Ημέρα 5η – Περίπατος στο Βελιγράδι

Όταν αρχίσαμε να σχεδιάζουμε το ταξιδιωτικό στα Βαλκάνια, υπολογίζαμε πως πρέπει να αφιερώσουμε τουλάχιστον μία ολόκληρη ημέρα στο Βελιγράδι για να μπορέσουμε να δούμε όσα περισσότερα μπορούμε καθώς είχαμε ακούσει τα καλύτερα λόγια, τόσο για την πόλη όσο και για τους ανθρώπους της. Ήμασταν στην 5η ημέρα του ταξιδιού και η κούραση λόγω της ζέστης αλλά και της ποιότητας των δρόμων των γειτονικών χωρών είχε αρχίσει να κάνει την εμφάνιση της, οπότε αφήσαμε την μηχανή στο γκαράζ του ξενοδοχείου και χρησιμοποιήσαμε τα μέσα μαζικής μεταφοράς για να εξερευνήσουμε το Βελιγράδι.

Η στάση του λεωφορείου ήταν πολύ κοντά στο ξενοδοχείο, ψάξαμε στους γύρω δρόμους να αγοράσουμε εισιτήρια αλλά όπου κι αν ρωτήσαμε η απάντηση ήταν αρνητική. Ευτυχώς υπάρχει η εναλλακτική να αγοράσεις και μέσα στο λεωφορείο πληρώνοντας μία πολύ μικρή διαφορά στην τιμή.

Αναμονή στην στάση λοιπόν και ύστερα από λίγα λεπτά το λεωφορείο έφτασε…

DSC00948

DSC00979

Λένε ότι η πρώτη εικόνα είναι και η πιο σημαντική και σε αυτό το Βελιγράδι μας είχε ήδη κερδίσει. Είχαμε κολλήσει τα πρόσωπα μας στα τζάμια του λεωφορείου παρατηρώντας τους περαστικούς σαν παιδάκια που πήγαιναν στο σχολείο. Οι πραγματικές συνθήκες ήταν λίγο διαφορετικές βέβαια… η αφόρητη ζέστη σε συνδυασμό με την πολυκοσμία, μας έκαναν να θέλουμε να αποβιβαστούμε όσο το δυνατό πιο γρήγορα.

DSC00987

IMG_4513

 DSC00981

DSC00984

Το ξενοδοχείο που μέναμε ήταν σχετικά κοντά στο κέντρο της πόλης και έτσι μέσα σε λίγα λεπτά βρεθήκαμε σε έναν από τους κεντρικούς πεζόδρομους.Όλα ήταν πεντακάθαρα, και ο κόσμος πολύ περιποιημένος και καλοντυμένος.

DSCN2994

DSCN2995

DSCN2998

DSCN3004

Με κάποιες μικρές εξαιρέσεις βέβαια που παντού συναντάς….

DSCN3045

Υπήρχαν πολλά Ελληνικά μαγαζιά να μας θυμίζουν ότι υπάρχουν παντού Έλληνες σε όποιο μέρος του κόσμου κι αν πας…

DSCN3005

Κατευθυνθήκαμε προς το φρούριο της πόλης, μια τεράστια έκταση γεμάτη πράσινο και φοβερή θέα προς την πόλη και την ένωση των ποταμών Savva και Δούναβη. Εδώ μπορείτε να διαβάσετε για την ιστορία του φρουρίου Belgrade Fortress History

beogradska-tvrdjava-02

beogradska-tvrdjava-08

DSCN3011

IMG_4570

IMG_4567

Συνεχίσαμε προς την οδό Strahinjica Bana γνωστή και ως Silicon Valley του Βελιγραδίου. Θυμίζει κάτι από το δικό μας Κολονάκι με πολλά μπαράκια και εστιατόρια αριστερά και δεξιά του δρόμου με τιμές λίγο πιο τσιμπημένες από τα υπόλοιπα και θαμώνες που μόλις έχουν βγει από κομμωτήριο και κέντρα αισθητικής. Αν τύχει και χωρέσει στο πρόγραμμα σας έχει καλώς, αλλιώς αφήστε το τελευταίο. Η υπόλοιπη περιοχή του Βελιγραδίου είναι πιο αξιόλογη και έχει πολλά περισσότερα πράγμα να δει κανείς…

DSCN3032

Στο τέλος του δρόμου υπάρχει και η Ελληνική Πρεσβεία με κλασσική φιγούρα προσωπικού φύλαξης που άνετα θα συναντούσες και στην χώρα μας 🙂

IMG_4586

Χωθήκαμε πάλι στο κέντρο της πόλης σε έναν από τους πολλούς πεζόδρομους με σκοπό να κάτσουμε κάπου για φαγητό. Είχε πολλά μαγαζιά και τα περισσότερα ήταν πολύ περιποιημένα και με λογικές τιμές οπότε δεν δυσκολευτήκαμε καθόλου. Όλο το μέρος είναι πολύ γραφικό και κάθε τόσο περνούσαν τσιγγάνοι με ακορντεόν να μας θυμίζουν ότι ήμασταν στα Βαλκάνια. Πολύ όμορφο και οικείο σκηνικό. Κάποιες στιγμές αν δεν άκουγες την διαφορετική διάλεκτο ένιωθες ότι ήσουν στην Πλάκα, το Μοναστηράκι,το Θησείο… υπήρχαν πολλά κοινά στοιχεία με την χώρα μας.

DSCN3038

DSCN3040

Συνεχίσαμε την περιπλάνηση και βρεθήκαμε στο παλιό παλάτι (Stari Dvor) που στις μέρες μας στεγάζει το Δημαρχείο της πόλης.

Παλάτι

παλιο παλατι 2

Επόμενος προορισμός…. η πλατεία της Δημοκρατίας (Trg Republike) όπου βρίσκονται κάποια από τα διασημότερα κτίρια και αξιοθέατα της πόλης, συμπεριλαμβανομένου του εθνικού μουσείου, του εθνικού θεάτρου και του αγάλματος του Πρίγκιπα Μιχαήλ. Η πλατεία διαμορφώθηκε μετά την καταστροφή της πύλης Stambol του 1886, που ονομάζονταν έτσι εξαιτίας του δρόμου που τη διέσχιζε και οδηγούσε στην Κωνσταντινούπολη. Λίγο μετά (1869) κατασκευάστηκε και το εθνικό θέατρο. Κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου τα περισσότερα κτίρια επί της πλατείας, καταστράφηκαν από βομβαρδισμούς και μετά το πέρας του πολέμου αφαιρέθηκαν και οι γραμμές του τραμ. Σήμερα η πλατεία είναι ένα από τα πιο πολυσύχναστα σημεία της πόλης και κεντρική εμπορική περιοχή. Όσον αφορά το μπρούτζινο άγαλμα του Πρίγκιπα Μιχαήλ πάνω στο άλογο, δημιουργήθηκε από τον Ιταλό γλύπτη Enrico Pazzi το 1882. Το άγαλμα θυμίζει στο κοινό το μεγαλύτερο επίτευγμα του πρίγκιπα, τη νίκη του κατά των Τούρκων και την απελευθέρωση των τελευταίων 7 πόλεων κατά το 1867. Τα ονόματα των πόλεων βρίσκονται χαραγμένα σε πλάκες στο μνημείο και το χέρι του Μηχαήλ δείχνει προς την Κωνσταντινούπολη, καλώντας τους Τούρκους να φύγουν από την χώρα.

dfg

Η ζέστη ήταν αφόρητη και με το περπάτημα κάτω από τον καυτό ήλιο ένιωθες γρήγορα να εξαντλείσαι. Ευτυχώς υπήρχαν πολλά μέρη με ίσκιο και παγκάκια να κάτσεις και να ξεκουραστείς καθώς και αρκετά κιόσκια που πουλούσαν παγωτά. Σε ένα από αυτά μου έκανε εντύπωση ότι παρείχε και δωρεάν Wifi, οπότε έπαιρνες το παγωτάκι σου, καθόσουνα στο παγκάκι και παράλληλα κοίταγες στο κινητό πληροφορίες για το επόμενο αξιοθέατο.

DSCN3064

Δεν θα μπορούσαμε να φύγουμε από το Βελιγράδι αν δεν επισκεπτόμασταν τον ναό του Αγίου Σάββα (Hram svetog Save)

DSC00992

DSCN3083

Ο Ιερός Ναός του Αγίου Σάββα έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον για εμάς τους Έλληνες, καθώς είναι ο μεγαλύτερος Ορθόδοξος ναός στον κόσμο. Είναι αφιερωμένος στον Άγιο Σάββα, ιδρυτή της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και σημαντικό πρόσωπο της χώρας κατά τη μεσαιωνική εποχή. Η κατασκευή του ναού έγινε αποκλειστικά με προσφορές ενώ εικάζεται ότι χτίστηκε στο σημείο που θάφτηκε ο Άγιος Σάββας. Τα πρώτα σχέδια δημιουργήθηκαν το 1905 αλλά απορρίφθηκαν και στη συνέχεια οι Βαλκανικοί πόλεμοι και ο Πρώτος Παγκόσμιος πάγωσαν την κατασκευή. Τελικώς το 1926 επιλέχτηκε το σχέδιο του αρχιτέκτονα Aleksandar Deroko ανάμεσα σε 22 υποψηφιότητες και 340 χρόνια μετά το κάψιμο του πτώματος του Αγίου Σάββα, το 1935, η κατασκευή του τεράστιου ναού ξεκίνησε για να σταματήσει ξανά κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου πολέμου. Μετά από αρκετά χρόνια, το 1985 οι εργασίες συνέχισαν με μεγαλύτερο επίτευγμα την εγκατάσταση του θόλου με βάρος 4.000 τόνους το 1989. Σήμερα η εκκλησία είναι έτοιμη εξωτερικά, ωστόσο υπάρχουν ακόμα πολλά να γίνουν στο εσωτερικό. Σκοπός είναι το εσωτερικό να γεμίσει από ψηφιδωτά, δείγματα των οποίων μπορείτε να δείτε στην είσοδο του ναού.

Είχε αρχίσει να βραδιάζει…  πήραμε το τραμ για να βρεθούμε με φίλους Σέρβους που θα μας πήγαιναν στην λίμνη Ada (Ada Ciganlija) για βραδινό φαγητό. Η λίμνη Ada θεωρείται από τους ντόπιους η Παραλία του Βελιγραδίου.

IMG_4668

IMG_4669

Είναι μια από τις μεγαλύτερες αστικές παραλίες της Ευρώπης, με περισσότερα από 7 χιλιόμετρα ακτογραμμή. Το νησί Ada δημιουργήθηκε τεχνητά στις όχθες του ποταμού Sava και το καλοκαίρι το επισκέπτονται πάνω από 100.000 άτομα ημερησίως που μπορούν να φτάσουν τους 300.000 τα Σαββατοκύριακα. Οι ντόπιοι το αποκαλούν ‘Θάλασσα του Βελιγραδίου’ ή ‘Χαβάη του Βελιγραδίου’. Η παραλία είναι πολύ οργανωμένη και διαθέτει ναυαγοσώστες και ιατρικό προσωπικό. Δεν είναι όμως απλά μια παραλία, υπάρχουν παντού εστιατόρια, καφετέριες και καντίνες με fast food. Μπορείτε να βρείτε αθλητικές εγκαταστάσεις και να κάνετε ποδήλατο, rollers, κανό καθώς και πολλά μονοπάτια για περίπατο. Το βράδυ το σκηνικό αλλάζει και στα περισσότερα εστιατόρια θα δείτε και από κάποια μικρή μπάντα να παίζει μουσική.

IMG_4679

Μην παραλείψετε να δοκιμάσετε ντόπια Ρακί που μπορείτε να την βρείτε σε διάφορες γεύσεις!!!

Επόμενη Σελίδα

 

Advertisements

Ημέρα 4η Ρουμανία – Σερβία

Προβολή μεγαλύτερου χάρτη’>Προβολή μεγαλύτερου χάρτη’>

Σήμερα θα αφήναμε πίσω την Ρουμανία και θα μπαίναμε Σερβία με τελικό προορισμό το Βελιγράδι. Συνολικά είχαμε περίπου 360 χιλιόμετρα να διανύσουμε, όχι ότι είχε καμία σημασία πλέον με τους ρυθμούς που οδηγούσα. Οι μέσες ταχύτητες ταξιδιού ήταν πλέον γύρω στα 60-70χλμ λόγω της ποιότητας των δρόμων. Ήταν όμως σαφώς καλύτεροι από αυτούς της Βουλγαρίας και μπορούσα να χαζεύω γύρω μου πιο άνετα.

Πακετάρισμα και γρήγορος έλεγχος στην μηχανή ότι όλα είναι οκ και μετά μία γρήγορη βόλτα στην πόλη για να δούμε με το φώς της ημέρας ότι δεν μπορέσαμε το προηγούμενο βράδυ. Είχε αρκετούς τσιγγάνους αλλά παρόλα αυτά ήταν πολύ προσεγμένη και καθαρή.

 

DSCN2667

DSCN2675

DSCN2709

  DSCN2686

 DSCN2689

 DSCN2691

 DSCN2692

 DSCN2698

 DSCN2703 

Ανεφοδιασμός με βενζίνη και πάμε…. (πόσο χαιρόμουνα κάθε φορά που βάζαμε βενζίνη με την τιμή που έβλεπα στην χρέωση της κάρτας ….δεν περιγράφεται)

 

DSCN2715

Κατεύθυνση προς Drobetta Turnu Severin περνώντας από πολλά μικρά χωριουδάκια κάθε τόσο.

DSCN2792

 DSCN2725

 DSCN2726

 DSCN2733

 DSCN2740

 DSCN2743

 DSCN2747

 DSCN2751

 DSCN2753

 DSCN2777

 DSCN2784

 DSCN2789

Συχνά συναντούσαμε στον δρόμο κάρα με άλογα που μετέφεραν ξύλα ή άλλου είδους εμπορεύματα και οι περισσότεροι χαιρετούσαν σαν να ήταν και αυτοί μηχανόβιοι…

DSCN2800

Τα χιλιόμετρα έβγαιναν σχετικά άνετα αν εξαιρέσει κανείς τις θερμοκρασίες που άγγιζε το θερμόμετρο καθώς μεσημέριαζε.

DSCN2818

 DSCN2806

 DSCN2814

Λίγο πριν τα σύνορα σταματήσαμε σε βενζινάδικο για ξεμούδιασμα – καφέ και μπαίνει για βενζίνη ένα AUDI καλογυαλισμένο με φιμε τζάμια και τεράστιες ζάντες. Ανοίγει η πόρτα και βγαίνει τσιγγάνος με μαγιό ,σαγιονάρα, χωρίς μπλούζα και κοιλιά που βοηθούσε την στήριξη εφημερίδας λίγο πριν την μεσημεριανή siesta. Ανοίγουν οι πόρτες τον συνεπιβατών και ξεπροβάλει η υπόλοιπη οικογένεια ….. η κυρά του… και τα 2 παιδιά. ΟΛΟΙ στην ίδια εμφάνιση και το αυτοκίνητο μέσα ένα χάος. Παντού σακουλάκια από φαγητά, αντικείμενα πεταμένα, σκόνη και στην παραμικρή εσοχή. Ο όρος αντίθεση στο μεγαλείο της!! Απ έξω γυαλισμένο σε σημείο να βλέπεις τον εαυτό σου στην λαμαρίνα και μέσα ένα χάος. Τα μικρά γκρίνιαζαν και ψευτόκλαιγανε και η μαμά άναβε το ένα τσιγάρο μετά το άλλο κυνηγώντας τα μην της φύγουν. Κάναμε τις γνωριμίες μας χωρίς κοινή γλώσσα επικοινωνίας εννοείται και εκείνη την ώρα βγήκε από το κατάστημα ο Μπάμπας. Χωρίς δεύτερη λέξη μάζεψε τα πιτσιρίκια η μάνα, τα έχωσε μέσα κλείσανε τις πόρτες και τα παράθυρα και εξαφανίστηκαν. Και το ερώτημα είναι… που βρήκε τα λεφτά για να αγοράσει τέτοιο αυτοκίνητο ???? Ας μην ψάξουμε για απαντήσεις καλύτερα 🙂

DSCN2822

Περάσαμε τα σύνορα διασχίζοντας τον Δούναβη από γέφυρα και μπήκαμε στην Σερβία… τόσο απλά… τόσο εύκολα… δείχνοντας μόνο τις ταυτότητες μας… λες και αλλάξαμε γειτονιά.

DSCN2828

 DSCN2827

Το τοπίο άλλαξε αμέσως… πράσινο παντού και στο πλάι μας ο Δούναβης… σε κάποια κομμάτια έμοιαζε με άλλη χώρα… κάτι σαν Fjord της Νορβηγίας αλλά με θερμοκρασίες Βαλκανίων. Όλη η διαδρομή ήταν με στροφές αλλά η άσφαλτος δεν άφηνε περιθώρια για πολλά παιχνίδια οπότε τι καλύτερο από το να ρουφάμε εικόνες και μυρωδιές της μάνας φύσης. Με τέτοια τοπία το μόνο που θέλαμε ήταν συχνές στάσεις για να μπορούμε να χαζεύουμε και την παραμικρή λεπτομέρεια. Δεν με ένοιαζε πλέον πόση ώρα θα ήμασταν στο δρόμο, ούτε τι ώρα θα φτάναμε… αυτό δεν είναι άλλωστε η μαγεία του να ταξιδεύεις με δικό σου όχημα? Πόσο μάλλον με μηχανή…

DSCN2946

 DSCN2830

IMG_4427

 DSCN2835

 DSCN2838

 DSCN2856

 DSCN2861

 DSCN2871

 DSCN2875

 DSCN2883

 DSCN2892

 DSCN2896

 DSCN2906

 DSCN2917

 DSCN2925

 DSCN2938

DSCN2968

Λίγο μετά το Požarevac βγήκαμε στην Εθνική (Ε75) για τα τελευταία 80 χιλιόμετρα της ημέρας. Είχε αρχίσει να σουρουπώνει και η διαδρομή ήταν ότι καλύτερο μπορούσα να ζητήσω για τελείωμα. Άνετος δρόμος… με ταχύτητες γύρω στα 120, στο βάθος να ξεπροβάλουν σιγά-σιγά τα πρώτα κτίρια του Βελιγραδίου, ο Δούναβης να μας κρατάει παρέα απο τα δεξιά και ένα μοναδικό ηλιοβασίλεμα να παίζει με τους πιο όμορφους χρωματισμούς που θα μπορούσε να έχει ακριβώς μπροστά μας… κανένα άγχος, καμία σκέψη, όλες οι αισθήσεις παραδομένες στο μεγαλείο της φύσης…

DSCN2980

 DSCN2967

Μόλις μπήκαμε στην πόλη όλα έμοιαζαν τόσο φιλόξενα, όσοι έβλεπαν την Ελληνική πινακίδα της μηχανής μας σταματάγανε και χαιρετούσαν, προσπερνούσαν και κόρναραν συνθηματικά, ένιωθα λες και ήμουν στο χωριό μου και συναντούσα γνωστούς στον δρόμο.

Είχα κρατήσει λίγο μπαταρία στο GPS και καταφέραμε να βρούμε εύκολα το ξενοδοχείο Tulip Inn που είχαμε κάνει κράτηση την προηγούμενη ημέρα. Βρίσκεται στο Νέο Βελιγράδι (Novi Beograd) στην αριστερή όχθη του ποταμού Sava. Γρήγορο ξεφόρτωμα της μηχανής και μετά με τα πόδια προς την οδό Κej Οslobodjenja που βρίσκεται στην όχθη του Δούναβη και υπάρχουν πολλά εστιατόρια, καφετέριες και μπαρ με ζωντανή μουσική. Συνήθως ένας ή δύο το πολύ μουσικοί χωρίς πολλά-πολλά, μία κιθάρα και γύρω τραπέζια… όλοι μία παρέα.

Δεν ξέρω γιατί αλλά αυτή η χώρα τις λίγες ώρες που μας φιλοξενούσε μου άρεσε πολύ. Με έκανε να νιώθω πολύ οικεία, οι άνθρωποι έβγαζαν μία πολύ όμορφη εικόνα και έδειχναν πολύ φιλόξενοι. Οι περισσότεροι ήταν με το χαμόγελο και πρόθυμοι να βοηθήσουν σε ότι ρωτούσαμε άσχετα αν δεν μιλούσαν την γλώσσα μας αλλά ούτε και Αγγλικά. Το ένιωθες ότι ήθελαν να σε εξυπηρετήσουν…

Επόμενη Σελίδα