_2870637_n

dscf5412d

dscf5443

dscf5556

Παλιότερο άρθρο για την Στενή θα βρείτε εδώ

ΤΡΙΚΑΛΑ – ΛΙΜΝΗ ΠΛΑΣΤΗΡΑ (ΚΑΙ ΓΥΡΩ ΧΩΡΙΑ)

Χριστούγεννα σε συνδυασμό με λίγες ημέρες άδεια απο την δουλειά… θα ήταν κρίμα να μην κανονίσουμε απόδραση από την Αθήνα. Προορισμός η πόλη των Τρικάλων και τα γύρω χωριά. Αναχώρηση απο Αθήνα κατεύθυνση προς Λαμία και απο εκει ακολουθούμε τις πινακίδες. Περνάμε απο Δομοκό και Καρδίτσα και σε 4 ώρες περίπου φτάνουμε στην πόλη των Τρικάλων. Μόλις φτάσαμε το μυαλό μου είχε αρχίσει να σκέφτεται την διαδρομή που θα ακολουθούσαμε την επόμενη ημέρα!!

DSC01629

DSC01634

DSC01636

DSC01640

DSC01639

DSC01644  

Η πρώτη διαδρομή είχε ώς εξής: ΤΡΙΚΑΛΑΠΥΛΗΣΤΟΥΡΝΑΡΕΙΚΑΒΑΘΥΡΕΥΜΑΜΕΣΟΧΩΡΑ (Μόλις περάσουμε την μεσοχώρα συναντάμε το φράγμα του ποταμού Αχελώου) – ΑΡΜΑΤΟΛΙΚΟΠΑΛΑΙΟΧΩΡΙ (ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΑΓ. ΤΡΙΑΔΑΣ) – ΔΕΣΗΝΕΡΑΙΔΟΧΩΡΙΠΕΤΡΟΥΛΙΕΛΑΤΗΠΥΛΗΤΡΙΚΑΛΑ. Πρωινό ξύπνημα, ο απαραίτητος καφές – τσιγάρο και κατευθείαν στους δρόμους να προλάβουμε να μαζέψουμε όσο περισσότερες εικόνες μέχρι να πέσει το φώς του ήλιου. Μέχρι το χωρίο Πύλη ο δρόμος είναι άνετος και χωρίς κάτι το ιδιαίτερο, απο εκεί με πέρα αρχίζει το ενδιαφέρον… στροφές και όσο προχωράς τόσο χάνεσαι στην αγκαλιά της φύσης.

DSC01540

DSC01543

DSC01546 

Μετά τα Στουρναρείκα συναντάμε το χωρίο Βαθύρευμα και ύστερα την Μεσοχώρα όπου πρίν απο 40 – 50 χρόνια λειτουργούσε, Ειρηνοδικίο, Σχολείο Δημοτικό αλλά και Γυμνάσιο. Ήταν το κέντρο των γύρω χωριών. Στις μέρες μας υπάρχουν μόνο σπίτια και οι κάτοικοι εξυπηρετούνται απο το χωριό Πύλη.

DSC01548

Χρειάζεται οπωσδήποτε όχημα 4×4 ή μηχανή (όχι δρόμου φυσικά) καθώς μετά απο το χωριό Αρματολικό ξεκινάει χωματόδρομος που περνάει απο σκόρπια σπιτάκια πέτρινα χωμένα στην κυριολεξία μέσα στο δάσος. Πάντα στο δεξί μας χέρι θα βλέπουμε το ποτάμι απο ψηλά.Το ένα σπίτι απέχει απο το άλλο περίπου 10 – 15 λεπτά με τα πόδια. Αξίζει να βρείτε μονοπάτι και να κατεβείτε στο ποτάμι. Αν είναι καλοκαίρι μην παραλείψετε μία βουτιά . Τους καλοκαιρινούς μήνες γίνονται πολλά πανηγύρια με μεγαλύτερα αυτά του δεκαπεντάυγουστου . Αν εξαιρεσουμε το πέρασμα απο το χωριό Παλαιοχώρι ο υπόλοιπος δρόμος είναι καλός με σχετικά καλή ασφάλτο προσοχή όμως γιατί ανάλογα την εποχή ενδέχεται να υπάρχει πάγος. Η ομορφιά του τοπίου δεν περιγράφεται με λόγια μόνο με εικόνες, αν και το καλύτερο είναι να βρεθείτε κι εσείς στην περιοχή όσο δεν την έχει αγγίξει ο ανθρώπινος παράγοντας. Όσοι κάτοικοι έχουν απομείνει στην περιοχή ήταν όλοι γραφικοί και φιλόξενοι.Τα σπίτια τους ανοιχτά για κάθε ταξιδιώτη που γυρεύει λίγο νερό ή πληροφορίες.

DSC01551

DSC01557

DSC01568 

Tο 1980 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής (Παπούς του δικού μας) ήθελε να φέρει τα νερά του Αχελώου στην Αθήνα και στον Θεσσαλικό κάμπο. Σήμερα φυσικά δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα η ιδεά του αλλά έχουν γίνει σημαντικά έργα στην περιοχή όπως η κατασκευή του φράγματος στην Μεσοχώρα για τον έλεγχο των υδάτων και μερική εκτροπή του ποταμού στην Θεσσαλία . Τα πρώτα έργα ξεκίνησαν το 1988 και λόγω αντιδράσεων των κατοίκων της περιοχής και διαφόρων οικολογικών οργανώσεων δεν έχουν ακόμα ολοκληρωθεί. Οι κάτοικοι προσφύγαν στα Ευρωπαικά δικαστήρια για την διακοπή του έργου καθώς αυτό θα φέρει πολλά προβλήματα στις περιουσίες τους και στην χλωρίδα – πανίδα της περιοχής.

DSC01572

DSC01575 

Και λίγο μυθολογία για τον ποταμό Αχελώο: Είναι ένας απο τους μεγαλύτερους ποταμούς της χώρας μας. Ο λαός τον λέει και άσπο ή ασπροπόταμο απο το άσπρο χώμα που παρασύρει και την άσπρη κοίτη του.Πηγάζει απο τα όρη Λάκμωνα και Περιστέρι. Η διαδρομή του στην ορεινή περιοχή γίνεται μέσα απο βαθύτατη χαράδρα και απότομες σχισμές βράχων, βάθους πολλών δεκάδων μέτρων που προξενούν ίλιγγο. Στην θέση Μαρδάχα μία πηγή υπερδιπλασιάζει τα νερά του. Νοτιότερα είναι τα γνωστά Κρεμαστά λουτρά της Χούνης με σπουδαίες ιαματικές ιδιότητες. Πιο κάτω σχηματίζει μικρούς καταρράκτες, απο τους οποίους ο μεγαλύτερος είναι κοντά στον Άγιο Βλάση. Στο σημείο αυτό είνα και το στενότερο μέρος του στο οποίο λέγεται ότι πήδησε ο Κατσαντώνης κυνηγημένος απο τους ΤουρκοΑλβανούς, γι αυτό και το μέρος ονομάζεται το «Πήδημα του Κατσαντώνη».Το πλάτος της σχισμής του βράχου είναι περίπου 4 μέτρα.

DSC01606

DSC01612

DSC01616 

Άλλος ένας μύθος που μας είπαν οι κάτοικοι της περιοχής είναι αυτός της Δρακότρυπας. Δυο μόλις χλμ. μακριά, κοντά στο Σπανό Βουνό, βρισκόταν η Δρακότρυπα, απ΄ όπου ένα θηρίο εξορμούσε στην περιοχή του ποταμού.

DSC01577

DSC01578

DSC01584

DSC01590

DSC01593

DSC01605

DSC01619

DSC01613      

Μετά το Οικισμό Αγίας Τριάδας βγαίνουμε ξανά σε ασφάλτο και συνεχίζουμε για την Δέση.

Η Δέση είναι ορεινό χωριό του νομού Τρικάλων. Ανήκει στον δήμο Αιθηκών και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 44 κάτοικοι. Γαντζωμένη σε υψόμετρο 1070μ. με λιγοστούς κατοίκους, τους χειμερινούς μήνες, κυρίως ηλικιωμένους που σε υποδέχονται με την παραδοσιακή γκλίτσα στο χέρι και ένα ζωντανό χαμόγελο στα χείλη, ενώ το καλοκαίρι ακούς παιδικά γέλια και έντονες συζητήσεις καθώς η Δέση κατακλύζεται από ντόπιους και επισκέπτες.
Την Δέση ομορφαίνουν με τη χαρακτηριστική τους αρχιτεκτονική και κατασκευή τα πετρόκτιστα σπίτια, όπως αυτά των Διάκου, Κουτούζα και το Πατρικέϊκο που οι κάτοικοί του λένε ότι κτίσθηκε το 1620. Στο παραδοσιακό σύνολο βάζουν τη σφραγίδα τους οι πετρόκτιστες βρύσες όπως και ο παραδοσιακός νερόμυλος.
Πολλές οι πηγές , οι ορμητικοί χείμαρροι και οι καταρράκτες που διασχίζουν το πανέμορφο τοπίο και με αφρώδες πέρασμά τους, σπάνε την απόλυτη ησυχία το χειμώνα και δροσίζουν το περιβάλλον το καλοκαίρι με τελικό προορισμό τον κοντινό Αχελώο. Και κάπου εκεί ψηλά οι κοντινές κορυφογραμμές Αυγό, Χαμένο, Ξηροβούνι και Μεσοβούνι που σε συνδυασμό με τα πυκνόφυτα δάση δημιουργούν ένα αλπικό τοπίο που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τα αντίστοιχα της Ευρώπης.
Και βέβαια μέσα σ΄ αυτήν την φύση επόμενο είναι να συναντάς στο διάβα σου αγριόγιδα, ζαρκάδια, αρκούδες, λύκους που αποτελούν τμήμα της άγριας πανίδας που συναντάμε σ΄ όλη την περιοχή.
Το όνομα του χωριού αναφέρεται σε έγγραφο του Ανδρονίκου Γ΄ Παλαιολόγου, το 1336 ενώ στην τοπική σύνοδο που έγινε στα Ζαβλάντια Τρικάλων επικυρώθηκε η παραχώρηση στη Δέση, ιδιοκτησιών που είχε η Μονή Μεγάλων Πυλών ή Πόρτα Παναγιά στην περιοχή αυτή. Επίσης αναφέρεται και ως πατρίδα του ιερέα αγωνιστή του 1821 Απόστολου Χατζή.

DSC01620 

Νεραιδοχώρι: Το Νεραϊδοχώρι, ήταν η πατρίδα του δεύτερου γραμματικού του Αλή Πασά, μέλος και αγωνιστή του 1821, Χριστόδουλου Χατζηπέτρου (1764- 1869), που ήταν γυιός του Γούσιου Χατζηπέτρου, αρχιτσέλιγκα της περιοχής Ασπροποτάμου και σύμφωνα με την τοπική παράδοση είχε 4.000 γιδοπρόβατα και 170 ζώα.

Για τα χωριά Περτούλι και Ελάτη τί να πεί κανείς. Η Ελάτη έχει μεγάλη τουριστική κίνηση όλο το χρόνο και διαθέτει μια πολύ αξιόλογη τουριστική υποδομή που δεν απογοητεύει τους επισκέπτες της, παραδοσιακά καταλύματα ποιότητας, ξενοδοχεία, μαγαζιά παραδοσιακών προϊόντων, καλόγουστα καφέ και ταβέρνες φημισμένες για τα νόστιμα πιάτα κυνηγιού που προσφέρουν. Η Ελάτη συγκεντρώνει ανθρώπους κάθε ηλικίας, γιατί μπορεί να τους προσφέρει τις συγκινήσεις που αναζητουν. Αποτελεί ορμητήριο για όσους θέλουν να γνωρίσουν και περιηγηθούν στις γύρω περιοχές, όπως τα χωριά του Ασπροπόταμου (Αχελώου). Αλλά είναι ιδανικό μέρος για όσους αγαπούν τα σπορ και την περιπέτεια. Μπορείτε να κάνετε πεζοπορία, ποδηλασία, ιππασία, σκι, ορειβασία, αναρρίχηση κ.α.      
Λίγο έξω από το χωριό, στη θέση Κόκκινος βράχος υπάρχουν τρεις αναρριχητικές διαδρομές, ενώ κάτω από την υψηλότερη κορυφή του Κόζιακα (1700μ) βρίσκεται το ορεινό καταφύγιο ΄΄Χατζηπέτρος’’. Σε απόσταση 6χλμ. από την Ελάτη στη θέση Περτουλιώτικα Λιβάδια θα συναντήσετε το χιονοδρομικό κέντρο Περτουλίου σε υψόμετρο 1200μ. περιτριγυρισμένο από ένα από τα μεγαλύτερα και ωραιότερα δάση ελάτης της χώρας μας. Διαθέτει μια μικρή σχετικά πίστα, εξοπλισμένη όμως με σκι-λιφτ και τελεφερίκ.
Το Περτούλι είναι ένα μικρό γραφικό χωριό με τουριστική ανάπτυξη και ιδιαίτερη κίνηση τα τελευταία χρόνια.
Πηγή: www.touristorama.com

Φυσικά στα χωριά αυτά θα δείτε όλα τα ακριβά SUV που τα περισσότερα δεν έχουν δεί ποτέ χώμα καθώς η χρήση τους είναι για τα ψώνια του Super Market. Αν θέλετε κόσμο τότε το Περτούλι και η Ελάτη είναι η σωστή επιλογή, αν προτειματε την ηρεμία και την απομόνωση… πάρτε την σκηνή σας και τα άκρως απαραίτητα και φτιάξτε το δικό σας κατάλυμα όπου σας αρέσει … γιατί όχι δίπλα στο ποτάμι J. Και αν τρελαθείτε απο την πολύ ηρεμία… είπαμε … τα μαζεύετε και φεύγετε, οι αποστάσεις μεταξύ των χωριών είναι μικρές.

 

Δεύτερος προορισμός ήταν η λίμνη πλαστήρα. Απέχει από τα Τρίκαλα 47χλμ περίπου και από την Αθήνα 325χλμ. Η διαδρομή που επιλέξαμε ήταν από την Εθνική οδό Τρικάλων – Καρδίτσας περνώντας από το χωρίο Μητρόπολη.

DSC01666

DSC01668 

Βρίσκεται σε υψόμετρο 750 μέτρων, καταλαμβάνοντας έκταση περίπου 25.000 στρεμμάτων, με μήκος 14 χλμ, πλάτος 4 χλμ και βάθος περίπου 65 μέτρα. Σχηματίστηκε το 1959 με την ολοκλήρωση του φράγματος στον ποταμό Ταυρωπό ή Μέγδοβα, η δε ιδέα για την κατασκευή της αποδόθηκε στον στρατιωτικό και πολιτικό Νικόλαο Πλαστήρα, όταν το 1935 που επισκέφθηκε την γενέτειρά του, και είχαν σημειωθεί καταστροφικές πλημμύρες στη περιοχή και την Μακεδονία από συνεχείς βροχοπτώσεις, βλέποντας τον χώρο φέρεται να είπε "πως εδώ μια μέρα θα γίνει λίμνη", απ’ όπου και το πιο γνωστό της όνομα.
Η χρηματοδότηση της έγινε από χρήματα που χρωστούσε η Ιταλία στην Ελλάδα και την κατασκευή ανέλαβε γαλλική εταιρεία. Σήμερα τη διαχείριση του φράγματος έχει αναλάβει η ΔΕΗ. Να σημειωθεί ότι πριν την κατασκευή της λίμνης, υπήρχε στο οροπέδιο αεροδρόμιο, όπου προσγειώθηκε στην Ελλάδα το πρώτο συμμαχικό αεροπλάνο.

DSC01685

DSC01686

DSC01689 

Οι δραστηριότητες που μπορεί ο επισκέπτης να κάνει στην Λίμνη είναι αρκετές. Ιππασία, τοξοβολία, ποδήλατα βουνού και πολλά άλλα φυσικά όλα σε άμεση επαφή με την φύση. Αν διαθέτετε όχημα 4×4 μπορείτε να βγείτε από τον κεντρικό δρόμο και να ακολουθήσετε κάποιο από τα λασπώδη μονοπάτια, που τα περισσότερα καταλήγουν στην λίμνη.

DSC01687

DSC01692

DSC01697

DSC01699

DSC01702

DSC01688   

Για επιστροφή επιλέξαμε τον δρόμο που περνάει από Μουζάκι, αν και με πολλές στροφές (μερικές πολύ απότομες) άξιζε με το παραπάνω.

Η λίμνη Πλαστήρα είναι ιδανικός προορισμός για λίγες ημέρες χαλάρωσης και απόλυτης ηρεμίας και είναι πανέμορφη όλες τις εποχές του χρόνου. Οπότε μην το σκέφτεστε και πολύ … στο επόμενο τριήμερο… απλά επιλέξτε το μεταφορικό μέσο και αποδράστε!

 

Captain S.

ΖΑΓΟΡΟΧΩΡΙΑ

Ένα πλοίο (Ship of fools) στα βουνά…

Στο ταξίδι στα Γιάννενα επισκεφτήκαμε για 2 ημέρες και τα Ζαγοροχώρια. Είναι κρίμα άλλωστε να βρεθείς ως εκεί και να μην αφιερώσεις χρόνο σε αυτά τα πανέμορφα και παραδοσιακά 46 χωριουδάκια. Οι 2 ημέρες που είχαμε στην διάθεση μας αποδείχτηκαν πολύ λίγες καθώς αν θέλεις να ζήσεις την μαγεία της περιοχής θα χρειαστείς σίγουρα παραπάνω.

Η λέξη Ζαγόρι έχει Σλάβικες ρίζες και σημαίνει «πίσω από τα βουνά’’ (za που σημαίνει «πίσω’’ και gora που σημαίνει «βουνό’’)

Τα ζαγοροχώρια βρίσκονται βόρεια των Ιωαννίνων στο βορειοδυτικό άκρο της Πίνδου. Το Ζαγόρι χωρίζεται γεωγραφικά σε τρεις ενότητες: το Κεντρικό (Βίτσα, Μονοδένδρι, Βρυσοχώρι, Ηλιοχώρι, Λάιστα, Κήποι, Δίλοφο, Ασπράγγελοι, Κουκούλι, Καπέσοβο,
Τσεπέλοβο, Σκαμνέλι, Νεγάδες, Βραδέτο, Ελάτη, Ελαφότοπος, Άνω και Κάτω Πεδινά, Δίκορφο, Μανασσή, Καλουτά, Διπόταμο, Φραγκάδες, Λεπτοκαρυά)
, το Δυτικό (Μεγάλο Πάπιγκο, μικρό Πάπιγκο, Αρίστη, Βίκος, Άγιος Μηνάς, Μεσοβούνι) και το Ανατολικό Ζαγόρι (Γρεβενίτι, Ελατοχώρι, Μακρίνο, Φλαμπουράρι, Τρίστενο, Ανθρακίτης, Καρυές, Δόλιανη, Καβαλλάρι, Βοβούσα, Δεμάτι, Ιτέα, Πέτρα, Καστανώνα, Αγία Παρασκευη, Ποταμιά). Τα φυσικά τους όρια καθορίζονται νότια από το βουνό Μιτσικέλι, βόρεια από το ποταμό Αώο, ανατολικά από τα βουνά του Λύγκου και δυτικά από τον ορεινό όγκο της Τύμφης. Τα σπίτια είναι χτισμένα κυρίως από πέτρα και ξύλο και δένουν αρμονικά με το τοπίο και την ζωή των κατοίκων τους. Τα περισσότερα είναι διώροφα ή τριώροφα με απλή διακόσμηση. Όπως στα περισσότερα χωρία της χώρας μας, έτσι και στα Ζαγοροχώρια υπάρχει μία κεντρική πλατεία με την εκκλησία, τα καφενεία και το σχολείο. Στις περισσότερες από αυτές δεν λείπει ο πλάτανος του χωριού προσφέροντας ίσκιο για τους θαμώνες των καφενείων και εστιατορίων.

DSC01297

DSC01300

DSC01319

DSC01321  

Μερικά από τα αξιοθέατα που αξίζει να επισκεφτείτε :

Χαρακτηριστικό της περιοχής (εκτός από τα ποτάμια , τα ρέματα και την χαράδρα του Βίκου) είναι τα περίπου 160 πέτρινα γεφύρια, που σκοπό είχαν να ενώνουν τα χωρία μεταξύ τους τα παλιά χρόνια. Από αυτά τα 60 περίπου είναι σε άριστη κατάσταση. Η ευρύτερη περιοχή είναι ιδανική και για πεζοπορία, ιππασία, rafting, αναρρίχηση, σκί, Mountain bike και πολλά άλλα.

www.rafting-athletic-center.gr

www.nolimits.com.gr

 

 

DSC01102

DSC01104

DSC01109

DSC01113

   

Το φαράγγι του Βίκου:

Είναι ένα από τα μεγαλύτερα, βαθύτερα και εντυπωσιακότερα φαράγγια του κόσμου , με κάθετους γεωλογικούς σχηματισμούς, με μεγάλη ποικιλία και εναλλαγή διαφορετικών οικοσυστημάτων μια πανδαισία χλωρίδας και πανίδας, που αποτελούν ένα από τα λίγα εναπομείναντα καταφύγια άγριας ζωής στην Ευρώπη. Βρίσκεται στα ΝΔ της Γκαμήλας, σε υψόμετρο μεταξύ 550 και 1778 μ.

Έχει μήκος περίπου 24 χλμ. και μέσο βάθος 900 μ. Η αρχή του βρίσκεται κοντά στο χωριό Τσεπέλοβο. Πολλοί θεωρούν την αρχή του κοντά στο χωριό Μονοδένδρι, πράγμα που είναι αναληθές, γιατί δεν συμπεριλαμβάνουν και το υπόλοιπο τμήμα του το ονομαστό Βικάκι. Το τέλος του φαραγγιού είναι πίσω από το χωριό Βιτσικό στη γέφυρα της Αρίστης Παπίγκου.

Η κατεύθυνση του φαραγγιού είναι από ΝΑ προς ΒΔ. Στη μέση περίπου συναντιέται με άλλο μεγάλο φαράγγι το Μέγα Λάκκο, που θεωρείται και παρακλάδι του και το φαράγγι της Μεζαριάς, που καταλήγει στο χωριό Βραδέτο.

DSC01184

DSC01185

DSC01253

DSC01265

DSC01279

DSC01282

DSC01287

     

Μέσα στο φαράγγι βρίσκονται και οι πηγές του Βοϊδομάτη κοντά στο χωριό Βίκος.

Το πέτρωμα του Βίκου είναι κυρίως ασβεστολιθικό ενώ κατά τόπους εμφανίζονται στρώσεις φλύσχη. Εντυπωσιακοί είναι οι τεταρτογενείς σχηματισμοί με αλλούβια ποταμών, όπως στο Βοϊδομάτη και καλλούβια ασβεστόλιθων, που δημιουργήθηκαν από αποθέσεις παλιών παγετώνων. Χαρακτηριστικά σημεία όπου μπορεί κάποιος να έχει μια πανοραμική άποψη του φαραγγιού είναι το χωριό Βίκος, ο δρόμος προς το Μεγάλο Πάπιγκο, η Μονή Αγίας Παρασκευής στο Μονοδένδρι και η Μπελόη κοντά στο Βραδέτο.

Ο καλύτερος τρόπος όμως για να απολαύσει κανείς το φαράγγι του Βίκου είναι να το διασχίσει μέσω ενός καλά σηματοδοτημένου μονοπατιού το οποίο ξεκινάει απο το χωριό Μονοδένδρι και καταλήγει στο χωριό Βίκος, η διαδρομή διαρκεί περίπου 6 ώρες και είναι απίστευτης ομορφιάς. (Πηγή κειμένου για το φαράγγι : www.zagoroxoria.gr)

Το τοπίο του φαραγγιού είναι μαγικό και σίγουρα αξίζει να αφιερώσετε χρόνο να το απολαύσετε. Οι καπνιστές .. ανάψτε ένα τσιγάρο διώξτε όλες τις σκοτούρες και αφήστε το μυαλό σας να ταξιδέψει ….! Αποθηκεύστε όσο περισσότερες εικόνες μπορείτε και συνεχίζουμε για επόμενο χωριουδάκι…

DSC01122

DSC01125

DSC01129 

Αρίστη:

Βρίσκεται μόλις 44 χλμ. Boρειοανατολικά από τα Ιωάννινα , λίγα χιλιόμετρα από το φαράγγι του Βίκου. Για να έρθετε στην Αρίστη, φεύγετε από τα Ιωάννινα και ακολουθείτε τον εθνικό δρόμο Ιωαννίνων -Κονίτσης. Δύο χιλιόμετρα μετά το Καλπάκι ακολουθείτε τις πινακίδες για Αρίστη, Πάπιγκο και χαράδρα Βίκου. H Αρίστη βρίσκεται στο Δυτικό Ζαγόρι, σε μία καταπράσινη πλαγιά και σε κεντρικό σημείο της περιοχής. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα και ομορφότερα χωριά του Ζαγορίου, με τα παλιά αρχοντικά, τις εκκλησίες και τα μοναστήρια να μαρτυρούν την ακμή και τον πολιτισμό του χωριού στο πέρασμα του χρόνου. Με θέα τους γρανιτένιους όγκους της Αστράκας και το Βοηδομάτη ποταμό να κυλάει στα πόδια της, η Αρίστη αποτελεί ορμητήριο για ολοήμερες εκδρομές και περιηγήσεις.

DSC01132

DSC01133

DSC01135

DSC01136

DSC01138

DSC01141

DSC01147     

Κήποι:

Το χωριό Κήποι ή Μπάγια Ζαγορίου είναι σε απόσταση 38χλμ από την πόλη των Ιωαννίνων. Μπάγια, σλάβικη λέξη, σημαίνει "λουτρό" και ανταποκρίνεται στο εντυπωσιακό περιβάλλον με τις οβίρες που δημιουργούν τα ποτάμια γύρω από το χωριό. Η Μπάγια ή Κήποι είναι το μοναδικό χωριό του Ζαγορίου που είναι χτισμένο αμφιθεατρικά σε πλαγιά λόφου δίνοντας τη δυνατότητα στον επισκέπτη να αγκαλιάσει την ιδιαίτερη ομορφιά του με μια μόνο ματιά.

DSC01158

DSC01159 

Πάπιγκο:

Το Πάπιγκο βρίσκεται βορειοανατολικά των Ιωαννίνων σε απόσταση 59 χλμ.
Η οροσειρά της Τύμφης, που οι κορυφές της φτάνουν έως τα 2.497 μ., δεσπόζει σε όλο το χωριό σχηματίζοντας στα βόρεια τη χαράδρα του Αώου και στα νοτιοδυτικά το επιβλητικό φαράγγι του Βίκου, με τον ποταμό Βοϊδομάτη.
Το Μεγάλο Πάπιγκο βρίσκεται σε υψόμετρο 900 μ. και το Μικρό Πάπιγκο σε υψόμετρο 980 μ. και απέχουν μεταξύ τους περίπου 2 χλμ.

DSC01160

DSC01162

DSC01163

DSC01168

DSC01180

DSC01191

DSC01193    

Μονοδένδρι:

Το Μονοδένδρι είναι χωριό του Ζαγορίου και ανήκει διοικητικά στον Δήμο Κεντρικού Ζαγορίου. Απέχει 41 χλμ. από τα Ιωάννινα.

DSC01239

 

DSC01244

DSC01274 

Το χωριό γνώρισε μεγάλη εμπορική και οικονομική ανάπτυξη κατά τον 17ο και 18ο αιώνα. Εκείνη την εποχή ανεγέρθηκαν σχολεία, εκκλησίες και αρχοντικές οικίες που κοσμούν σήμερα τους μαχαλάδες του χωριού. Υπήρξε η γενέτειρα των εθνικών ευεργετών Μάνθου και Γεωργίου Ριζάρη. Είναι κτισμένο σε ύψος 1060 μέτρων και διατηρεί αλώβητη την παραδοσιακή λιθόκτιστη αρχιτεκτονική. Τα τελευταία χρόνια σημειώνεται αξιόλογη τουριστική ανάπτυξη, ιδιαίτερα κατά την χειμερινή περίοδο. Αρκετά δημοφιλή είναι και τα ορειβατικά μονοπάτια που διαπερνούν το χωριό.

 

Τσεπέλοβο:

Το Τσεπέλοβο είναι κυρίαρχο και αναπόσπαστο μέλος του Ζαγορίου και είναι το μεγαλύτερο από τα 44 χωριά του. Βρίσκεται στο κέντρο του εθνικού πάρκου της βόρειας Πίνδου , έδρα του δήμου Τύμφης Ζαγορίου, απέχει 45 χιλιόμετρα από το αεροδρόμιο των Ιωαννίνων και 120 χιλιόμετρα από το λιμάνι της Ηγουμενίτσας. Απλόχερα η φύση χάρισε στον τόπο αυτό, περίσσεια κάλλη και ομορφιές και οι άνθρωποι που έζησαν εδώ συναγωνίσθηκαν την φύση στην καλλιτεχνία. Το  Τσεπέλοβο  διαθέτει αξιόλογη τουριστική υποδομή με  πολλές  δυνατότητες και επιλογές  στην  διαμονή, στο  φαγητό  και  την διασκέδαση.

DSC01114

DSC01116

DSC01117

DSC01118  

Στις δύο ημέρες που είχαμε για να γνωρίσουμε τα Ζαγοροχώρια είδαμε πολύ λίγα πράγματα από αυτά που πρέπει κανείς να δει. Η ομορφιά του τοπίου, η φιλοξενία των κατοίκων και οι μυρωδιές από τις καμινάδες των σπιτιών δεν μπορούν να περιγραφτούν μέσα από τις φωτογραφίες και τις λέξεις. Δεν χάναμε την ευκαιρία να δοκιμάζουμε παντού παραδοσιακές πίτες , γλυκά του κουταλιού και τοπικό τσίπουρο. Θυμηθήκαμε πώς είναι να σου χαμογελούν και να σου λένε καλημέρα στον δρόμο χωρίς να σε ξέρουν. Είδαμε ανθρώπους αυθεντικούς, απλούς, έτοιμους να σου προφέρουν ότι είχε ο καθένας. Κλασσικές φιγούρες ηλικιωμένων καθισμένοι στις αυλές των σπιτιών που σε χαιρετούσαν και ήταν έτοιμοι να σου εκμυστηρευτούν όλα τα μυστικά και τους μύθους του χωριού τους αρκεί να τους έδινες την χαρά να σε κεράσουν κάτι φτιαγμένο από τα χεράκια τους. Και το μόνο που έχεις να κάνεις για να ανταποδόσεις είναι.. λίγη παρέα. Ψάχνοντας για άλογα να κάνουμε ιππασία (δεν βρίσκαμε τίποτα καθώς ήταν όλα κλεισμένα) πετύχαμε στο τηλέφωνο τον Κο Σάκη… δεν είχε οργανωμένη σχολή ιππασίας, 2-3 άλογα μόνο και 1-2 σέλες. Προσφέρθηκε χωρίς να μας γνωρίζει να τον επισκεφτούμε, να μας παραχωρήσει τα άλογα του για όση ώρα θέλαμε χωρίς καμία χρέωση φυσικά και να ανάψει κάρβουνα να φάμε όλοι μαζί το μεσημέρι. Δυστυχώς δεν πήγαμε γιατί δεν θα μας έμενε χρόνος να δούμε τα χωριά. Εύχομαι όμως κάποια στιγμή να ξαναπάμε και να γνωρίσω τον κο Σάκη από κοντά.

Γεμίσαμε εικόνες και φορτώσαμε μπαταρίες για την επιστροφή…. !

 

DSC01116

 DSC01352

DSC01353 

Μετά από κάθε ταξίδι επιστρέφω με εντελώς διαφορετική διάθεση, γεμάτος εικόνες και συναισθήματα και συγκρίνοντας τους ανθρώπους που γνώρισα, με τους ανθρώπους της πόλης με πιάνει μια μελαγχολία… και μου δημιουργούνται πολλά ερωτήματα…! Το χειρότερο απ όλα είναι ότι κάποιοι έχουν την ικανότητα να σε επαναφέρουν στην πραγματικότητα με το καλημέρα και το ακόμα χειρότερο ότι προσπαθούν να επιβάλουν και σε εσένα τον τρόπο ζωής που έχουν επιλέξει. Ποιόν? Αυτόν που οι 24 ώρες της ημέρας δεν φτάνουν, που πρέπει να τρέχεις για να προλάβεις (μην με ρωτήσετε τι?) και το ότι αν δεν δουλεύεις 12 – 14 ώρες την ημέρα δεν είσαι καλός υπάλληλος…

Να σαι πάντα καλά κ Σάκη όπου κι αν βρίσκεσαι…!

ΙΩΑΝΝΙΝΑ (ΓΙΑΝΝΕΝΑ)

 

 

Map picture

Είχα πολύ καιρό να φύγω από την Αθήνα.. και είχε αρχίσει να με πιάνει κάτι σαν κατάθλιψη… τα νεύρα ήταν τεντωμένα και μου έφταιγαν όλοι και όλα. Κοιτούσα την μηχανή πριν πάω στην δουλειά και της έδινα την υπόσχεση κάθε εβδομάδα ότι θα καταφέρουμε να αποδράσουμε. Σχεδόν κάθε Σαββατοκύριακο έκανα σχέδια για απόδραση αλλά πάντα κάτι τα χαλούσε. Λίγο η οικονομική κρίση , λίγο οι επαγγελματικές υποχρεώσεις (τα έχουμε ξαναπεί .. δεν υπάρχουν ρεπό και αργίες πλέον στην εποχή μας) ζούμε για να δουλεύουμε ένα πράγμα αλλά δεν είναι του παρόντος να το σχολιάσω.

Ξημέρωσε 28η και άρχισαν να πέφτουν στο τραπέζι διάφοροι προορισμοί.. άλλοι μακρινοί και άλλοι κοντινοί. Τελικά μας κέρδισαν τα Ιωάννινα ! Ήταν και κάποιοι φίλοι εκεί για 4ήμερο οπότε ήταν ο ιδανικός προορισμός. Γρήγορη ετοιμασία βαλιτσών και ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!!!

Για να φτάσει κάνεις στα Ιωάννινα μπορεί να ακολουθήσει είτε την Εθνική Κορίνθου – Πατρών και από εκεί μέσω της γέφυρας Ρίου – Αντίρριου να συνεχίσει για Αγρίνιο – Άρτα – Γιάννενα ή από την Εθνική Αθηνών – Λαμίας περνώντας από Τρίκαλα – Μέτσοβο. Η πιο σύντομη διαδρομή είναι από Ρίο – Αντίρριο 440 χλμ. (περίπου) την οποία και επιλέξαμε. Σε 5 μιση ώρες περίπου είχαμε φτάσει στην πόλη των Ιωαννίνων. Αν και νύχτα μία λέξη μπορώ να πω … ΜΑΓΕΙΑ!!

ΙΩΑΝΝΙΝΑ

Η πόλη των Ιωαννίνων είναι η πρωτεύουσα της Ηπείρου και το μεγαλύτερο εμπορικό, πνευματικό και πολιτισμικό κέντρο της Βορειοδυτικής Ελλάδας. Τα Ιωάννινα βρίσκονται 440 χλμ. από την Αθήνα και 295 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη, στη δυτική όχθη της λίμνης Παμβώτιδας, σε υψόμετρο 480 μέτρων και ανάμεσα σε ψηλές κορυφές. Το κάστρο του Αλή Πασά, το νησάκι της κυρά-Φροσύνης, το μαντείο της Δωδώνης, αλλά και το σύγχρονο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, αποτελούν σημεία αναφοράς της πόλης που συνδυάζει το παραδοσιακό με το σύγχρονο, τις νέες πραγματικότητες με την ιστορική μνήμη, τη φυσική ομορφιά με την ανάπτυξη. Στο αρχαιολογικό μουσείο Ιωαννίνων υπάρχουν τα ευρήματα-μάρτυρες της ανθρώπινης παρουσίας και δράσης στην Ήπειρο από την παλαιολιθική εποχή μέχρι και τα ρωμαϊκά χρόνια. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν τα εκθέματα από το χώρο της Δωδώνης, όπου βρισκόταν το αρχαιότερο μαντείο του ελληνικού κόσμου.

Στο ‘νησάκι’ των Ιωαννίνων, ένα από τα ελάχιστα στον κόσμο κατοικούμενα νησιά λίμνης, μπορεί κανείς να επισκεφτεί τα βυζαντινά μοναστήρια και να θαυμάσει έξοχες τοιχογραφίες της εποχής με ιδιαίτερη τεχνοτροπία και θέματα. Στο νησάκι βρίσκεται και το σπίτι – ύστατο καταφύγιο του Αλή Πασά. Ο θρύλος του, άρρηκτα δεμένος με την τραγική μοίρα της κυρά-Φροσύνης, ζωντανεύει στις όχθες της λίμνης, στα στενά δρομάκια του μεσαιωνικού κάστρου της πόλης των Ιωαννίνων, καθώς και στην ακρόπολη, όπου βρίσκονται ο τάφος και το σεράι του, σήμερα βυζαντινό μουσείο. Παραδοσιακά εργαστήρια ασημουργίας και χρυσοχοΐας, που στο παρελθόν άνθισαν και ήταν διάσημα σε Ανατολή και Δύση, λειτουργούν μέχρι σήμερα.Η σύγχρονη εξέλιξη εκφράζεται με το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, τα νοσοκομεία της Πόλης, το Ναυταθλητικό Κέντρο, την Εγνατία Οδό, το αεροδρόμιο, τα υδροπλάνα, την αλματώδη εμπορική ανάπτυξη και την εξάπλωση της πόλης.

Το μεγαλύτερο μέρος των Ιωαννίνων περιτριγυρίζεται από ογκώδη βουνά με πανύψηλες κορυφές που τροφοδοτούν ποτάμια μεγάλου μήκους. Ανάμεσά τους κοιλάδες μικρές και μεγάλες που κλείνουν μαζί με τη βλάστηση και την πανίδα ένα σύνολο άγριας ομορφιάς, πραγματικό θησαυρό για την Ήπειρο.

Ioannina

Ioannina

Ioannina

Ioannina

Ioannina

Ioannina

Ioannina

Ioannina        

Έχει πολλά μέρη και πράγματα να κάνεις και πρέπει να αφιερώσεις 2 – 3 μέρες για να πεις ότι είδες αρκετά. Εμείς δυστυχώς είχαμε στην διάθεση μας μία μέρα μόνο καθώς τα βουνά (Ζαγοροχώρια) μας καλούσαν να εξερευνήσουμε τα ποτάμια, τα γεφύρια και την χαράδρα του Βίκου που σου κόβει την ανάσα. Μην ξεχνάμε και τις πίτες τους  … χορτόπιτες, τυρόπιτες, κρεατόπιτες, αλευρόπιτες… και ότι άλλο μπορεις να φανταστείς.

Πάμε όμως να δούμε τα πιο βασικά των Ιωαννίνων:

Το νησί των Ιωαννίνων

Με καραβάκια που αναχωρούν σχεδόν κάθε 10 λεπτά επισκεφτήκαμε το όμορφο νησί της Παμβώτιδας. Το χειμώνα τα δρομολόγια γίνονται ανά μισή ώρα καθημερινά από τις 8 το πρωί έως τις 11 το βράδυ. Το καλοκαίρι εκτελούνται πιο συχνά, σε καθημερινή βάση από τις 8 το πρωί έως τις 12 τα μεσάνυχτα. Το εισιτήριο εκδίδεται μέσα στο καραβάκι και η τιμή του είναι 2,00 € (υπάρχουν και φοιτητικά εισιτήρια με 1 €).

Ticket

 

Επίσης τον τελευταίο καιρό ένα ιδιόκτητο καραβάκι πραγματοποιεί κρουαζιέρες στη λίμνη. Για περισσότερες πληροφορίες στο τηλέφωνο του κοινοτικού γραφείου Νήσου: 26510-81814

Μόλις φτάνεις στο νησάκι, το πρώτο που βλέπεις είναι ενυδρεία με χέλια – καραβίδες και άλλα ψαρικά όπου σε καλούν να τα δοκιμάσεις. Επίσης οι περισσότερες απο αυτές σερβίρουν και βατραχοπόδαρα. Αν είστε απο αυτούς που δοκιμάζουν τα πάντα.. μην παραλέιψετε.

Island

Island 2

Island 3

Island 4

Island 5

Island 6

Island 7

Island 8      

Το κάστρο

kastro

Kastro

Το κάστρο των Ιωαννίνων αποτελεί σημείο αναφοράς της πόλης. Η σημερινή του μορφή οφείλεται στον Αλή Πασά ο οποίος ξαναχτίζει το κάστρο το 1815 σχεδόν εκ θεμελίων.
Η πρόσβαση στο κάστρο μέχρι και το 1913, ήταν δυνατή μόνο αν από το εσωτερικό κατέβαζαν τη σκάλα σύνδεσης, που ένωνε τον εξωτερικό κόσμο με το κάστρο και αυτό γιατί η λίμνη και η υδάτινη τάφρος ακουμπούσαν τα τείχη.
Από την κεντρική πύλη, στην οποία οι Τούρκοι απαγχόνισαν το νεομάρτυρα Γεώργιο, πολιούχο των Ιωαννίνων, μπαίνουμε στο χώρο του κάστρου. Η πύλη αυτή είναι στο τέλος της οδού Αβέρωφ. Επάνω από την κεντρική πύλη διακρίνουμε το οικόσημο του Αλή Πασά. Στη δεξιά πλευρά, υψώνεται πιο πάνω από το τείχος ο πύργος που χτίστηκε επί τουρκοκρατίας για το «Βενετσιάνικο» ρολόι του Κάστρου. Το ρολόι αυτό το αχρήστευσαν οι Ιταλοί το 1917 και αντικαταστάθηκε πρόσφατα από Γιαννιώτες.
Τα στενά του δρομάκια μας οδηγούν στο λόφο που βρίσκεται το τζαμί του Ασλάν Πασά στη βόρεια ακρόπολη. Χτίστηκε το 1618 από τον ομώνυμο Πασά σε ανάμνηση της συντριβής της επανάστασης του Διονυσίου Φιλόσοφου (1611).Δεσπόζει στο ομορφότερο ίσως σημείο της πόλης με θέα προς τη λίμνη, το νησί και την ίδια την πόλη. Στη θέση που καταλαμβάνει σήμερα το τζαμί, ήταν ο ναός του Αγ. Ιωάννου του προδρόμου που καταστράφηκε το 1611. Σήμερα ο χώρος λειτουργεί ως Δημοτικό Μουσείο. Δεξιά και αριστερά, καθώς αρχίζει ο ανηφορικός δρόμος, συναντούμε πολλά κτίσματα της τουρκοκρατίας.
Στα δεξιά μας συναντάμε τα Τούρκικα λουτρά (χαμάμ), χτισμένα με ιδιόμορφη αρχιτεκτονική (σε σχήμα σταυρού, με θολωτό τρούλο). Περιελάμβαναν αποδυτήρια, χώρους λουτρών, και αναπαυτήριο. Τα λουτρά αποτελούσαν χώρο επικοινωνίας, ιδίως για τις γυναίκες, για τις οποίες προβλέπονταν και ειδική προετοιμασία για το λουτρό.
Στ’ αριστερά μας το γνωστό Σουφαρί Σαράϊ. Ήταν διόροφο κτίριο, με πέτρινη εξωτερική σκάλα και ξυλινη στέγη. Πρόκειται για το στρατόπεδο του Αλή πασά, όπου εκπαιδεύτηκαν και οι πρωταγωνιστές του ’21(Οδ. Ανδρούτσος, Καραισκάκης, Μ. Μπότσαρης, Αθ. Διάκος, κ.α.).
Η τούρκικη βιβλιοθήκη που κτίστηκε στις αρχές του 19ου αιώνα. Περιλαμβάνει αίθουσα με τετράγωνο διάδρομο και δύο δωμάτια στις άκρες. Είναι εξαιρετικής τέχνης οι θολωτές στέγες, σώζεται άθικτη, μόνο που δεν διεσώθησαν βιβλία ή χειρόγραφα.
Αφήνοντας τη βόρεια ακρόπολη, πηγαίνουμε στο εσωτερικό φρούριο, στο Ιτς Καλέ. Πρίν μπούμε στο χώρο αυτό, βρίσκουμε τον πλάτανο όπου μαρτύρησε ο αρχηγός της κλεφτουριάς Κατσαντώνης, το 1807. Η πύλη διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση και είναι επιβλητική. Πάνω από το τόξο της υπήρχαν ανάγλυφα δύο λιοντάρια με τη λέξη «Ασλάν» που εκλάπησαν.
Στο βάθος αριστερά, υψώνεται το Φετιχιέ τζαμί που κτίστηκε το 1618 στη θέση της χριστιανικής εκκλησίας του Αρχαγγέλου Μιχαήλ. Πλάι από το τζαμί, σώζεται η μαρμάρινη βάση του οικογενειακού τάφου του Αλή πασά. Είναι θαμμένο μόνο το ακέφαλο κορμί του και η γυναίκα του Εμινέ.
Το κεφάλι του έχει ταφεί στην Κωνσταντινούπολη μαζί με τα παιδιά του, Μουχτάρ, Βελή, Σαλίχ και Μεχμέτ, που εκτελέστηκαν κατά διαταγή του σουλτάνου. Το ωραίο σιδερένιο κιγκλίδωμα το έκλεψαν στην κατοχή. Στη θέση όπου είναι το Βυζαντινό μουσείο, ήταν το σαράϊ του Αλή πασά, που το έχτισε το 1789 και το είχε διοικητικό κέντρο, που κάηκε ολοσχερώς το 1870.
Δεξιά από το Βυζαντινό μουσείο, βρίσκονται τα ερείπια από το χαρέμι του Αλή πασά. Ο πύργος του Βοημούνδου (προμαχώνας) είναι από τα λίγα μεσαιωνικά οικοδομήματα που διασώθηκαν. Φέρει το όνομα του Νορμανδού κατακτητή των Ιωαννίνων (1082 μ.χ.). Επί τουρκοκρατίας στέγαζε τις οικονομικές υπηρεσίες
Στή Νότια Ακρόπολη του Κάστρου Ιωαννίνων κοντά στον πύργο του Βοημούνδου και σε επαφή με το ναό των Αγίων Αναργύρων, σώζονται οι ιστορικές αποθήκες μπαρουτιού του Αλή Πασα.

 

Kastro 

Το σπήλαιο Περάματος

Ένα από τα σπουδαιότερα σπήλαια του κόσμου βρίσκεται σε απόσταση τεσσάρων μόλις χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλης των Ιωαννίνων. Η ύπαρξη του σπηλαίου ήταν ήδη γνωστή από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα, το 1940 μάλιστα χρησιμοποιήθηκε ως καταφύγιο των κατοίκων κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών από τους Ιταλούς.
Το 1945 πραγματοποιείται η πρώτη επιστημονική-χαρτογράφηση από το γνωστό ζεύγος σπηλαιολόγων Άννας και Ιωάννη Πετρόχειλου, οι οποίοι είχαν εξερευνήσει και άλλα γνωστά σπήλαια της Ελλάδας.

Spilaio

Ανήκει στα οριζόντια σπήλαια με μήκος διαδρομών στο 1 χλμ. Οι διάφοροι σχηματισμοί των σταλαγμιτών και σταλακτιτών, ο πλούτος και ο συνδυασμός των χρωμάτων δημιουργούν μια αξεπέραστη φυσική ομορφιά.

Spilaio

Spilaio

Spilaio

Spilaio     
Συγκοινωνία: Αστικό ΚΤΕΛ, γραμμή Ιωαννίνων-Περάματος με αφετηρία δίπλα στο ρολόι.
Ώρες λειτουργίας : 8:00-19:00 καθημερινά.
Τηλέφωνο : 26510-81521

Είσοδος 7 € αλλά υπάρχουν και φοιτητικά εισιτήρια.

Μουσείo Κέρινων Ομοιωμάτων Παύλου Βρέλλη
Στο 14ο χλμ. της εθνικής οδού Ιωαννίνων-Αθηνών, κοντά στο Μπιζάνι, βρίσκεται το μουσείο κέρινων ομοιωμάτων του γλύπτη Παύλου Βρέλλη. Τα κέρινα ομοιώματα του μουσείου, σε φυσικό μέγεθος και ενταγμένα σε μια πιστή αναπαράσταση του περιβάλλοντος της εποχής τους, ξαναζωντανεύουν μορφές της νεώτερης κυρίως ιστορίας. Τρεις οι θεματικές ενότητες του Μουσείου: η Προεπαναστατική περίοδος (το Κρυφό Σχολειό, η ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας, το μαρτύριο του Διονυσίου Σκυλοσόφου κ.α.), γεγονότα του 1821 (οι Κλέφτες, ο θάνατος του Αλή πασά κ.α.) και εικόνες από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (οι γυναίκες της Πίνδου κ.α.).

Μουσείο Κέρινων Ομοιωμάτων Παύλου Βρέλλη. Τηλ. 26510-92128 ώρες λειτουργίας 10:00π.μ.-16:00μ.μ. για τη χειμερινή περίοδο και 09:30π.μ.-17:00μ.μ. για τη θερινή περίοδο. Διεύθυνση στο Internet : http://www.vrellis.org/gr/homegr.html

Μουσεία Κέρινων Ομοιωμάτων Αθανάσιου Βρέλλη
Το δεύτερο μουσείο του είδους βρίσκεται επί της οδού Καραμανλή 15, πλάι στα τείχη του κάστρου. Η δημιουργία των παραστάσεων έχει γίνει μέσα στον εκθεσιακό χώρο ο οποίος λειτουργεί από το 1997. Το σύνολο των παραστάσεων είναι 14 και οι κούκλες που συμμετέχουν είναι 70. Η τεχνοτροπία είναι ξεχωριστή και το αποτέλεσμα μεταφέρει στον επισκέπτη το μεράκι του Αθανάσιου Βρέλλη για το μοναδικό αυτό στο είδος μουσείο στην Ελλάδα.

Μουσείο Κέρινων Ομοιωμάτων Αθανασιου Βρέλλη.
Τηλ. 26510-22414
Ωρες λειτουργίας 9:00π.μ – 3:00μ.μ. ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Βρέλλης

Kerina

Kerina 

ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Για την Αθήνα εκτελούνται καθημερινά δύο πτήσεις όλο το χρόνο. Διάρκεια πτήσης 45′. Για τη Θεσσαλονίκη υπάρχουν 5 πτήσεις τη βδομάδα το χειμώνα και καθημερινές το καλοκαίρι. Διάρκεια πτήσης 35′. Το αεροδρόμιο των Ιωαννίνων απέχει τέσσερα (4) χλμ. από το κέντρο της πόλης.

Αεροδρόμιο Ιωαννίνων: 26510-26218
http://www.hcaa-eleng.gr/ioanina.htm

Όσον αφορά τις οδικές συγκοινωνίες, το ΚΤΕΛ Ιωαννίνων, εξυπηρετεί την πόλη προς την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, επίσης υπάρχουν και λεωφορεία που εξυπηρετούν απ’ ευθείας και άλλες πόλεις.

Λεωφορεία Αθηνών, τηλ. 26510-26286 Ζωσιμάδων 4
Λεωφορεία Θεσσαλονίκης-Μετσόβου, τηλ. 26510-27442 Ζωσιμάδων 4
Λεωφορεία Ηγουμενίτσης τηλ. 26510-26211 Μπιζανίου
Λεωφορεία Κονίτσης- Κακαβιάς- Πωγωνίου τηλ. 26510-26211
Λεωφορεία Πρεβέζης- Άρτας, Αγρινίου, Κατσανοχωρίων τηλ. 26510-25014
Λεωφορεία Λάρισας, τηλ. 26510-37584 Γ. Παπανδρέου 58
Λεωφορεία Χανίων-Ρεθύμνης, τηλ. 26510-25868 Ίκκου 47
Λεωφορεία Ηρακλείου, τηλ. 26510-37584 Γ.Παπανδρέου 58
Λεωφορεία Ευβοιας- Πύργου- Τρίπολη τηλ. 26510-41248
Λεωφορεία Καβάλας τηλ. 26510-37584

Links:

http://ioannina.uoi.gr/

http://www.ioannina24.gr/

http://www.gto.gr/gr/accomm/loc/result.php?loc=IOANNINA (ξενοδοχεία)

http://www.greekhotel.gr/gr/north_greece_hotels/epiros_hotels/ioannina_hotels.asp (ξενοδοχεία)

http://www.today.com.gr/ioannina/

http://www.ioannina.gr/e-tourism/index.htm

Όσοι δεν έχετε επισκεφτεί την μαγική πόλη των Ιωαννίνων, νομίζω ότι πρέπει σιγά σιγά να αρχίσετε να ετοιμάζετε βαλίτσες. Η επιστροφή δεν ήταν απο τον σύντομο δρόμο Ρίου – Αντιρίου, αφού κάναμε μία περιπλάνηση 2 ημερών στα πανέμορφα Ζαγοροχώρια ήταν κρίμα να μήν επισκεφτούμε Μέτσοβο – Τρίκαλα. Κάναμε περισσότερα χιλιόμετρα αλλα τα τοπία και η διαδρομή άξιζε με το παραπάνω.  Θα ακολουθήσει σχετικό άρθρο…