Ημέρα 1η – 30 ΙΟΥΛΙΟΥ 2013

Το μάτι δεν έκλεινε με τίποτα, πάντα το ίδιο πριν από κάθε ταξίδι. Μία ανυπομονησία σαν μικρό παιδί. Μία ανησυχία μήπως ξέχασα κάτι σημαντικό να βάλω στις βαλίτσες. Στην μηχανή έκανα ότι χρειαζόταν ? Να φορέσω τα δερμάτινα ή κάτι πιο ελαφρύ? Ρε λες να είναι επικίνδυνα εκεί πάνω και να έχουν δίκιο όσοι μου λένε θα σας φάνε λάχανο? Δεν βαριέσαι…. τώρα είναι αργά. ΟΛΑ ήταν κανονισμένα και αν κάτι είχα ξεχάσει θα έβρισκα λύση στον δρόμο. Κλείνω μάτια… παίρνω ανάσα και προσπαθώ να κοιμηθώ για να περάσει γρήγορα η νύχτα……

Το ξυπνητήρι χτύπησε, το μάτι ορθάνοιχτο, η ώρα είχε έρθει… !!! Καφές στο μπαλκόνι, πρωινό τσιγάρο στην δροσιά της αυγής, χαμόγελο μέχρι τα αυτιά, τελευταίο πακετάρισμα…

IMG_4114

…και έχω μπροστά μου την μηχανή φορτωμένη και έτοιμη! Η Αθήνα άδεια, όλοι κοιμούνται, η λεωφόρος Βεϊκου μία τεράστια αλάνα. Μπαίνουμε Αττική οδό και προσπαθώ να διώξω το άγχος των πρώτων χιλιομέτρων.

DSCN2149

Ο ήλιος άρχισε να ξεπροβάλει πίσω από τα βουνά και να σκάει στην ζελατίνα του κράνους. Είχαμε αρχίσει να πλησιάζουμε την Λαμία.

IMG_4179

DSCN2144 

Διακόσια χιλιόμετρα και δεν είχα καταλάβει τίποτα. Ήταν ώρα όμως να κάνουμε την πρώτη στάση για καφέ – τσιγάρο. Λατρεύω αυτές τις στάσεις! Σταματάς, σβήνεις την μηχανή, βγάζεις το κράνος και συνειδητοποιείς ότι επιτέλους έφυγες!!! Είσαι ξανά στον δρόμο J

IMG_4137

Τα χιλιόμετρα μέχρι την Θεσσαλονίκη ήταν βαρετά και από ένα σημείο και μετά άρχισαν να γίνονται λίγο κουραστικά όσο ανέβαινε η θερμοκρασία. Ναι … είχα κάνει το λάθος να φορέσω την διαιρούμενη και μόλις σταμάταγα άρχιζε ο ιδρώτας να κυλάει. Η ασφάλεια πάνω απ όλα όμως.

DSCN2169

Είχαμε κλείσει ξενοδοχείο στο Hotel di Tania στο Ωραιόκαστρο, λίγα χιλιόμετρα έξω από την πόλη της Θεσσαλονίκης για να αποφύγουμε την βαβούρα του κέντρου.

DSCN2178

Μπάνιο – ξεκούραση και το βράδυ είχα κανονίσει συνάντηση με φίλη που είχε γενέθλια και μετά συνάντηση με τον Ηλία Βροχίδη (www.madnomad.gr) που ενώ είχε ξεκινήσει το ταξίδι του για την Αφρική, η μηχανή του παρουσίασε πρόβλημα στα βουνά της Αλβανίας και είχε επιστρέψει στην Θεσσαλονίκη να το φτιάξει.

Είχαν αρχίσει να μαζεύονται μαύρα σύννεφα στον ουρανό και όλα τα δελτία πρόγνωσης καιρού έλεγαν για ισχυρή καταιγίδα, σίγα όμως μην καθόμασταν μέσα. Το κλίμα ήταν χάλια, αφόρητη ζέστη και απίστευτη υγρασία αλλά όπως πάντα πανέρμοφη.

DSCN2187

IMG_4182DSCN2211 

Πρώτο ποτάκι στα γρήγορα στον πεζόδρομο της Ικτίνου και μετά συνάντηση με τον Ηλία στην Ναυαρίνου. Είχαμε μιλήσει μέσω facebook με τον Ηλία αρκετές φορές αλλά δεν είχαμε συναντηθεί ποτέ. Φοβερό παιδί! Απλός και αυθεντικός, είναι από τα άτομα που χαίρεσαι να κάθεσαι μαζί του και να μιλάς! Σου βγάζει μία πολύ θετική αύρα. Είπαμε για τα ταξίδια μας και περπατήσαμε λίγο μέχρι το σημείο που είχε παρκάρει τον Μπαομπάμπη , το θρυλικό Honda XR 250 3S που θα ταξίδευε μαζί του στην Αφρική, άγνωστο για πόσες μέρες…. ας πω χρόνια καλύτερα γιατί όταν ο Ηλίας ξεκινάει ταξίδι, δεν υπάρχει προγραμματισμένη ημερομηνία επιστροφής.

DSCN2191

DSCN2195

DSCN2198  

Ευχές για καλό ταξίδι και επιστροφή στο ξενοδοχείο. Την βροχή ευτυχώς την προλάβαμε….. και όπως θα έλεγαν οι γείτονες οι Βούλγαροι ‘’ лека нощ’’ (Καληνύχτα).

                                              Επόμενη Σελίδα

Advertisements

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Δεν έχει περάσει ούτε μία εβδομάδα που γυρίσαμε από τα Βαλκάνια και μου φαίνεται πάνω από μήνας. Μόλις πάτησα το πόδι μου στην άδεια πλέον πρωτεύουσα, με περίμενε μία πολύ ωραία ίωση ίσα να μου χαλάσει τις 2-3 μέρες άδειας που είχα αφήσει για να προσαρμοστώ πριν επιστρέψω στην δουλειά. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή…

Ήταν αρχές Αυγούστου… ¨ξημέρωμα Σαββάτου¨ (που λένε και οι Πυξ Λαξ) όπου οι ρόδες της μηχανής μόλις είχαν πατήσει σε Ελληνικό έδαφος ύστερα από μοναχική περιπλάνηση 11 ημερών στα βουνά της Αυστρίας. Οδηγούσα παρέα με τον φίλο Thomas (που πριν λίγες ώρες είχα γνωρίσει στο καράβι) στην άδεια Εθνική και ο ήλιος μόλις είχε αρχίσει να βγαίνει.

DSCN1580

Ήμασταν και οι δύο χαμένοι στις σκέψεις μας… εμένα μόλις είχαν τελειώσει οι διακοπές και αυτός μόλις ξεκίναγε.. Είχαν περάσει τόσο γρήγορα οι μέρες που σχεδόν δεν είχα καταλάβει τίποτα, σκυμμένος πίσω από το fairing της μηχανής, σκόρπιες εικόνες από Αλπικά τοπία τριγυρνούσαν στο μυαλό μου και ήχοι από μελαγχολικές κιθάρες στο Mp3 μου κρατούσαν παρέα στα τελευταία χιλιόμετρα του ταξιδιού. Μέσα σε όλα αυτά είχα και την σκέψη αν θα κατάφερνα να ξανακάνω ένα ταξίδι στο εξωτερικό καθώς τα οικονομικά πήγαιναν από το κακό στο χειρότερο.

Οι μήνες περνούσαν και στο μυαλό μου ήταν πάντα το επόμενο ταξίδι, στις βραδινές εξόδους με φίλους, στις ατελείωτες ώρες της δουλειάς, στο τελείωμα κάθε ημέρας όταν ξάπλωνα στο κρεβάτι, το μυαλό ταξίδευε σε μέρη με φιδίσιες διαδρομές, σε λίμνες και βουνά παρθένα … να χάνομαι στους δρόμους κάποιου χωριού και να ψάχνω μέρος για να κοιμηθώ. Ήξερα ότι θα ήταν δύσκολο… και προσπαθούσα να βγάλω από την σκέψη μου. Όλο και κάτι με προσγείωνε στην πραγματικότητα όσο κι αν δεν ήθελα να το πιστέψω. Μόλις πήγαινα να μαζέψω μερικά χρήματα κάποιος δημόσιος φορέας έπρεπε να μου τα πάρει. Ξανά το κεφάλι μέσα ,από το πρωί μέχρι το βράδυ στην δουλειά απλά και μόνο για να καλύπτω τα έξοδα. Η σκέψη του επόμενου ταξιδιού όσο δύσκολο κι αν φάνταζε μου έδινε κουράγιο… να ξεχνιέμαι… να ταξιδεύω έστω και νοερά. Αυτό δεν κάνω τόσα χρόνια άλλωστε? Ονειρεύομαι …. και πάντα δουλεύει…. πάντα στο τέλος πραγματοποιούνται τα όνειρα μου…

Η ιδέα έπεσε και βγήκαν χάρτες… προορισμός Τσεχία –Σλοβακία – Σλοβενία με λίγο πέρασμα από Αυστρία και βόρεια Ιταλία ξανά. Άνοιγα χάρτες, σχεδίαζα, ξενυχτούσα πάνω από τουριστικούς οδηγούς μέχρι που ολοκληρώθηκε η ¨χάραξη¨ της διαδρομής και έφτασα στο σημείο των εξόδων…. και εκεί γκρεμίστηκαν ξανά όλα. Έμειναν μόνο οι γραμμές στον χάρτη και τα χαρτάκια με τις σημειώσεις μου σκόρπια σε όλο το σπίτι… και ξανά στο μηδέν… όνειρο κάθε μοτοσικλετιστή είναι το Nordkapp (και το δικό μου) όλοι οι προορισμοί φάνταζαν σαν το Nordkapp… πολυέξοδοι για τα δικά μου δεδομένα.

Οι μέρες συνέχισαν να περνούν και πλησίαζε ξανά το καλοκαίρι, κ εγώ .. ανοργάνωτος και άδειος. Δεν είχα επιλέξει προορισμό, δεν είχα σχεδιάσει τίποτα, η ιδέα να περάσω τις μέρες μου σε ένα Ελληνικό νησί δεν με γέμιζε … ωραία η θάλασσα και η ξαπλώστρα αλλά αν γλυκαθείς γράφοντας χιλιόμετρα εκεί έξω ίσως σε καλύπτει κ εσένα πιο πολύ που ξέρεις? Είναι αρρώστια ο δρόμος…

Σε ένα από τα διαλύματα για τσιγάρο στην δουλεία πέταξα για πλάκα… ¨Ωραία αφού λοιπόν δεν υπάρχουν λεφτά για Τσεχία ή όποιο άλλο Nordkapp…την κάνουμε για λίγο πιο κοντά… για ΒΑΛΚΑΝΙΑ… έχω διαβάσει σε άλλα ταξιδιωτικά ότι είναι οικονομικό ταξίδι¨ J . Τα τσιγάρα έσβησαν και γυρίσαμε στα γραφεία μας… αλλά η ατάκα που μόλις είχα πετάξει για πλάκα δεν μου έμοιαζε καθόλου αστεία!!! Το ίδιο κιόλας βράδυ είχα αρχίσει να μαζεύω πληροφορίες για Βαλκανικές χώρες και οι νέες σημειώσεις άρχισαν να μπερδεύονται με τις παλιές της Τσεχίας… από το μυαλό μου έφευγαν σιγά-σιγά οι δροσερές διαδρομές των Άλπεων και την θέση τους έπαιρναν δρόμοι που είναι ακόμα υπο κατασκευή , κάρα με άλογα και τσιγγάνους να περιφέρονται …. άνθρωποι που θα δυσκολευόμαστε να βρούμε κοινή γλώσσα επικοινωνίας (εκτός του σώματος) … και φτηνές μπύρες!! Οι σχετικές ανακοινώσεις σε γνωστούς και φίλους έγιναν και άρχισαν τα πειράγματα ¨πού θα πάτε ρε, θα σας φάνε λάχανο εκεί πάνω, θα γυρίσετε με τα πόδια, θα κάτσετε στα σύνορα για ώρες… ¨ Δεν με ένοιαζε τίποτα, δήλωνα άγνοια για τις χώρες αυτές και ήθελα να τις ζήσω. Δεν με τρόμαζαν όσα κι αν άκουγα, δεν με ένοιαζε τίποτα… είχα πλέον προορισμό και μάλιστα κοντινό και το κυριότερο… τον άντεχε η τσέπη J

Οι μέρες περνούσαν αργά και βασανιστικά και το μυαλό ΠΑΝΤΑ κολλημένο στο ταξίδι, ότι ελεύθερος χρόνος μου έμενε τον αφιέρωνα να ψάχνω διαδρομές και πληροφορίες για τις χώρες που θα περνούσαμε. Όλα ήταν στον αέρα, η μηχανή ήθελε μαζέματα, οι άδειες δεν είχαν κανονιστεί, τα λεφτά δεν είχαν βρεθεί και το μόνο που είχα ήταν…. Όρεξη να γράψω χιλιόμετρα.

Ξεκίνησα με τα σίγουρα…  κανόνισα ραντεβού για service , αλλαγή αλυσίδα – γρανάζια, λάδια, φίλτρα, εγκατάσταση παροχής ρεύματος (που να ήξερα τι με περιμένει με αυτή την παροχή J ) και τα πρώτα λεφτά είχαν ήδη κάνει φτερά. Σιγά-σιγά βγήκαν και οι άδειες (τελευταία στιγμή όπως πάντα) και ορίστηκε ημερομηνία αναχώρησης…….. 30 Ιουλίου. BALKAN ROADTRIP λοιπόν….. ΧΑΙΝΤΕ!!!!!

https://www.youtube.com/watch?v=LOvvITnsJTE

Επόμενη Σελίδα