ΠΗΛΙΟ (Κυκλώνοντας το βουνό των κενταύρων)

Κείμενο/φωτογραφίες : Σωκράτης Πανουσίου

image

Το Πήλιο είναι ένα από τα ομορφότερα ελληνικά βουνά. Αποτελεί ταυτόχρονα και έναν από τους δημοφιλέστερους προορισμούς της πατρίδας μας.  Με μέγιστο υψόμετρο τα 1.624 μέτρα και θέα το Αιγαίο και τον Παγασητικό, το «Βουνό των Κενταύρων»* συνδυάζει με απίστευτη αρμονία την οργιώδη βλάστηση, τα άφθονα πηγαία νερά, τις πεντακάθαρες εξωτικές παραλίες, τα αρχοντικά με την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική φυσιογνωμία και την αυθεντική ελληνική παραδοσιακή κουζίνα.

Στο Πήλιο σύμφωνα με τη μυθολογία κατοικούσαν οι περιβόητοι Κένταυροι, πλάσματα που ήσαν κατά το ήμισυ άνθρωποι και κατά το ήμισυ άλογα! Ένας άλλος μύθος λέει ότι από την Ιωλκό (που βρισκόταν περίπου εκεί που βρίσκεται σήμερα ο Βόλος) ο Ιάσων επιβιβάστηκε στην Αργώ και ξεκίνησε την Αργοναυτική Εκστρατεία για να φέρει το χρυσόμαλλο δέρας από την Κολχίδα της Μικράς Ασίας.

image

Το Πήλιο θεωρείται και είναι το πιο πυκνοκατοικημένο Ελληνικό βουνό. Στον κυρίως όγκο του βουνού βρίσκονται περίπου 30 παραδοσιακά χωριουδάκια, το καθένα με το δικό του χαρακτήρα, τα περιποιημένα σπιτάκια, τους ξενώνες, τις ταβέρνες, τα καλντερίμια και τα "παζάρια". Έτσι αποκαλούν στο βουνό των Κενταύρων τις πλατείες. Και τι πλατείες! Η μία πιο όμορφη από την άλλη! Όλες με τον απαραίτητο πλάτανο, την πέτρινη βρυσούλα, τα καφενεδάκια και τα τσιπουράδικα!Ειδικότερα η κυκλική διαδρομή ξεκινώντας από Βόλο προς Πορταριά – Μούρεσι – Τσαγκαράδα – Μηλιές – Αγριά και επιστροφή στο Βόλο είναι γνωστή στους ντόπιους αλλά και στον ταξιδιάρικο μοτοσυκλετιστικό κόσμο και ονομάζεται «μεγάλος γύρος του Πηλίου».

Ξεκινώντας από Βόλο αξίζει να περάσουμε πρώτα από την πανέμορφη Μακρυνίτσα που θεωρείται – όχι άδικα – και το «μπαλκόνι του Πηλίου». Χαρακτηρισμός αρκετά πετυχημένος μιας και η Μακρυνίτσα έχει την ιδιαιτερότητα να είναι χτισμένη αμφιθεατρικά σε υψόμετρο από 300 μ. μέχρι 850 μ. με την κεντρική της πλατεία να είναι στα 625 μ. , απ’ όπου ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει την άπλετη θέα προς Βόλο και τον Παγασητικό Κόλπο. Διατηρητέος οικισμός μιας και ξεχωρίζει για την αρχιτεκτονική του φυσιογνωμία, τα καλοδιατηρημένα και αναστηλωμένα αρχοντικά του, τα γραφικά και αριστοτεχνικά καλντερίμια του, τις 60 περίπου παραδοσιακές του κρήνες (από τις οποίες οι 40 έχουν χαρακτηριστεί ιστορικά διατηρητέα μνημεία) και το καταπράσινο τοπίο με τα πλατάνια, τις καστανιές, τις καρυδιές και τις οξιές. Ο δρόμος τερματίζει στην πλατεία Μπράνη όπου είναι και το Παρκινγκ για τα οχήματα μιας και ο πλακόστρωτος κεντρικός δρόμος που ξεκινάει από εκεί χρησιμοποιείται μόνο για προσωρινή επιβίβαση αποβίβαση. Εμείς κινηθήκαμε άνετα σε αυτόν αφού ήταν και επιλέξαμε να χρησιμοποιήσουμε την Μακρυνίτσα ως διαμονή και βάση για τις περαιτέρω εξορμήσεις μας.

Μακρυνίτσα (Το μπαλκόνι του Πηλίου)

Ο κεντρικός δρόμος:

image

Επόμενος προορισμός  Πορταριά (3χιλ. από Μακρυνίτσα) και συνεχίζουμε ανηφορικά μέχρι τα Χάνια (1200μ. υψόμετρο) το χειμερινό θέρετρο όπου αποτελεί ορμητήριο για τους λάτρεις του χειμερινού σκι μιας και λίγο μετά βρίσκεται η τοποθεσία Αγριόλευκες με το πολύ καλά οργανωμένο χιονοδρομικό κέντρο Πηλίου (1427μ). Tip… Όσο δεν υπάρχει χιόνι προσφέρεται και για κάποιες «ειδικές» διαδρομές με μηχανή.

Από εκεί ξεκινάει η κατάβαση με θέα πλέον προς το Αιγαίο. Ο δρόμος στο τμήμα αυτό (επαρχ. Δρόμος Κισσού) είναι σχετικά νέος οπότε η ποιότητα του οδοστρώματος είναι άριστη προσφέροντας καλή πρόσφυση, ωστόσο δεν μπορείς να χαλαρώσεις με το δίτροχο αφού οι δρόμοι σε όλο το βουνό είναι σχετικά στενοί και απαιτείται πολύ προσοχή. Εναλλακτικά υπάρχει και δρόμος προς Ζαγορά που είναι εξίσου όμορφος και γραφικός ειδικά στα πρώτα χιλιόμετρα.

image

Κατηφορίζοντας φτάνουμε στο Μούρεσι και σε άλλα τουριστικά θερινά θέρετρα με υπέροχες εξωτικής ομορφιάς παραλίες (εκτεθειμένες όμως στον Βοριά). Το γνωστότερο είναι ο Άγιος Ιωάννης (επίνειο του Αγ. Δημήτριου) όπου υπάρχει και το οργανωμένο camping PapaNero στην ομώνυμη παραλία.

Λίγο παραπέρα είναι η Τσαγκαράδα που λέγεται ότι είναι ένα χωριό μέσα στο δάσος ή το δάσος είναι μέσα στο χωριό. Ο παραδοσιακός αυτός οικισμός είναι ο πιο αραιοκατοικημένος, όχι μόνο στο βουνό των Κενταύρων, αλλά και σε ολόκληρη την Ελλάδα, αφού στην ουσία πρόκειται για μία πολύ μεγάλη περιοχή πνιγμένη στο πράσινο. Τα ψηλότερα σπίτια βρίσκονται στα 540 μ. υψόμετρο και τα χαμηλότερα δίπλα στη θάλασσα. Η κεντρικότερη πλατεία (της Αγ. Παρασκευής) έχει 420 μ. υψόμετρο.

Χάρη στην οργιώδη βλάστηση, τους θερινούς μήνες η θερμοκρασία στα ψηλότερα σημεία του χωριού είναι το μεσημέρι έως και 8°C χαμηλότερη απ’ ό,τι είναι την ίδια ώρα στα χαμηλά, δηλαδή στη θάλασσα. Κάνεις δηλαδή το μπάνιο σου στη θάλασσα και σε 5 λεπτά αράζεις σε κάποια δροσερή πλατεία για τα περαιτέρω σχετικά μεζεδάκια…

image

Άξιο αναφοράς και το ομώνυμο πετρόχτιστο τοξωτό γεφύρι. Χτίστηκε τον 18ο αιώνα (Χτίστηκε το 1787) και γεφυρώνει το φαράγγι του Μυλοποτάμου που βρίσκεται ανάμεσα στην Τσαγκαράδα και το Ξουρίχτι. Η πρόσβαση σε αυτό είναι πολύ εύκολη. Από τον κεντρικό δρόμο μετά την πινακίδα που οριοθετεί την Τσαγκαράδα θα συναντήσετε μία πινακίδα που γράφει «παλιό γεφύρι». Ένα κατηφορικό μονοπάτι ανάμεσα στις καστανιές σας οδηγεί σε λίγα λεπτά σε ένα απίθανο μέρος μέσα στο δάσος με τα πλατάνια.

Από Τσαγκαράδα επίσης μπορεί να υπάρξει άλλη μια μικρή απόκλιση (7 χιλ.) προς την χιλιο φωτογραφημένη παραλία του Μυλοπόταμου. Στην ουσία πρόκειται για μια διπλή παραλία που χωρίζεται φυσικά σε βόρειο και νότιο μέρος μέσω ενός τρύπιου βράχου που επιτρέπει την επικοινωνία των δύο τμημάτων.

Περνώντας το καταπράσινο φαράγγι συνεχίζουμε τον δρόμο προς Μηλιές – Βυζίτσα – Πινακάτες. Οικισμοί που ξεχειλίζουν από γραφικότητα και την ιδιαίτερη πηλιορείτικη αρχιτεκτονική. Όχι άδικα θεωρείται ότι αυτοί οι γραφικότατοι οικισμοί αποτελούν ένα ζωντανό υπαίθριο μουσείο της παραδοσιακής πηλιορείτικης αρχιτεκτονικής.

Η μαρμάρινη νεοκλασική κρήνη με λεοντοκεφαλές του 1894

image

Άξιο αναφοράς η αναβίωση του θρυλικού «Μουντζούρη» το τρενάκι που τα τελευταία χρόνια μπήκε και πάλι στις ράγες και ξεκινάει από τα Άνω Λεχώνια και καταλήγει στις Μηλιές. Παλαιότερα η αφετηρία του ήταν στο κέντρο του Βόλου και εξυπηρετούσε όλη την επιβατική κίνηση προς το νοτιοδυτικό τμήμα του βουνού. Σήμερα πλέον έχει τουριστικό χαρακτήρα και εκτελεί δρομολόγια κυρίως τη θερινή σεζόν.

Ο Θρυλικός Μουντζούρης:

image

Από εκεί κατηφορίζουμε  με θέα πλέον τον Παγασητικό ,μια υπέροχη διαδρομή  με συνεχόμενα στροφηλίκια. Φθάνοντας στον Αγιο Βλάσιο (παλαιότερα το χωριό λεγόταν Καραμπάσι) η βλάστηση σκεπάζει τον δρόμο. Το κομμάτι της διαδρομής που αξίζει περισσότερο είναι τα 2-3 χλμ. από τον οικισμό Παλαιόκαστρο μέχρι τα Άνω Λεχώνια. Ο δρόμος χώνεται μέσα σε μια ρεματιά με πυκνή αδιαπέραστη βλάστηση, σα να είμαστε στη ζούγκλα! Στο μεγαλύτερο τμήμα αυτού του κομματιού ο ήλιος δεν φτάνει ποτέ στο έδαφος, αφού τα δέντρα εκατέρωθεν του οδοστρώματος είναι τόσο σφιχτά αγκαλιασμένα, που δυσκολεύεσαι να ξεχωρίσεις ποιο κλαδί ανήκει σε ποιο δέντρο ενώ με άφθονα ρυάκια κυλούν δίπλα στο δρόμο.

Από εκεί μπορούμε να αποκλίνουμε αν θέλουμε προς Άγιο Λαυρέντιο (10 χιλ στο πήγαινε).

Εν κατακλείδι ακολουθούμε την διαδρομή προς Αγριά και στην συνέχεια οδηγούμε προς Βόλο όπου κλείνει και η κυκλική διαδρομή μας. 
Το Πήλιο δίνει την ευκαιρία σε κάθε μοτοταξιδιώτη να απολαύσει αυτήν την ευλογημένη γη κατά μήκος του οδικού του δικτύου αλλά και μέσω των κατάφυτων μονοπατιών του! Είναι ένας "πρέπει να πας " προορισμός για όλους !

image

Ευχαριστώ πολύ τον φίλο μοτοσικλετιστή Σωκράτη Πανουσίου για την παραχώρηση του άρθρου.

Το άρθρο έχει δημοσιευτεί και στο Moto Taxidiotis

Advertisements

Benka Pulko (1 Woman … 1 Motorcycle … 1 World)

1 Woman …  1 Motorcycle … 1 World

Benka Pulko 3

Χαζεύοντας στο internet έπεσα πάνω σε αυτή την σελίδα www.benkapulko.com. Πρόκειται για μία κοπέλα από την Σλοβενία που ενώ δεν είχε ιδέα από μοτοσικλέτες, πήρε μια BMW F650 κι έκανε μόνη της το γύρο του κόσμου σε πεντέμισι χρόνια!

1 woman
1 BMW motorcycle
1 world
5.5 years
7 continents
75 countries
111,856 miles
2 Guinness Records
35,000 photographs
19 tire changes
10 chain sets
$7 a day
5 stitches
1 ten-day hospital stay
1 endless number of amazing memories
June 19, 1997 – December 10, 2002

Αξίζει να επισκεφτείτε το site της.

Benka Pulko 2

LONG WAY ROUND – LONG WAY DOWN

LONG WAY ROUND

A once in a lifetime adventure….

Setting off in London in April 2004, Ewan and Charley travelled through some of the most beautiful, and at times dangerous, terrain the world has to offer. Crossing over into mainland Europe, they rode through France, Belgium, Germany, Czech Republic, Slovakia, Ukraine, Russia, Kazakhstan, Mongolia, Siberia, Alaska, Canada before arriving 115 days later at their final destination, New York City, USA.

LONG WAY DOWN

Another trip of a lifetime…

After circumnavigating the world on their epic journey,Long Way Round, Ewan and Charley couldnt wait for they next great biking adventure.Their new challenge took them from the northern-most tip of Scotland,John O’Groats down to the Southern-most tip of Africa,Cape Agulhas.Riding through Western Europe and Eastern Africa, the guys mixed their love of motorbikes with the irresistible lure of far-flung roads on the ultimate expedition, riding their BMW GS-1200 Adventures on any and all terrains.

They stopped along the way to visit some of the most incredible natural and cultural wondres the world has to offer,saw African wildlife up close, and most importantly got to know the local people in the countries they visited.It’s the second journey of a lifetime for Ewan and Charley, and all the fans can share their motorbike travels with them through Lond Way Down.

Περισσότερες λεπτομέρειες και για τα δύο ταξίδια μπορείτε να δείτε εδώ..

http://www.longwayround.com

http://www.longwaydown.com/

Ορεινή Κορινθία – Λίμνη Δόξας

 

Αφετηρία το απάνεμο ακροθαλάσσι του Κορινθιακού κόλπου. Προορισμός η λίμνη Δόξας… H πορεία χαράζεται ανάμεσα σε βουνοκορφές, χαράδρες, γραφικά χωριά και έλατα.Οι συνεχείς στροφές μάς ανεβάζουν στα… σύννεφα και μας προσγειώνουν στην αγκαλιά της κοιλάδας.

Με μια ματιά: Το οδοιπορικό μας, σε τούτη τη γωνιά του Μοριά, θα ξεδιπλωθεί κατά κύριο λόγο στο δασωμένο αυχένα που συνδέει τους ορεινούς όγκους του Χελμού και της Ζήρειας και βρίσκεται στα όρια των νομών Κορινθίας και Αχαΐας, σε μια περιοχή γνωστή στους ντόπιους ως βουνά του Σαραντάπηχου. Το σύνολο της ορεινής διαδρομής ξεδιπλώνεται σε ασφάλτινους δρόμους, όμως όσοι αγαπούν τις χωμάτινες διαδρομές στα φθινοπωρινά δάση, σίγουρα θα βρουν το μικρό τους παράδεισο εδώ στην αγκαλιά των βουνών.

ΧΑΡΑΖΩ ΠΟΡΕΙΑ

Το παραλιακό Δερβένι απέχει από την Κόρινθο μόλις 55 χλμ. Βέβαια, ο εθνικός δρόμος Κορίνθου – Πατρών σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ταχείας κυκλοφορίας και ασφαλούς μετακίνησης (τσάμπα τα πανάκριβα διόδια). Ωστόσο, ακόμη κι έτσι, με τις συντηρητικότερες εκτιμήσεις, δεν θα χρειαστεί να οδηγήσετε περισσότερο από 35 με 40 λεπτά. Αράξτε σε κάποια από τις παραλιακές καφετέριες και με φόντο το ειρηνικό τοπίο της κλειστής θάλασσας του Κορινθιακού, χαράξτε την ορεινή σας πορεία.

1. Δερβένι – Εβροστίνα: Από Δερβένι, ένας στενός ασφάλτινος δρόμος περνά κάτω από την εθνική οδό και αρχίζει να στριφογυρνά αδιάκοπα στη ράχη ενός εκτεταμένου, γυμνού στα χαμηλότερα και ελατόφυτου στα ψηλά, διάσελου. Στα πρώτα χιλιόμετρα, η θέα προς τον Κορινθιακό και τα απέναντι βουνά της Ρούμελης είναι συναρπαστική. Στη συνέχεια, ο δρόμος χάνεται ανάμεσα στα δάση και στα σύννεφα και το μόνο που διακρίνεται είναι οι γυμνές χιονισμένες κορφές που λαμπυρίζουν στο φως του χειμώνα. Μετά από 14 χλμ. συνεχούς ανάβασης θα φτάσετε στην Εβροστίνα -παλαιότερη ονομασία Ζάχολη- που βρίσκεται σε ύψος 650 μ. Το χωριό υποδέχεται τους επισκέπτες του με μία υπέροχη πλατεία, αγνάντι στον Κορινθιακό κόλπο, αλλά και στις απέναντι ακτές της Ρούμελης. Στην έξοδο του χωριού ξεχωρίζει ο επιβλητικός πολύτρουλος ναός του Αγίου Γεωργίου, κτίσμα του 1811, πρόσφατα αναπαλαιωμένος. Ωστόσο, η ανάβαση επιμένει ακόμη και μετά την Εβροστίνα.

2. Εβροστίνα – Αυχένας Σαραντάπηχου: Οδηγείτε για ακόμη 8 χλμ., ώσπου σε υψόμετρο 1.200 μ. συναντάτε διασταύρωση. Σε αυτό το σημείο αξίζει να σταματήσετε λίγο και να απολαύσετε το πανόραμα των ψηλότερων βουνών της Βόρειας Πελοποννήσου που ορθώνεται ολόγυρα. Ο δρόμος δεξιά οδηγεί προς Καρυά, ένα μικρό χωριό που σιγά-σιγά εξελίσσεται σε ορεινό θέρετρο και συνεχίζει με άφθονες στροφές μέσα από ελατόδασος για τα Τρίκαλα Κορινθίας. Το αριστερό παρακλάδι κατηφορίζει παράλληλα με την κοίτη του Όλβιου ποταμού, πάντα σε ασφάλτινο οδόστρωμα, για τα χωριά του Φενεού και τη λίμνη Δόξα, ενώ στενότερος δρόμος δεξιά (στη συνέχεια γίνεται χωμάτινος) τρυπώνει στο ελατοδάσος και καταλήγει στο απόμερο χωριό Σαραντάπηχο.

3. Αυχένας – Κάτω Ταρσός: Κατηφορίζετε ευχάριστα για 9 χλμ. και στη διασταύρωση στρίβετε δεξιά για το χωριό Κάτω Ταρσός, όπως δείχνουν οι ταμπέλες. Μετά από 1.500 μ. συναντάτε τον οικισμό. Από εδώ συνεχίζετε σε στενό λασπωμένο χωματόδρομο και καταλήγετε στην είσοδο της Παναγιάς του Βράχου. Το θέαμα του συμπαγούς κάθετου βράχου που ορθώνεται σαν θεόρατο τείχος στη μέση του δάσους, είναι κάτι παραπάνω από επιβλητικό. Εκεί, σε μια βαθιά ρωγμή της πέτρας, βρίσκεται φωλιασμένο το απέριττο ξωκλήσι. Η τοποθεσία γοητεύει με την πρωτόγονη απλότητα και τη μεταφυσική -θα έλεγε κάποιος- ησυχία της.

4. Κάτω Ταρσός – Μεσινό: Επιστρέφετε πίσω στον κεντρικό δρόμο και κατηφορίζετε εύκολα πλέον προς την κοιλάδα του Φενεού. Στα 3 χλμ. συναντάτε τη διασταύρωση. Ο δρόμος αριστερά καταλήγει στο χωριό Φενεός. Περνάτε το αριστερό παρακλάδι και τη γέφυρα του Όλβιου ποταμού και αφού συναντήσετε τα όμορφα χωριά Στενό και Γκούρα που φωλιάζουν στα δυτικά ριζά της Ζήρειας, συνεχίζετε για Μεσινό. Ολόγυρα απλώνεται η εύφορη κοιλάδα του Φενεού, που σήμερα στο μεγαλύτερο μέρος της καλλιεργείται. Στα αρχαία χρόνια η περιοχή πλημμύριζε και τα νερά σκέπαζαν ακόμη και τα χωριά.

5. Μεσινό – Λίμνη Δόξας: Από το χωριό Μεσινό, ένας ευθύς δρόμος που διατρέχει την κοιλάδα θα σας φέρει στο χωριό Αρχαία Φενεός ή Καλύβια, όπου και ξεκινά η καταπληκτική διαδρομή για τις όχθες της λιλιπούτειας τεχνητής λίμνης Δόξα. Ένα μικρό φράγμα συγκρατεί την ορμή του ορεινού ποταμού Δόξα και τα εγκλωβισμένα νερά δημιουργούν τη νεότευκτη γαλάζια κηλίδα που βλέπουμε σήμερα. Περιμετρικά της λίμνης υπάρχει ασφάλτινος πλέον δρόμος με ήπιες κλίσεις (10 χλμ.). Πάντως, το ενδιαφέρον των επισκεπτών εστιάζει στο Παλιομονάστηρο, δηλαδή το εκκλησάκι που βρέθηκε μετά από τα έργα να ακουμπά πάνω σε μικροσκοπικό νησάκι, κυκλωμένο από τα νερά της λίμνης. Αντίκρυ στην κατάφυτη πλαγιά του βουνού διαγράφεται η λιτή παρουσία του ιστορικού μοναστηριού του Αγίου Γεωργίου, που απέχει από τις όχθες της λίμνης 2 χλμ. Οι μοναχοί, πάντα φιλόξενοι και χαμογελαστοί, μετά τη φιλική υποδοχή ξεναγούν τους επισκέπτες στους ιερούς χώρους και δείχνουν το σημείο όπου λειτουργούσε το κρυφό σχολειό στα χρόνια της Τουρκοκρατίας.

Ας το μάθουμε κι αυτό: Μέχρι το 1829, στο σημείο όπου σήμερα απλώνεται το οροπέδιο του Φενεού, υπήρχε μια αρκετά μεγάλη λίμνη. Αργότερα όταν καθαρίστηκαν οι καταβόθρες, η λίμνη στο μεγαλύτερο μέρος της αποστραγγίστηκε. Σύμφωνα με τον Παυσανία, την αρχαία λίμνη του Φενεού αποστράγγισε ο Ηρακλής, φτιάχνοντας βάραθρα και αλλάζοντας την κοίτη του Όλβιου ποταμού.

Εναλλακτικές διαδρομές: Στην περιοχή του Φενεού μπορείτε να έρθετε και μέσω Κιάτου – Στυμφαλίας. Η πορεία, έντονα ορεινή, αν και έχει αρκετές στροφές, σίγουρα δεν θα σας αφήσει αδιάφορους. Η όμορφη αυτή διαδρομή αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον μετά το χωριό Καλλιανοί, όταν η μυθική λίμνη κυριαρχεί στο τοπίο. Στη συνέχεια έρχεται η ελατοσκέπαστη Καστανιά (51 χλμ. από Κιάτο). Πάνω από το χωριό, σε κατάφυτο διάσελο σε υψόμετρο 1.200 μ., ξανοίγεται το πανόραμα του υψιπέδου του Φενεού. Από εδώ θα κατηφορίσετε με άφθονες στροφές για Μοσιά, Γκούρα και τα υπόλοιπα χωριά. Αν ανηφορίσετε στο Φενεό από Δερβένι μπορείτε να επιστρέψετε στην Κόρινθο μέσω Καστανιάς – Στυμφαλίας – Κιάτου.

Off- road αποδράσεις

Οι επιλογές για χωμάτινες διασχίσεις, ειδικά τώρα το φθινόπωρο που τα χιόνια δεν έχουν κλείσει τα ορεινά περάσματα, είναι άφθονες. Η χρήση ενός καλού χάρτη και η σύνεση στην οδήγηση θα σας βοηθήσουν να απολαύσετε μερικά από τα ομορφότερα τοπία της ορεινής Πελοποννήσου.

Ενδεικτικά να αναφέρουμε τις εξής διαδρομές:

Λίμνη Δόξας – Ζαρούχλα: Από το χωριό Φενεός, καλός χωμάτινος, μα με γρήγορες στροφές δρόμος, τραβερσάρει τα δασωμένα υψώματα πάνω από τη λίμνη της Δόξας και χάνεται στο δρυοδάσος. Μετά το ύψωμα του Προφήτη Ηλία υπάρχουν έλατα και ορεινά πεύκα, ενώ ψηλότερα και σε ύψος 1.500 μ. το οδόστρωμα χειροτερεύει. Προσέξτε να μην στρίψετε σε δευτερεύοντα χωματόδρομο και συνεχίστε να κατηφορίζετε για Ζαρούχλα, όπου ιδανικό σημείο για στάση είναι η θέση «Ριζιανά» με εγκαταστάσεις αναψυχής. Στη Ζαρούχλα θα βρείτε ευκολίες τόσο για φαγητό όσο και για διαμονή. Στη συνέχεια, μέσω ασφάλτινου δρόμου, περνάτε τη λίμνη Τσιβλού και κατηφορίζετε προς Ακράτα.

Γκούρα – Τρίκαλα Κορινθίας: Από την Γκούρα ή το Μεσινό θα ανηφορίσετε για το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου και στη συνέχεια θα τραβήξετε για το περίφημο δάσος του Μαυρόλογγου (προσοχή, ο δρόμος είναι υπό κατασκευή). Θα βγείτε στο υψίπεδο της Ζήρειας, όπου βρίσκονται τα ορειβατικά καταφύγια και το μικρό χιονοδρομικό κέντρο, και θα αρχίσετε να κατηφορίζετε για τα Τρίκαλα Κορινθίας και τις τρεις συνοικίες τους. Από τα Άνω Τρίκαλα μπορείτε να κατηφορίσετε εύκολα προς το Ξυλόκαστρο (30 χλμ).

Πώς θα πάτε: Από το Δερβένι, που βρίσκεται πάνω στον εθνικό δρόμο Κορίνθου – Πατρών, θα ανηφορίσετε για Εβροστίνα και θα συνεχίσετε για Ταρσό, Στενό, Γκούρα (45 χλμ. από Δερβένι). Πρατήρια βενζίνης θα βρείτε στα χωριά Μοσιά, Μεσινό και Αρχαία Φενεός.

Διαμονή

Γκούρα: Ξενώνας «Καλλιστώ», τηλ. 27470-51080, ξενώνας «Σεμέλη», τηλ. 27470-51319, 51195, «Γκούρα», τηλ. 27470-51343, 51355, διαμερίσματα «Μανίκας», τηλ. 27470-51358, «Αρχοντικό Πρεδάρη», τηλ. 27470-51233 και η καινούργια μονάδα «Όλβιος», τηλ. 27470-51079, 51435. Αρχαία Φενεός: «Ο μίτος της Αριάδνης», τηλ. 27470-41254. Καρυά: «Καρυάτις Resort», πολυτελείς μεζονέτες και δωμάτια με τζάκι, αυτόνομη θέρμανση, τηλεόραση, χώρο στάθμευσης και απεριόριστη θέα, τηλ. 24730-91000, 24515. Πανόραμα: «Ξενώνας Αλεξίου», τηλ. 27420-26200 και συγκρότημα κατοικιών «Η Φενεάτις», τηλ. 27470-41456. Μεσινό: «Εν Φενεώ», τηλ. 27470-41444. Στενό: Στο δρόμο για Φενεό «Τα λημέρια του Πάνα», τηλ. 27430-91115. Εβροστίνα: Παραδοσιακός ξενώνας «Εβροστίνη», τηλ. 27430-32122.

ΦαγητόΣτα Καλύβια Φενεού λειτουργεί η καλή παραδοσιακή ταβέρνα-εστιατόριο «Καπρίς». Στην Γκούρα θα βρείτε την ψησταριά «Πευκάκια» (στο δρόμο προς Στενό). Στην πλατεία της Γκούρας μπορείτε να φάτε στο κουτούκι «Κληματαριά» και στο μεζεδοπωλείο «Πέτρινο». Στο Μεσινό υπάρχουν οι ταβέρνες «Το χωριάτικο» και «Τα τρίκρηνα». Ερχόμενοι από Δερβένι θα σταματήσετε στην Εβροστίνα, στη χασαποταβέρνα «Κοραής».

Πηγή: http://www.mototriti.gr

ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΤΩΝ ΤΡΕΛΩΝ ΣΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΜΠΑΦΙ

Κυριακή πρωί και χτυπάει το τηλέφωνο.
Ποιός να είναι πρωί – πρωί , το πρώτο που σκέφτηκα ήταν η δουλεία… κοίτα να δεις που κάποια μαλακιά(ως συνήθως) θα έχει γίνει και θα πρέπει να την καλύψω.
Και ΕΥΤΥΧΩΣ έσκασε η πρόταση…..
Δεν ανηφορίζουμε προς Πάρνηθα και να περάσουμε και από το καταφύγιο για φαγητό/καφεδάκι???

Ε δεν θέλουν και πολύ σκέψη αυτά τα πράγματα. Ειδικά αν είναι και σε απόσταση αναπνοής από την Αθήνα.

¨Λοιπόν…. σε μισή ώρα ραντεβού στην Εθνική..¨

Λόγο κρύου επιλέξαμε να πάμε με το αυτοκίνητο.

Η διαδρομή ομορφαίνει από την στιγμή που αφήνεις πίσω σου τις ταβέρνες στους πρόποδες της Πάρνηθας και αρχίζεις να ανεβαίνεις το βουνό. Η θερμοκρασία πέφτει και από κάτω φαίνονται τα σπίτια της Αθήνας στριμωγμένα το ένα πάνω στο άλλο.

εθνική

δρομος

view

view2

Λίγο πριν φτάσουμε στο Καζίνο κάνουμε αριστερά (προς το στρατόπεδο της αεροπορίας όσοι γνωρίζουν) και συνεχίζουμε ευθεία μέχρι να συναντήσουμε την πινακίδα του καταφυγίου.(Μην τρομάξετε αν συναντήσετε κανένα Ελάφι μπροστά σας.. ΠΡΟΣΟΧΗ κυκλοφορούν ελεύθερα.)

ελαφι

ελάφι

Παρκάρουμε το αυτοκίνητο στο PARKING και συνεχίζουμε με τα πόδια. (ελάτεεε… μην βαριέστε μικρό μονοπατάκι είναι…!!!)
Εμείς δυστυχώς δεν είχαμε πολύ ορατότητα να απολaύσουμε την θέα γιατί την συγκεκριμένη ημέρα είχε ομίχλη. Αλλά και έτσι ήταν τέλεια. (Υψόμετρο 1161μ.)

παρνηθα

παρνηθα2

Και λίγα λόγια για το καταφύγιο τώρα («κλεμμένα» απο την σελίδα τους)..

Από το 1933 ο Ελληνικός Ορειβατικός Σύνδεσμος (Ε.Ο.Σ.) Αθηνών ανέλαβε την πρωτοβουλία της ανέγερσης καταφυγίου επί της Πάρνηθας. Για το σκοπό αυτό αγόρασε το 1936 από το Υπουργείο Γεωργίας, μέσα στον Εθνικό Δρυμό Πάρνηθας, οικόπεδο ενός στρέμματος στη θέση Λάκα Μπάφι, το οποίο πλήρωσε και απόκτησε τίτλους.

Τον Απρίλη του 1937 έγινε η κατάθεση του θεμελίου λίθου του καταφυγίου. Το πρώτο μέρος ολοκληρώθηκε το φθινόπωρο του 1939 με χρήματα που συγκεντρώθηκαν με έρανο κυρίως από τα μέλη του Ορειβατικού, αλλά και άλλων αδελφών σωματείων. Η προσωπική εργασία, που αφιλοκερδώς προσφέρθηκε πρόθυμα από τα μέλη του Ορειβατικού, ήταν μεγάλη.Αργότερα κατά το μεγαλύτερο διάστημα της Γερμανικής κατοχής το καταφύγιο είχε καταληφθεί από τους Γερμανούς, οι οποίοι δεν επέτρεπαν στα μέλη του Ορειβατικού να πλησιάσουν. Οι Γερμανοί έκαναν μερικές προσθήκες και επιδιορθώσεις στο κτίριο.
Μετά τον πόλεμο, το 1946, παραχωρήθηκε από την ΟΥΝΡΑ μία ηλεκτρογεννήτρια στο καταφύγιο λύνοντας έτσι το μεγάλο πρόβλημα ηλεκτροφωτισμού του καταφυγίου.

Το 1948, με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Πάρνηθα, απαγορεύτηκαν οι αναβάσεις στην Πάρνηθα και ο Ορειβατικός διατάχθηκε να απομακρύνει και τον φύλακα του καταφυγίου.

Μετά το 1949 αρχίζει ο Γολγοθάς για την εξεύρεση χρημάτων για τις μεγάλες επισκευές που χρειαζόταν το καταφύγιο.

Το 1951, το «Εθνικό Ίδρυμα» έρχεται αρωγός στην προσπάθεια του Ε.Ο.Σ. Αθηνών για την επισκευή και αποκατάσταση του κτιρίου το οποίο βρίσκεται σε απελπιστική κατάσταση μετά την αποχώρηση του στρατού. Κατόπιν, το 1952, η εταιρεία «Λαναρά» προμηθεύει το καταφύγιο με κουβέρτες δωρεάν, και το 1953 η εταιρεία «Παπαστράτος» χορηγεί στον Ε.Ο.Σ. Αθηνών το ποσό των δέκα εκατομμυρίων για την επισκευή του καταφυγίου.

Ο (τότε) Διάδοχος Παύλος, δωρίζει όλη την επίπλωση του καταφυγίου από την οποία σώζονται μέχρι σήμερα τα τραπέζια και οι πάγκοι
Αργότερα, το 1959, ο Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού, χορηγεί στον Ε.Ο.Σ. Αθηνών με το, πραγματικά πρωτάκουστο τότε, ποσό των 100.000 δρχ. Τα μέλη συγκινούνται με αυτή τη χειρονομία και μαζεύουν με έρανο άλλες 50.000 δρχ.

Στις 11 Νοεμβρίου το 1964, ο Ε.Ο.Σ. Αθηνών δεξιώθηκε στο καταφύγιο Μπάφι τον Υφυπουργό Γεωργίας κ Μάλλιακα ο οποίος υποσχέθηκε ότι θα συμβάλλει στη δημιουργία ορεινού βοτανικού κήπου στο Μπάφι όπου θα συγκεντρωθούν σπάνια φυτά της Πάρνηθας. Αργότερα, στις 20 Δεκεμβρίου του ιδίου χρόνου, ο Διοικητής της Αγροτικής Τραπέζης, καθηγητή Αδαμάντιος Πεπελάσης, επισκέφθηκε το καταφύγιο Μπάφι και υποσχέθηκε και αυτός ότι θα βοηθήσει θετικά για τη δημιουργία ορεινού βοτανικού κήπου ο οποίος θα αποτελέσει ένα αξιόλογο επιστημονικό επίτευγμα. Κάτι που, προς τιμήν του, έκανε.

Tο 1966, o Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού θα επιχορηγήσει ξανά με 100.000 δρχ., τις εργασίες για το καταφύγιο της Πάρνηθας.
Τα επόμενα χρόνια, το καταφύγιο το φρόντιζε και το διαχειριζότανε ένας φύλακας μέχρι το 1983. Κατόπιν, τη διαχείριση την ανέλαβε ένα μέλος του Ε.Ο.Σ. Αθηνών προσφέροντας ένα μίσθωμα 80.000 δρχ. το χρόνο.

Το 1989, για πρώτη φορά στην ιστορία του Ορειβατικού, διενεργείται διαγωνισμός ο οποίος πετυχαίνει το μίσθωμα των 920.000 δρχ. Από τότε, πραγματικά το καταφύγιο παίρνει νέα όψη. Είναι καθαρό, γίνονται πολλές μικροεπιδιορθώσεις και συντηρήσεις και γενικά ευπρεπίζεται σημαντικά.

Η μίσθωση του καταφυγίου συνεχίζεται μέχρι το 1996. Από τότε ο Ε.Ο.Σ. Αθηνών αναλαμβάνει την αυτεπιστασία του καταφυγίου.

Το 2001, ο Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού ανέλαβε την ανακαίνιση του καταφυγίου η οποία ολοκληρώθηκε στις αρχές του 2002.Σήμερα, το καταφύγιο βρίσκεται στην καλύτερη δυνατή κατάσταση να φιλοξενήσει τους πεζοπόρους και τους ορειβάτες που αγαπούν την ορεινή φύση αλλά και όλους τους φυσιολάτρες. Επίσης, ο Ε.Ο.Σ. Αθηνών έχει τη δυνατότητα να παράσχει χώρο, ο οποίος βρίσκεται δίπλα από το καταφύγιο (λιβάδι), για φιλοξενία παιδικών κατασκηνώσεων και οργάνωση διαφόρων δραστηριοτήτων από προσκόπους.

http://www.mpafi.gr

αυλή μπάφι

μονοπάτι μπάφι

μπάφι

Πραγματικά ηρεμείς στο καταφύγιο..! Κάτσαμε, φάγαμε(σπιτικό φαγητό φυσικά απο τα χεράκια της  Κας Κικής), ήπιαμε καφεδάκι απολαύαμε την θέα, γνωριστήκαμε με τους κατοίκους της περιοχής (τα ελάφια) και ύστερα απο σύντομο περίπατο στην περιοχή (να χωνέψουμε κιόλας) πήραμε τον δρόμο της επιστροφής.

Υποσχεθήκαμε στον εαυτό μας ότι θα ξαναπάμε να μείνουμε Σαββατοκύριακο στα δωμάτια που διαθέτει. Απ ότι είδα βέβαια έχει υποστεί ζημιές απο πυρκαγιά, οπότε καλό είναι πριν πάτε να κάνετε ένα τηλέφωνο να δείτε σε τί κατάσταση είναι.

ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΜΠΑΦΙ

Πανεπιστημίου 46 -Αθήνα
ΤΚ 106 78
Τηλ. 210 2403556 (καταφύγιο)
και 210 38 33168 (γραφείο Αθήνας)
fax. 210 3833168

Ζάκυνθος (Συνάντηση με το Ship of Fools)

ΠΛΟΙΟ ΤΩΝ ΤΡΕΛΩΝ

Το πλοίο των τρελών συναντάει  για 2η φορά το  πραγματικό “ Ship of fools”. (Στη Ζάκυνθο αυτή την χρονιά.)

Το πλάνο των καλοκαιρινών διακοπών είχε βγει και το «πλήρωμα» ήταν έτοιμο για αναχώρηση..μέχρι την στιγμή που serfάρωντας στο διαδίκτυο ανακάλυψα ότι το Azart –Ship of fools θα είναι φέτος στην Ζάκυνθο.

Δεν μας πήρε πολύ να αποφασίσουμε να επισκεφτούμε την Ζάκυνθο μόνο και μόνο για να παρακολουθήσουμε για 2η χρονιά την παράσταση.

Για όσους δεν γνωρίζουν:

“The Ship of  Fools is an age old image of the world turned upside down, the heart of medieval carnival traditions. In Northern Europe, an image of a ship on wheels, a festive carriage on which the local fools were paraded. Around 1200 the ship showed on the crossroads and squares of Europe their buffoon theatre to farmers and laborers.

Inspired by this medieval image, the Ship of fools Azart now continues this tradition by presenting their comedy theatre in Mediterranean harbors. With their seating on the quay – side the ship serves as stage and décor as well as a remarkable sculpture in town and a powerful publicity statement.”

“This iron ship was built riveted in 1916 as any typical dutch sailing herring-net vessel of that era. In the first two years of her existence she served as sailing transport vessel in the inland waters of Holland as war raged over Europe. From 1918 she dedicated herself fully to the chase of millions of herring, a career she would fulfill for well beyond half a century on the stormy North Sea waters. In 1929 she got her first 110 HP motor and the skipper a small sail to protect himself from the wind. She was known in those days as ‘the red logger’ to distinguish her from her Scheveningen sisters who were all traditionally black. In 1940 she was seized by the German Navy who installed guns and a 180 HP Deutsche Werke for patrolling activities. After the war she was lengthened by 8 meters to carry more herring. In 1959 she got her present motor, a 220HP Industrie as well as her present bridge which was a second-hand-one from an old steam-logger. In 1971 she was the last ever ship who employed the herring-net technology over a tradition of 5 centuries which brought Holland protein and prosperity. She then served some years as a herring transport cargo from Iceland and Norway and later as a North Sea One-Day-Trip Fish&Beer experience. In 1978 she was reduced to her original size. The cultural foundation Azart bought the ship in 1989, called her Azart and transformed her in a Ship of Fools, home and transport of an artists’ collective and theatre company.”

http://www.azart.org

Προστέθηκε λοιπόν σαν προορισμός η Ζάκυνθος για μία διανυκτέρευση μόνο.(Έτσι κι αλλιώς ο λόγος της επίσκεψης ήταν για να ξαναδούμε το Ship of Fools και όχι να εξερευνήσουμε το νησί.) Μετά θα ακολουθούσε Σκιάθος , Κάλυμνος και στα ενδιάμεσα η Ιτέα.

Ξεκινήσαμε νωρίς το πρωί από Αθήνα και βγαίνοντας στην Εθνική οδό Αθηνών – Κορίνθου και εν συνεχεία Κορίνθου -  Πατρών( Ο Θεός να την κάνει..Εθνική.)χαράξαμε πορεία για Κυλλήνη.

1

Η διαδρομή δεν είχε κάτι το ιδιαίτερο αλλά δεν έχει σημασία ο δρόμος και ο προορισμός για έναν λάτρη των μηχανών.Αρκεί να είναι πάνω στην σέλα και απλά να ταξιδεύει. Είναι ευτυχισμένος που κατάφερε επιτέλους να ξεφύγει από την κλεισούρα του γραφείου, που μπορεί να νιώσει τον αέρα στο σώμα του και την μηχανή να «γουργουρίζει» ανάμεσα στα πόδια του. Η ταχύτητα ταξιδιού ήταν χαμηλή 120 – 140 …για να απολαμβάνουμε την διαδρομή και να είμαστε σίγουροι ότι θα φτάσουμε στον προορισμό μας. (Έτσι κι αλλιώς με το φόρτωμα που είχε η μηχανή.. τα παραπάνω χιλιόμετρα ήταν απαγορευτικά.Όσοι έχετε ταξιδέψει με το έτερον ήμισυ με μηχανή σίγουρα καταλαβαίνετε τί εννοώ)Είχαμε εξοπλιστεί και με καινούριο σύστημα ενδοεπικοινωνίας ώστε να είναι το ταξίδι πιο ευχάριστο για τον συνεπιβάτη.

2

Ύστερα από 290 χιλιόμετρα περίπου φτάσαμε στην Κυλλήνη και από εκεί περάσαμε απέναντι με το καράβι. Μπαίνοντας στο λιμάνι της Ζακύνθου άρχισε να φαίνεται το “Ship of Fools”….είχε περάσει ένας ολόκληρος χρόνος απο την τελευταία φορά που το είχαμε δεί και να πώ την αλήθεια δεν περίμενα να το ξαναδούμε τόσο σύντομα μιας και η βάση του είναι στο εξωτερικό.

3

Απ ότι φαίνεται όμως το πλήρωμά του αγάπησε την Ελλάδα και ήταν ξανά εδώ για νέες παραστάσεις. Οι αλλαγές που είχε ήταν καινούρια χρώματα στο μπροστινό μέρος και κάποιες αλλαγές στο πλήρωμα.(Μου έκανε μεγάλη εντύπωση που φέτος συμμετείχε και Έλληνας).

4

6

7

9

8

Η παράσταση ήταν ίδια .. “JASON AND THE GOLDEN FLECCE” αν και η περσινή ήταν καλύτερη. Όπως και να έχει ήταν κάτι το μαγικό..και απλό παράλληλα. Η αίσθηση να κάθεσαι στην προβλήτα του λιμανιού , να σε φυσάει δροσερό αεράκι και να παρακολουθείς θεατρική παράσταση χωρίς πανάκριβα σκηνικά..χωρίς φωτισμούς τελευταίας τεχνολογίας και με κουστούμια που τα ράβουν όλα μόνοι τους..είναι κάτι που σε ταξιδεύει σε άλλες εποχές. Έχουν κάνει δουλειά όλα αυτά τα παιδιά έχοντας στερηθεί πολλά πράγματα και τους αξίζει ένα μεγάλο μπράβο..και ο καλύτερος τρόπος είναι το ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑ.

The 2 captains

Ζούνε απλά και φτωχικά και το σπίτι τους είναι το Πλοίο..πατρίδα τους είναι οι χώρες που έχουν ταξιδέψει…και οικογένειά τους…….ΕΜΕΙΣ.

Φέτος όπως και πέρσι είχα τον ίδιο προβληματισμό!!!Ποιος είναι πιο ευτυχισμένος??? Αυτοί που ζούνε απλά και ρομαντικά(έστω και αν έχουν στερηθεί  πολλά)….ή εμείς….που μας έχει φάει το άγχος και η μιζέρια της Αθήνας.

Δεν θα συνεχίσω άλλο… θα σας αφήσω να προβληματιστείτε κι εσείς…..

11

ΚΑΛΑ ΤΑΞΙΔΙΑ..!!!

Β. ΙΤΑΛΙΑ 2009

 

I have a dream….

Από μικρός έχω μία εικόνα καρφωμένη στο μυαλό μου….. όταν γυρίζαμε με την οικογένεια μου την Ευρώπη σχεδόν κάθε καλοκαίρι οδικώς.

Ξεκινούσαμε από την Αθήνα προς Πάτρα  με το Fiat 131 (supermirafiori) που είχε τότε ο πατέρας μου φορτωμένο μέχρι πάνω και μπαίναμε στο καράβι με προορισμό την Ιταλία και από εκεί Γαλλία – Αγγλία – Σκωτία – Γερμάνια κτλ κτλ……

1

Θυμάμαι ακόμα πόσο εντύπωση μου είχε κάνει την πρώτη φορά που πάτησα το πόδι μου σε ξένη χώρα. Όλα μου φαινόντουσαν τόσο μα τόσο διαφορετικά.

Εκεί λοιπόν κόλλησα και την αρρώστια μου…

Μόλις είχαμε φτάσει στο λιμάνι της ANCONA ξημέρωμα και  περιμέναμε τον πατέρα μου να βγάλει το αυτοκίνητο από το καράβι. Χάζευα παρέες μηχανόβιων να ετοιμάζονται φορώντας τις στολές τους.. τα κράνη τους…τα γάντια τους….και μετά να καβαλάνε τις τεράστιες μηχανές (φορτωμένες όσο δεν πάει) και να εξαφανίζονται…

Αυτή η σκηνή ήταν η αφορμή για να αγαπήσω τις μηχανές. (Γέρασα και μυαλό δεν έβαλα…:-) Από τότε έλεγα στον εαυτό μου ότι κάποια στιγμή θα το ζήσω κι εγώ αυτό.

Τον περασμένο Οκτώβρη μας ήρθε η ιδέα να κάνουμε ένα ταξίδι στο εξωτερικό με την τότε μηχανή μου… Αναγκαστικά θα γινότανε Δεκέμβριο μιας και ήταν η μόνη περίοδος όπου μπορούσαμε να πάρουμε άδεια από τις δουλειές. Η αρχική ιδέα ήταν το ταξίδι να γίνει με το 250cc μηχανάκι που είχα (να δω που θα πηγαίναμε οι τρελοί με το 250???? Βεβαία θέληση να υπάρχει και ΟΛΑ γίνονται. Άλλος ταξιδεύει Αγγλία – Ελλάδα με ποδήλατο.. ) Μετά από ώριμη σκέψη αποφασίσαμε να ταξιδέψουμε με το αυτοκίνητο μιας και οι συνθήκες θα ήταν απαγορευτικές για ένα τέτοιο ταξίδι τον Δεκέμβριο..(κρύο – βροχή – πάγος).

Οπότε το ΜΕΓΑΛΟ ΜΟΥ ΟΝΕΙΡΟ αναβλήθηκε για κάποια άλλη στιγμή. Βέβαια  και με το αυτοκίνητο ήταν μαγικό το ταξίδι(και πιο άνετο) …άλλωστε δεν παίζει ρόλο με τί ταξιδεύεις….

Το πλάνο είχε ως εξής:

  • Αναχώρηση από Πάτρα με SUPERFAST XII και άφιξη στην ANCONA
  • Από ANCONA ξεκινήσαμε για FIRENTZE όπου και γυρίσαμε την περιοχή της Τοσκάνης(Siena – S.Gimignano – Pisa κ.α).
  • Από Ancona ανεβήκαμε βόρεια προς Padova
  • Βόλτα σε Verona – Vicenza – Λίμνη Garda(και Gardaland)
  • Αναχώρηση από Padova προς Mestre και επίσκεψη στην Βενετία
  • Αναχώρηση από Mestre προς Milano.
  • Λίμνη COMO
  • Αναχώρηση από Milano προς Rimmini και από εκεί Ancona για επιστροφή στην Ελλάδα.

Συνολικά διανυκτερεύσαμε σε 5 πόλεις (Φλωρεντία – Padova – Mestre – Milano – Rimmini)

Συνολική διάρκεια ταξιδιού 11 μέρες και 2.500klm.

Κόστος ακτοπλοϊκών εισιτηρίων(2 άτομα, 1 αυτοκίνητο  χωρίς καμπίνα) = 519 €.

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

Milano

milano

Como

Como

Ancona

Μαγική η Ιταλία και φυσικά θα ξαναπάμε. Έχει πολλά να δεις και 11 μέρες που κάτσαμε ήταν απλά για να πάρουμε μία ιδέα. Συνιστώ ανεπιφύλακτα να πάρετε δικό σας μεταφορικό μέσο μιας και οι δρόμοι τους δεν έχουν καμία σχέση με τους δικούς μας  και θα μπορείτε να μετακινηθείτε ανεξάρτητα και να δείτε περιοχές που δεν είναι μόνο τουριστικές.

Καλό σας ταξίδι…

ΣΤΕΝΗ ΕΥΒΟΙΑΣ

map

Στην Κεντρική Εύβοια υπάρχουν 14 χωριουδάκια πραγματικά πνιγμένα στο πράσινο. Μερικά απο αυτά είναι: το χωρίο Πάλιουρας, η Στενή, Λούτσα, Μακρυκαπα, Θεολόγος, Καμπιά, Άτταλη, Γλυφάδα, Μετόχι, Στοπωνες, Αγ. Αθανάσιος κ.α.

Δικός μας προορισμός η Στενή.

Περνάμε απο Χαλκίδα… προχωράμε για Αρτάκη και στην κεντρική πλατεία κάνουμε δεξιά….μετά ακολουθούμε τον φιδίσιο δρόμο(προσεχτικά ε?) προς Στενή…!

2

3

Η διαδρομή απλά μαγική,  είτε με αυτοκίνητο είτε με μηχανή. Την δικιά μου προτίμηση την ξέρετε.. μηχανή φυσικά για να μπορείς να νιώθεις ακόμα πιο κοντά στην φύση..

Στην κυριολεξία νιώθεις  τα δέντρα να σε αγκαλιάζουν καθώς πλαγιάζεις απο στροφή σε στροφή.

6

4

Οι περισσότεροι επισκέπτες έχουν συνδυάσει την Στενή(και όχι άδικα) με τις ταβέρνες-ψησταριές  όπου μπορείς να απολαύσεις κάθε είδους κρέας με τα παϊδάκια , το κοκορέτσι και τα λουκάνικα να ξεχωρίζουν.

Το χωρίο αποτελείται απο 3 οικισμούς την Πάνω στενή, την Κάτω στενή και τον Πύργο. Όπως σε κάθε παραδοσιακό χωρίο.. έτσι κι εδώ δεν λείπει η Κεντρική πλατεία όπου ξεκινούν μικρά μονοπάτια προς τις άκρες του χωριού.

1

Εμείς μείναμε σε ένα απο τα 2 ξενοδοχεία (3ης κατηγορίας) που υπάρχουν στην περιοχή.

ΔΙΡΦΥΣ: 22280-51217

ΣΤΕΝΗ: 22280-51221

Εναλλακτικά μπορείτε να επισκεφτείτε το καταφύγιο Μ.Νικολάου που είναι σε υψόμετρο 1120μ με απίστευτη θέα. Διαθέτει 3 αίθουσες με τζάκι όπου μπορούν να φιλοξενήσουν  55 άτομα.

Έφορος καταφυγίου: Ιωάννης Σταματίου  Τηλ. 22210 85760

Φύλακας καταφυγίου: Αλέκος Καράπας  Τηλ. 22210 99208

Καταφύγιο: Τηλ. 22280 25665

Φυσικά η ομορφιά δεν είναι μόνο στο ορεινό κομμάτι… υπάρχει και η μαγική παραλία Χιλιαδού που πήρε το όνομά της από το παλιό μοναστήρι της Παναγίας της Χιλιαδούς. Απέχει περίπου 60 χλμ απο την Χαλκίδα. Το τοπίο είναι κι εδώ μαγικό.. το καλοκαίρι βέβαια αλλάζει λίγο το σκηνικό μιας και η ηρεμία της περιοχής διαταράσσεται  από τον κόσμο που έρχεται να αποδράσει από τον  πανικό της πόλης(Ενδείκνυται κιόλας μιας και  είναι πολύ κοντά). Σε έναν μικρό κόλπο στο βόρειο άκρο της υπάρχει και παραλία γυμνιστών.

7

8

9

10

11

12

15

Αν λοιπόν αυτά που ψάχνετε είναι καθαρός αέρας, ρομαντικές βόλτες μέσα σε καταπράσινα μονοπάτια, δρόμοι με στροφές(για τον αντρικό πληθυσμό κυρίως ;-)) και ΚΑΛΟ ΦΑΓΗΤΟ… τότε η Στενή πρέπει να γίνει σίγουρα ένας από τους επόμενους προορισμούς σας…. "Το Πλοίο Των Τρελών" σας εύχεται …ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ.
13

ΚΑΡΥΣΤΟΣ

Αυθημερόν λοιπόν στην Κάρυστο (Νότια Εύβοια)!
1

Είχαμε 2 επιλογές, η μία ήταν οδικώς και η άλλη (η πιο άνετη) με καράβι απο Ραφήνα.

2

3

Εμείς προτιμήσαμε την εύκολη διαδρομή.

Άφιξη λοιπόν στην Ραφήνα το πρωί και επιβίβαση στο καράβι για Μαρμάρι.

Απο το Μαρμάρι η Κάρυστος απέχει 11 χιλιόμετρα.

Φτάνοντας στην Κάρυστο αντικρίζεις τον παραλιακό δρόμο με τα ταβερνάκια γεμάτα κόσμο, και ξεχνάς τα πάντα. Νιώθεις τουρίστας κι όμως είσαι τόσο κοντά στην πρωτεύουσα. Τι καλύτερο λοιπόν απο ούζο και μεζέδες δίπλα στην θάλασσα!!!

4

5

Οι άνθρωποι εξυπηρετικοί , ήρεμοι, ζούνε σε άλλους ρυθμούς…. και για όσο μείναμε εκεί προσαρμοστήκαμε κι εμείς στον δικό τους τρόπο ζωής. Δυστυχώς δεν είχαμε στην διάθεσή μας πολύ χρόνο ώστε να γυρίσουμε όλη την Κάρυστο, αλλά έστω και αυτές οι λίγες ώρες που μείναμε εκεί ήταν αρκετές για να ξεφύγουμε λίγο από την ρουτίνα της καθημερινής ζωής στην ζούγκλα που λέγεται ΑΘΗΝΑ.

6

7

Σε μία πινακίδα είδαμε και πληροφορίες για το φαράγγι του Δημοσάρη… σίγουρα κάποια άλλη στιγμή θα το επιστεφτούμε…

8