Ημέρα 5η – Περίπατος στο Βελιγράδι

Όταν αρχίσαμε να σχεδιάζουμε το ταξιδιωτικό στα Βαλκάνια, υπολογίζαμε πως πρέπει να αφιερώσουμε τουλάχιστον μία ολόκληρη ημέρα στο Βελιγράδι για να μπορέσουμε να δούμε όσα περισσότερα μπορούμε καθώς είχαμε ακούσει τα καλύτερα λόγια, τόσο για την πόλη όσο και για τους ανθρώπους της. Ήμασταν στην 5η ημέρα του ταξιδιού και η κούραση λόγω της ζέστης αλλά και της ποιότητας των δρόμων των γειτονικών χωρών είχε αρχίσει να κάνει την εμφάνιση της, οπότε αφήσαμε την μηχανή στο γκαράζ του ξενοδοχείου και χρησιμοποιήσαμε τα μέσα μαζικής μεταφοράς για να εξερευνήσουμε το Βελιγράδι.

Η στάση του λεωφορείου ήταν πολύ κοντά στο ξενοδοχείο, ψάξαμε στους γύρω δρόμους να αγοράσουμε εισιτήρια αλλά όπου κι αν ρωτήσαμε η απάντηση ήταν αρνητική. Ευτυχώς υπάρχει η εναλλακτική να αγοράσεις και μέσα στο λεωφορείο πληρώνοντας μία πολύ μικρή διαφορά στην τιμή.

Αναμονή στην στάση λοιπόν και ύστερα από λίγα λεπτά το λεωφορείο έφτασε…

DSC00948

DSC00979

Λένε ότι η πρώτη εικόνα είναι και η πιο σημαντική και σε αυτό το Βελιγράδι μας είχε ήδη κερδίσει. Είχαμε κολλήσει τα πρόσωπα μας στα τζάμια του λεωφορείου παρατηρώντας τους περαστικούς σαν παιδάκια που πήγαιναν στο σχολείο. Οι πραγματικές συνθήκες ήταν λίγο διαφορετικές βέβαια… η αφόρητη ζέστη σε συνδυασμό με την πολυκοσμία, μας έκαναν να θέλουμε να αποβιβαστούμε όσο το δυνατό πιο γρήγορα.

DSC00987

IMG_4513

 DSC00981

DSC00984

Το ξενοδοχείο που μέναμε ήταν σχετικά κοντά στο κέντρο της πόλης και έτσι μέσα σε λίγα λεπτά βρεθήκαμε σε έναν από τους κεντρικούς πεζόδρομους.Όλα ήταν πεντακάθαρα, και ο κόσμος πολύ περιποιημένος και καλοντυμένος.

DSCN2994

DSCN2995

DSCN2998

DSCN3004

Με κάποιες μικρές εξαιρέσεις βέβαια που παντού συναντάς….

DSCN3045

Υπήρχαν πολλά Ελληνικά μαγαζιά να μας θυμίζουν ότι υπάρχουν παντού Έλληνες σε όποιο μέρος του κόσμου κι αν πας…

DSCN3005

Κατευθυνθήκαμε προς το φρούριο της πόλης, μια τεράστια έκταση γεμάτη πράσινο και φοβερή θέα προς την πόλη και την ένωση των ποταμών Savva και Δούναβη. Εδώ μπορείτε να διαβάσετε για την ιστορία του φρουρίου Belgrade Fortress History

beogradska-tvrdjava-02

beogradska-tvrdjava-08

DSCN3011

IMG_4570

IMG_4567

Συνεχίσαμε προς την οδό Strahinjica Bana γνωστή και ως Silicon Valley του Βελιγραδίου. Θυμίζει κάτι από το δικό μας Κολονάκι με πολλά μπαράκια και εστιατόρια αριστερά και δεξιά του δρόμου με τιμές λίγο πιο τσιμπημένες από τα υπόλοιπα και θαμώνες που μόλις έχουν βγει από κομμωτήριο και κέντρα αισθητικής. Αν τύχει και χωρέσει στο πρόγραμμα σας έχει καλώς, αλλιώς αφήστε το τελευταίο. Η υπόλοιπη περιοχή του Βελιγραδίου είναι πιο αξιόλογη και έχει πολλά περισσότερα πράγμα να δει κανείς…

DSCN3032

Στο τέλος του δρόμου υπάρχει και η Ελληνική Πρεσβεία με κλασσική φιγούρα προσωπικού φύλαξης που άνετα θα συναντούσες και στην χώρα μας 🙂

IMG_4586

Χωθήκαμε πάλι στο κέντρο της πόλης σε έναν από τους πολλούς πεζόδρομους με σκοπό να κάτσουμε κάπου για φαγητό. Είχε πολλά μαγαζιά και τα περισσότερα ήταν πολύ περιποιημένα και με λογικές τιμές οπότε δεν δυσκολευτήκαμε καθόλου. Όλο το μέρος είναι πολύ γραφικό και κάθε τόσο περνούσαν τσιγγάνοι με ακορντεόν να μας θυμίζουν ότι ήμασταν στα Βαλκάνια. Πολύ όμορφο και οικείο σκηνικό. Κάποιες στιγμές αν δεν άκουγες την διαφορετική διάλεκτο ένιωθες ότι ήσουν στην Πλάκα, το Μοναστηράκι,το Θησείο… υπήρχαν πολλά κοινά στοιχεία με την χώρα μας.

DSCN3038

DSCN3040

Συνεχίσαμε την περιπλάνηση και βρεθήκαμε στο παλιό παλάτι (Stari Dvor) που στις μέρες μας στεγάζει το Δημαρχείο της πόλης.

Παλάτι

παλιο παλατι 2

Επόμενος προορισμός…. η πλατεία της Δημοκρατίας (Trg Republike) όπου βρίσκονται κάποια από τα διασημότερα κτίρια και αξιοθέατα της πόλης, συμπεριλαμβανομένου του εθνικού μουσείου, του εθνικού θεάτρου και του αγάλματος του Πρίγκιπα Μιχαήλ. Η πλατεία διαμορφώθηκε μετά την καταστροφή της πύλης Stambol του 1886, που ονομάζονταν έτσι εξαιτίας του δρόμου που τη διέσχιζε και οδηγούσε στην Κωνσταντινούπολη. Λίγο μετά (1869) κατασκευάστηκε και το εθνικό θέατρο. Κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου τα περισσότερα κτίρια επί της πλατείας, καταστράφηκαν από βομβαρδισμούς και μετά το πέρας του πολέμου αφαιρέθηκαν και οι γραμμές του τραμ. Σήμερα η πλατεία είναι ένα από τα πιο πολυσύχναστα σημεία της πόλης και κεντρική εμπορική περιοχή. Όσον αφορά το μπρούτζινο άγαλμα του Πρίγκιπα Μιχαήλ πάνω στο άλογο, δημιουργήθηκε από τον Ιταλό γλύπτη Enrico Pazzi το 1882. Το άγαλμα θυμίζει στο κοινό το μεγαλύτερο επίτευγμα του πρίγκιπα, τη νίκη του κατά των Τούρκων και την απελευθέρωση των τελευταίων 7 πόλεων κατά το 1867. Τα ονόματα των πόλεων βρίσκονται χαραγμένα σε πλάκες στο μνημείο και το χέρι του Μηχαήλ δείχνει προς την Κωνσταντινούπολη, καλώντας τους Τούρκους να φύγουν από την χώρα.

dfg

Η ζέστη ήταν αφόρητη και με το περπάτημα κάτω από τον καυτό ήλιο ένιωθες γρήγορα να εξαντλείσαι. Ευτυχώς υπήρχαν πολλά μέρη με ίσκιο και παγκάκια να κάτσεις και να ξεκουραστείς καθώς και αρκετά κιόσκια που πουλούσαν παγωτά. Σε ένα από αυτά μου έκανε εντύπωση ότι παρείχε και δωρεάν Wifi, οπότε έπαιρνες το παγωτάκι σου, καθόσουνα στο παγκάκι και παράλληλα κοίταγες στο κινητό πληροφορίες για το επόμενο αξιοθέατο.

DSCN3064

Δεν θα μπορούσαμε να φύγουμε από το Βελιγράδι αν δεν επισκεπτόμασταν τον ναό του Αγίου Σάββα (Hram svetog Save)

DSC00992

DSCN3083

Ο Ιερός Ναός του Αγίου Σάββα έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον για εμάς τους Έλληνες, καθώς είναι ο μεγαλύτερος Ορθόδοξος ναός στον κόσμο. Είναι αφιερωμένος στον Άγιο Σάββα, ιδρυτή της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και σημαντικό πρόσωπο της χώρας κατά τη μεσαιωνική εποχή. Η κατασκευή του ναού έγινε αποκλειστικά με προσφορές ενώ εικάζεται ότι χτίστηκε στο σημείο που θάφτηκε ο Άγιος Σάββας. Τα πρώτα σχέδια δημιουργήθηκαν το 1905 αλλά απορρίφθηκαν και στη συνέχεια οι Βαλκανικοί πόλεμοι και ο Πρώτος Παγκόσμιος πάγωσαν την κατασκευή. Τελικώς το 1926 επιλέχτηκε το σχέδιο του αρχιτέκτονα Aleksandar Deroko ανάμεσα σε 22 υποψηφιότητες και 340 χρόνια μετά το κάψιμο του πτώματος του Αγίου Σάββα, το 1935, η κατασκευή του τεράστιου ναού ξεκίνησε για να σταματήσει ξανά κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου πολέμου. Μετά από αρκετά χρόνια, το 1985 οι εργασίες συνέχισαν με μεγαλύτερο επίτευγμα την εγκατάσταση του θόλου με βάρος 4.000 τόνους το 1989. Σήμερα η εκκλησία είναι έτοιμη εξωτερικά, ωστόσο υπάρχουν ακόμα πολλά να γίνουν στο εσωτερικό. Σκοπός είναι το εσωτερικό να γεμίσει από ψηφιδωτά, δείγματα των οποίων μπορείτε να δείτε στην είσοδο του ναού.

Είχε αρχίσει να βραδιάζει…  πήραμε το τραμ για να βρεθούμε με φίλους Σέρβους που θα μας πήγαιναν στην λίμνη Ada (Ada Ciganlija) για βραδινό φαγητό. Η λίμνη Ada θεωρείται από τους ντόπιους η Παραλία του Βελιγραδίου.

IMG_4668

IMG_4669

Είναι μια από τις μεγαλύτερες αστικές παραλίες της Ευρώπης, με περισσότερα από 7 χιλιόμετρα ακτογραμμή. Το νησί Ada δημιουργήθηκε τεχνητά στις όχθες του ποταμού Sava και το καλοκαίρι το επισκέπτονται πάνω από 100.000 άτομα ημερησίως που μπορούν να φτάσουν τους 300.000 τα Σαββατοκύριακα. Οι ντόπιοι το αποκαλούν ‘Θάλασσα του Βελιγραδίου’ ή ‘Χαβάη του Βελιγραδίου’. Η παραλία είναι πολύ οργανωμένη και διαθέτει ναυαγοσώστες και ιατρικό προσωπικό. Δεν είναι όμως απλά μια παραλία, υπάρχουν παντού εστιατόρια, καφετέριες και καντίνες με fast food. Μπορείτε να βρείτε αθλητικές εγκαταστάσεις και να κάνετε ποδήλατο, rollers, κανό καθώς και πολλά μονοπάτια για περίπατο. Το βράδυ το σκηνικό αλλάζει και στα περισσότερα εστιατόρια θα δείτε και από κάποια μικρή μπάντα να παίζει μουσική.

IMG_4679

Μην παραλείψετε να δοκιμάσετε ντόπια Ρακί που μπορείτε να την βρείτε σε διάφορες γεύσεις!!!

Επόμενη Σελίδα

 

Advertisements

ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΑ ΜΕ ΑΕΡΑ

 

Ονομάζεται «O2 Pursuit», και σχεδιάστηκε από τον Dean Benstead, που φοιτά
στο πανεπιστήμιο RMIT που βρίσκεται στην Αυστραλία, ενώ κινείται με πεπιεσμένο αέρα.
Ο νεαρός Dean Benstead που εμπνεύστηκε και υλοποίησε τη μοτοσικλέτα, προχώρησε μάλιστα τόσο ώστε να κατασκευάσει ένα κανονικό πρωτότυπο που κινείται. Ο Dean πιστεύει ότι η τεχνολογία του πεπιεσμένου αέρα είναι σε θέση να παίξει το ρόλο της, στο μέλλον των πηγών ενέργειας που θα χρησιμοποιούμε για τη μετακίνηση μας. Μετά από πολλά σχέδια τόσο στο χέρι όσο και στον υπολογιστή, ο Dean συνεργάστηκε με την εταιρεία Rinlatech Engineering που κατασκεύασε το πλαίσιο, ενώ το μέγεθος της είναι αντίστοιχο ενός motocross 250 κ.εκ.

Τέλος, ο Dean αναφέρει ότι εμπνεύστηκε από τις εκτός δρόμου μοτοσικλέτες, λόγω της εμπειρίας που είχε από την παιδική του ηλικία, ενώ ως βάση χρησιμοποιήθηκε μια Yamaha WR240F και για την χρήση του πεπιεσμένου αέρα που αναλαμβάνει την κίνηση της, χρησιμοποιήθηκε ανάλογος κινητήρας από την εταιρεία Engineair DiPietro που κατασκευάζει κινητήρες του είδους.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στις πρώτες δοκιμές η μοτοσικλέτα ανέπτυξε ανώτατη ταχύτητα στα 100 χ.α.ω. που όπως λέει ο Dean εύκολα μπορεί να βελτιωθεί, ενώ το επόμενο πρωτότυπο θα έχει εντελώς διαφορετική μορφή με νέο πλαίσιο από αλουμίνιο η ακόμη και από τιτάνιο. Πράγμα που σύμφωνα πάντα με τον σχεδιαστή, σημαίνει ότι το βάρος της μοτοσικλέτας θα ξεπερνά ελαφρά αυτό ενός ποδηλάτου!

ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ !!!

Αυτό είναι το άρθρο ενός φίλου μοτοσικλετιστή που έγραψε σε forum… ΑΣ ΞΥΠΝΗΣΟΥΝ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ..!!

Αφορμή τού Τοπικ ο τελευταίος θάνατος που με χάλασε.

Συνάδελφος μοτοσικλετιστής. Μάλιστα πολύ πιο μοτοσικλετιστής από πολλούς. Πολύ εμπειρότερος, πολύ πιο χεράς. Αλκής Συνιωρης…Δεν ξέρω αν "πειράζει" περισσότερο που είναι γνωστός ενώ κάποιοι άλλοι που φεύγουν είναι άγνωστοι στους πολλούς.. Όμως κοινό το αποτέλεσμα: ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΕΣ ΧΑΝΟΝΤΑΙ-ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ! Και μαζί τους πεθαίνουν και οι οικογένειες τους, αυτοί που τους αγαπούν… Εδω είναι το θέμα όμως… Σε ΚΑΘΕ θάνατο "φίλου" όλοι μας βγαίνουμε και λέμε τα επικήδεια "RIP","κρίμα το παλληκάρι", "όχι πάλι ρε γμτ", "εμοτικον λύπης και οργής" και πάει λέγοντας…. Αυτά μέχρι… τον επόμενο… και ξανά τα ιδία και πάλι… μέχρι τον επόμενο. Εν τω μεταξύ πέφτουμε σαν τις μύγες… ΟΜΩΣ… Ενώ θα "λυπηθούμε" και θα "ευχηθούμε" καλό ταξίδι σε κάποιο γνωστό ή άγνωστο συνάδελφο που οδηγούσε μοτοσυκλέτα όπως όλοι μας,ενω θα γινει θεμα,θα αναρτηθει Τοπικ σε καθε σχεδον μοτοφορουμ….εχω αυτη τη γαμημενη πικρη αισθηση… ΟΤΙ ΕΜΕΙΣ ΝΟΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΑΦΟΡΑ,οτι ΟΙ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΕΣ φοβουνται για το ποιος θα ειναι στη σειρα,οτι τα ΜΟΤΟΦΟΡΟΥΜ νοιαζονται για το παληκαρι που εφυγε….ΕΚΕΙ ΕΞΩ,περα απο τα "κλουβια" των Φορουμ μοτοσυκλετας………..το αποτελεσμα ειναι το ιδιο…"ποιος τους γ@μει μωρε κι αυτους,αφου ξερουν οτι ειναι επικινδυνο το "μαχανακι",παιρνουν τα ρισκα τους"…..και τελικα ΣΤΑ ΑΡΧΙΔΙΑ ΤΟΥΣ…Βλεπω γενικα ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑ,αλλά το ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ,δεν βλεπω ΚΑΜΜΙΑ ΑΛΛΑΓΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑΣ ΚΑΝΕΝΟΣ ΑΣΧΕΤΟΥ ΜΕ ΤΗ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΑ,δεν νοιαζεται ΚΑΝΕΙΣ για "ενα ακομα θανατο..ετσι απλα"….Εχω την αισθηση οτι κλεινομαστε μεσα στα "κλουβια" των μοτοφορουμ,δινουμε ολοι δικιο στο παιδι που εφυγε αδικα,συμφωνουμε ολοι οτι μας σκοτωνουν σαςν τις μυγες,λεμε ολοι οτι ειμαστε ευαλωτοι και δεν μας προσεχει κανεις……αλλά ΔΥΣΤΥΧΩΣ δεν αλλαξε κατι στο παρελθον,δεν αλλαζει κατι τωρα και….γιατι δεν αλλαζουμε κατι στο μελλον;;;;;;;;
Ποιος ο λογος να κλαιμε ή να "κλαιμε" καθε νεκρο παιδι και να ψευδαισθανομαστε οτι "θα ειναι καλυτερα εκει πανω που ειναι ο φιλος και θα μας προσεχει απο ψηλα",αν δεν αλλαζει κατι ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ; Τροποι ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ.Για σκεψου ρε μαγκα καθε φορα που σκοτωνοταν αδικα ενας συναδελφος μοτοσυκλετιστης να ΗΞΕΡΑΝ ΟΛΟΙ εκει εξω,εξω απο τα μοτοφορουμ οτι ΩΧ!!!!ΘΑ ΜΑΣ ΣΚΙΣΟΥΝ ΠΑΛΙ ΟΙ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΕΣ…..μεχρι να ερθει μια στιγμη να ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΘΕΙ εστω και ενας ΚΑΡΙΟΛΗΣ απο αυτους που ναι μεν ξερουν οτι σκοτωνομαστε αδικα αλλά δεν κουναει κανεις το κωλαρακι του απο τον θρονο της Υπηρεσιας γιατι απλα…"τυχαινουν αυτα"….

Σκορπιες σκεψεις τα παραπανω…θα τα ποσταρω σε καθε μοτοφορουμ που μπαίνω..έτσι γιατί δεν θέλω να νοιώθω οτι καλά τα λέμε εδω μέσα,οτι δίκιο έχουν τα παιδιά που φύγαμε άδικα,οτι κινδυνεύουμε από την ΜΑΛΑΚΙΑ του ανεύθυνου κάφρου που "δεν σε είδα φιλαράκι"…αλλά που ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΕ ΩΣ ΤΩΡΑ ΚΑΤΙ…

…ισως ειμαι λαθος,ισως μονο εγω νοιωθω ετσι…Αλλά και καθε παιδι που εφυγε απο κοντα μας, εχω την αισθηση οτι αν μπορουσε να γραψει μια λεξη θα εγραφε ΓΙΑΤΙ;… Ενα γιατι που μεχρι σημερα δεν εχει απαντηθει και ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙ ΕΝΑΝ ΕΠΟΜΕΝΟ ΘΑΝΑΤΟ ΑΔΙΚΑ…
Γιατι να νοιωθουμε οτι η αγαπη για τη μοτοσυκλετα στερειται απο την μαλακια του αλλου, οχι του "αλλου" που απλα μας σκοτωνει αλλα ΚΥΡΙΩΣ απο την αδιαφορια, ΠΛΗΡΗ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ για τη ζωη μας αυτου που θα επρεπε να βαλει ενα ΤΕΛΟΣ σε αυτη τη φραση…"πεφτουμε σαν τις μυγες…αλλά μεσ’το γαλα";;;;;;;


ΠΟΣΟ ΜΑΣ ΥΠΟΛΟΓΙΖΟΥΝ ΤΕΛΙΚΑ;……………………………

Ευχαριστώ πολύ τον φίλο mAthosalas!

ΟΔΗΓΗΣΗ ΤΗ ΝΥΧΤΑ (When the sun…is going down)

night road

Οι περισσότεροι από εμάς αποφεύγουμε την οδήγηση μόλις πέσει ο ήλιος .Υπάρχουν βέβαια ορισμένες φορές που είμαστε αναγκασμένοι να συνεχίσουμε την πορεία μας, συνήθως γιατί δεν είχαμε κάνει καλό προγραμματισμό στα χιλιόμετρα που πιστεύαμε ότι μπορούσαμε να καλύψουμε όσο ήταν ακόμα μέρα. Δεν αναφέρομαι φυσικά για οδήγηση στην πόλη, αλλά κυρίως για ταξίδια που κινούμαστε σε επαρχιακούς δρόμους ή εθνικές οδούς κι εκεί είναι που δυσκολεύουν τα πράγματα καθώς δεν υπάρχει ο απαραίτητος φωτισμός στον δρόμο και στηριζόμαστε στα φώτα της μηχανής μας.

Όταν λοιπόν είναι αναγκαίο να οδηγήσουμε κατά την διάρκεια της νύχτας καλό είναι να το κάνουμε γνωρίζοντας κάποια πράγματα που θα κάνουν πιο ασφαλές το ταξίδι μας.

night_road
ΓΙΑ ΝΑ ΒΛΕΠΕΤΕ
Ένα από αυτά εξαρτάται από τα φώτα που διαθέτει η μοτοσυκλέτα μας. Υπάρχουν μηχανές των οποίων τα φώτα πραγματικά…φωτίζουν και άλλες οι οποίες …δε στέκονται στο ύψος των περιστάσεων!Έτσι, μπορούμε να προσπαθήσουμε να βελτιώσουμε το φως που βγάζουν οι προβολείς μας, είτε αλλάζοντας τους λαμπτήρες με ισχυρότερους-φωτεινότερους, είτε τοποθετώντας φώτα xenon(τα οποία δεν επιτρέπονται σε όλες τις χώρες), είτε προσθέτοντας επιπλέον φωτιστικά μέσα, όπως προβολάκια.
Εξάλλου, οι δυνατότητες όρασης μας και κατά συνέπεια αντίδρασης μας σκεφτείτε ότι περιορίζονται ουσιαστικά μέσα σε αυτό το κομμάτι δρόμου που φωτίζουν τα φώτα μας!!!
Επίσης αν θέλετε να τοποθετήσετε εξτρά προβολείς, ξεχάστε τα κίτρινα φώτα πορείας και ομίχλης που κυκλοφόρησαν ευρέως μέχρι τα 80’s.Σύμφωνα με την PIAA, αυτά χρησιμοποιούνταν επειδή οι κατασκευαστές δεν είχαν τη τεχνολογία και τη δυνατότητα να σχεδιάσουν τα κάτοπτρα όπως ήθελαν, οπότε το υποκίτρινο φώς των λαμπτήρων σε φώτα ομίχλης πχ δημιουργούσε λιγότερες ανεπιθύμητες ανακλάσεις εν κινήσει.Πλέον με τους λαμπτήρες λευκού φωτός έχουν ξεπεράσει τα όποια τεχνολογικά προβλήματα είχαν σε αυτό το τομέα.

  • Η ζελατίνα μας πρέπει να είναι διάφανη και καθαρή από γρατσουνιές και βρωμιές, καθώς έτσι λεπτομέρειες του δρόμου μπορεί να μας ξεφύγουν.
  • Καλό είναι όταν φεύγουμε από ένα μέρος με πολύ φωτισμό και πρόκειται να κινηθούμε στο δρόμο, να περιμένουμε 2-3 λεπτά να συνηθίσουν τα μάτια μας στις νέες συνθήκες.
  • Δε κοιτάμε τα φώτα των αντίθετα ερχόμενων οχημάτων, γιατί μας τυφλώνουν.Αν και τα μάτια μας πάνε ενστικτωδώς να εστιάσουν στο φωτεινότερο σημείο, εμείς πρέπει να κοιτάμε σε αυτή τη περίπτωση πλάγια δεξιά, στη λευκή λωρίδα του δρόμου.Έτσι, ούτε θα τυφλωθούμε ούτε θα χάσουμε επαφή με τη πορεία του δρόμου.
  • Χρησιμοποιούμε τα φώτα προπορευόμενων οχημάτων ώστε και κάνουμε προεπισκόπηση του δρόμου μπροστά μας και να αναπληρώσουμε την έλλειψη ηλιακού φωτός εν μέρει.

night_bike

ΓΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ
Σε περίπτωση που θέλετε να αντικαταστήσετε, ας πούμε το πίσω φώς με κάποιο after market, καλό θα ήταν να τσεκάρετε, εκτός από το design, το πόσο ορατό είναι το βράδυ από αυτούς που κινούνται πίσω σας.Πόσες φορές έχει τύχει να δείτε σε μοτοσυκλέτες “κωλοφάναρα” που είναι ορατά σε αποστάσεις…2μ και λιγότερο??? Και μη ξεχνάμε ότι κυκλοφορούν στους δρόμους και αφηρημένοι, και άτομα που δε βλέπουν και πολύ καλά.Ε, σκεφτείτε λοιπόν ότι όλοι πρέπει να μπορούν να δουν τη μοτοσυκλέτα σας, τόσο εν κινήσει, όσο και όταν φρενάρει.

Επίσης, χρήσιμο είναι να τοποθετούμε αντανακλαστικές αυτοκόλλητες ταινίες σε σημεία που δε καλύπτονται από τα φώτα της μηχανής. Τέτοια σημεία είναι στα πλαϊνά, στη μπαγκαζιέρα, στο φέρινγκ (αν έχουμε), στο κράνος κτλ.Αυτές μπορείτε να τις προμηθευτείτε από κατ/τα που πουλάνε εξοπλισμό ασφαλείας για εργάτες. Απλά μη ξεχνάτε ότι διεθνώς, τα κόκκινα χρώματα χρησιμοποιούνται για να υποδηλώσουν το πίσω μέρος ενός οχήματος, το κίτρινο το πλαϊνό και το λευκό το εμπρός, ώστε να ξέρει και ο άλλος προς τα που κινείστε!
Από τα ίδια μαγαζιά μπορείτε να προμηθευτείτε και ένα ανακλαστικό γιλέκο, που στο δρόμο φαίνεται πραγματικά από πολύ μακριά, είτε είστε πάνω στη μηχανή σας είτε όχι…

Τέλος μη ξεχνάμε ότι γενικά:

  • Στατιστικά ένας κακός οδηγός που βρίσκεται στο δρόμο μαζί μας το βράδυ γίνεται χειρότερος!
  • Στατιστικά οι…<<σκούροι>> (σκουρόχρωμες μηχανές, σκουρόχρωμος εξοπλισμός ασφαλείας αναβάτη κλπ) έχουν 25% περισσότερες πιθανότητες ατυχήματος από τους <<ανοιχτόχρωμους>> (ανοιχτόχρωμες μοτο, ανακλαστικά σε ρούχα κλπ)
  • Η κούραση αποτελεί το χειρότερο εχθρό και ισοδυναμεί με κάποιον που οδηγεί υπό την επήρεια αλκοόλ, στη μείωση των αντιδράσεων.0πότε κάνουμε και καμία στάση για καφεδάκι-τσιγάρο σε αυτή τη περίπτωση έτσι?
  • Μειώνουμε τη μέση ταχύτητά μας, μια και όπως προαναφέρθηκε, ουσιαστικά βλέπουμε ότι φωτίζεται μόνο.
  • Μεγαλώνουμε τις αποστάσεις από τα προπορευόμενα οχήματα.
  • Χρησιμοποιούμε τη μεγάλη σκάλα όταν δεν υπάρχουν οχήματα εμπρός μας, είτε στο δικό μας είτε στο αντίθετο ρεύμα.

Υ.Γ: Καλό είναι λοιπόν να μην τα αφήνουμε όλα στη καλή μας τύχη, αλλά να κάνουμε και 5 πράγματα που μπορούν να λειτουργήσουν ως πολλαπλασιαστές ασφαλείας για μας!

 

Το άρθρο είναι δημοσιευμένο και στο www.motosikleta.gr

ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΗ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ!!